Γαλλική αναδελφικότητα

Από του «Black, Blanc, Beur» στους «τρομοκράτες». Από την Εθνική Γαλλίας της ενότητας στην Εθνική Γαλλίας του διχασμού.

Η Γαλλία του Ζινεντίν Ζιντάν, των μαύρων, των Βορειοαφρικανών, των μουσουλμάνων, των χριστιανών και της πολυπολιτισμικότητας, η ομάδα που νίκησε την Ακροδεξιά και ένωσε μια χώρα μοιάζει πια παρελθόν. Το περίφημο «Voilà la France. Το ποδόσφαιρο είναι ο καταλύτης για την ενότητα των ανθρώπων» που βγήκε από τα χείλη του Κριστιάν Καρεμπέ, δεν ανταποκρίνεται πια στις δύσκολες εποχές που ζούμε. Στο Παρίσι μαζί με τους κοριούς εμφανίστηκαν η καχυποψία, ο φανατισμός και η επιθετικότητα. Η ελευθερία της έκφρασης δεν έχει πια για όλους τα ίδια χαρακτηριστικά, κυρίως όταν συνδέεται με τα τραγικά γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο Καρίμ Μπενζεμά, αλγερινής καταγωγής μουσουλμάνος, τόλμησε να εκφράσει την άποψή του λέγοντας πως προσεύχεται για τον λαό της Γάζας που γίνεται για μία ακόμα φορά θύμα άδικων βομβαρδισμών. Στη Γαλλία θεώρησαν πως οι απόψεις του στρέφονται εναντίον των αρχών της χώρας του. Ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράλντ Νταρμανέν ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή και αναφέρθηκε σε «διαβόητες διασυνδέσεις» που έχει ο παίκτης με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα η οποία θεωρείται από επτά χώρες τρομοκρατική οργάνωση και μήτρα της Χαμάς. Η αναφορά του δεν ήταν τυχαία. Μία από τις επτά χώρες είναι η Σαουδική Αραβία στα γήπεδα της οποίας αγωνίζεται πλέον ο Μπενζεμά με τη φανέλα της Αλ Ιτιχαντ.

Οι Γάλλοι θεωρούν πολύ βαριά την κατηγορία για έναν παίκτη που μέχρι πέρυσι τον Ιούνιο ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής τους ομάδας, συνολικά έχει φορέσει 97 φορές την μπλε φανέλα, ενώ θεωρείται μύθος για τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Εκ πρώτης όψεως στοχοποιείται ο Μπενζεμά αλλά ο Νταρμανέν ξεχνά πως στην Εθνική Γαλλίας έχουν αγωνιστεί και συνεχίζουν να αγωνίζονται μουσουλμάνοι παίκτες με αραβική καταγωγή που πιθανόν να έχουν τις ίδιες απόψεις με τον KB10.

Το γεγονός ότι η βαριά κατηγορία εκτοξεύτηκε από έναν υπουργό που αποδεδειγμένα συνελήφθη να ψεύδεται και αναγκάστηκε να απολογηθεί γιατί τα έκανε μαντάρα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στο Σταντ ντε Φρανς, θέτοντας σε κίνδυνο εκατοντάδες ζωές άγγλων και ισπανών φιλάθλων της Λίβερπουλ και της Ρεάλ, έχει επίσης τη σημασία του.