Είμαστε όλοι Ισραηλινοί!

Η τρομοκρατική βάρβαρη επίθεση της Χαμάς, μια επίθεση ενάντια σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, μας έχει συγκλονίσει. Η Χαμάς άφησε πίσω της εκατοντάδες θύματα αμάχων στο Ισραήλ. Στη Λωρίδα της Γάζας, που δεν βρίσκεται υπό ισραηλινή κατοχή από το 2005, διαπράττει ανθρωπιστικό έγκλημα σε βάρος εκατομμυρίων Παλαιστινίων, που βρίσκονται «έγκλειστοι», σαν ανθρώπινες ασπίδες, από τους ηγέτες της Χαμάς.

Το Ισραήλ δημιουργήθηκε στο βρετανικό προτεκτοράτο της Παλαιστίνης έπειτα από απόφαση του ΟΗΕ το 1948, μετά το Ολοκαύτωμα του εβραϊσμού της Ευρώπης και της Ελλάδας και παρά την ενεργή αντίθεση των γειτόνων του. Εχω ζήσει από κοντά την πρώτη Ιντιφάντα το 1987. Τη δεύτερη Ιντιφάντα, την τρομοκρατία με τις ανατινάξεις λεωφορείων και καφενείων, τις επιθέσεις με μαχαίρια, με αυτοκίνητα σε στάσεις λεωφορείων. Ομως, εστίασα στον διάλογο και τη συνεργασία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Στο πνεύμα συμβίωσης, συνεργασίας και αλληλεγγύης, όπως γιατροί και νοσοκόμες όλων των θρησκειών περιθάλπουν στα νοσοκομεία του Ισραήλ, ανεξαρτήτως θρησκείας ή γλώσσας, και όπως ακτιβιστές για την ειρήνη όπως η Vivian Silver, ένα από τα πρόσφατα θύματα της Χαμάς, αναπτύσσουν τη συνεργασία και επιχειρηματικότητα για γυναίκες Παλαιστίνιες και Ισραηλινές. Εμαθα αραβικά για να επικοινωνήσω με τους παλαιστίνιους φίλους μου – γεωλόγους, επιστήμονες, καθηγητές, αρχιτέκτονες, κοινωνικούς επιχειρηματίες, εκπαιδευτικούς και δικηγόρους, άνδρες και γυναίκες, όπως και εκείνοι μαθαίνουν τα εβραϊκά για να επικοινωνήσουν με τους Ισραηλινούς. Στο ECOWEEK, φέραμε νέους αρχιτέκτονες Ισραηλινούς, Παλαιστινίους και Ελληνες, που συνεργάστηκαν σε έργα αειφορικού σχεδιασμού, όπως η επέκταση του Κέντρου Shorouq Παλαιστίνιων Γυναικών στην Αζαρία.

Σήμερα, παρόλη την εσωτερική αναταραχή από τις ακραίες μεταρρυθμίσεις που η ακροδεξιά κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει ενάντια στην πλειοψηφία των Ισραηλινών, το Ισραήλ αμύνεται ξανά για την ύπαρξή του. Παραμένει όμως δυνατό και ετοιμοπόλεμο τόσο στο δυτικό και βόρειο μέτωπο όσο και στα μετόπισθεν.

Η ισραηλινή κοινωνία – Εβραίων, μουσουλμάνων και χριστιανών – είναι ισχυρή και ο εθελοντισμός στο ζενίθ του. Ως δυτική δημοκρατία και οικονομική δύναμη που προσπαθεί να φέρει οικονομική ανάπτυξη και σταθερότητα στην περιοχή, το Ισραήλ αναζητάει την ειρήνη. Το 1995 ο τότε πρωθυπουργός Ιτζχάκ Ραμπίν πλήρωσε με τη ζωή του για τις συμφωνίες του Οσλο, που δεν αποδέχονται τόσο οι Παλαιστίνιοι όσο και ακροδεξιά στοιχεία του Ισραήλ. Από το 1979 το Ισραήλ έχει υπογράψει συμφωνίες ειρήνης με την Αίγυπτο και την Ιορδανία και προωθούνται οι «Συμφωνίες του Αβραάμ» με τη Σαουδική Αραβία.

Σήμερα οι σκέψεις μου είναι στους φίλους και συνεργάτες μου στο Ισραήλ. Αυτούς που ανάμεσα σε σειρήνες και πυραύλους οργανώνουν εθελοντικά προγράμματα και συγκεντρώνουν προμήθειες στα μετόπισθεν. Αυτούς που έχουν στείλει τα παιδιά τους στο μέτωπο και αυτούς που θρηνούν θύματα ή αναζητούν πληροφορίες για τα απαχθέντα παιδιά και ενήλικους συγγενείς τους.

Ο Ηλίας Μεσσίνας είναι αρχιτέκτονας και πολεοδόμος, συγγραφέας και ειδικός στον αειφορικό σχεδιασμό και τη δημόσια διαβούλευση. Το τελευταίο του βιβλίο τιτλοφορείται «Το Συναγώι» (εκδ. Ινφογνώμων)