Πολιτική; Οχι, πολιτικολογία

Η χθεσινή κοινοβουλευτική συζήτηση για το νέο σύστημα επιλογής διοικήσεων στο Δημόσιο ήταν μια καλή ευκαιρία για τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, να εκθέσουν τις διαφωνίες τους (αν είχαν) και τις αντιπροτάσεις τους (αν είχαν).

Φάνηκε ότι δεν είχαν. Προφανώς, επειδή και ο Σωκράτης Φάμελλος του ΣΥΡΙΖΑ και ο Νίκος Ανδρουλάκης θεώρησαν ότι η διαδικασία τους έδινε τη δυνατότητα να κάνουν γενική συζήτηση εφ’ όλης της ύλης.

Η πολιτικολογία είναι, συχνότατα, ο θάνατος της πολιτικής. Μπήκαν ξανά στην ημερήσια διάταξη οι υποκλοπές, η ΕΥΠ, η στάση του ελληνικού κράτους για τη σύγκρουση Χαμάς – Ισραήλ. Στην ουσία, δηλαδή, ανασύρθηκαν τα γνωστά και χιλιοειπωμένα στερεότυπα, η επιβεβαιωμένη στην κομματική αργκό γενικολογία, για να μη γίνει συζήτηση επί του νομοσχεδίου.

Η γλώσσα της καταγγελίας είναι εύκολη, αλλά δεν είναι παραγωγική. Το επισήμανε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Του έδωσαν το δικαίωμα, και ο κ. Φάμελλος και ο κ. Ανδρουλάκης, να είναι διδακτικός και να τους εξηγήσει πώς λειτουργεί το Κοινοβούλιο. Και βέβαια να τους εκθέσει, επειδή ο ένας δεν έχει κάνει καμία ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό ενώ ο άλλος έχει κάνει μόνο μία. Αντιπολίτευση παραιτημένη από τον ρόλο της.

Κ. ΗΛ.