Ο Γαλακτόπουλος άργησε μια δεκαετία

Ξαφνικά ανακαλύψαμε την πυρίτιδα. Μπράβο μας. Σε όλους. Το κράτος, τους δημοσιογράφους αλλά κυρίως τον Πέτρο Γαλακτόπουλο. Ωραίες οι περιγραφές του για την κατάντια του ΟΑΚΑ αλλά κανείς από τους δημοσιογράφους δεν αναρωτήθηκε αλλά και δεν ρώτησε:

Πρώτον, ποια ήταν τα προσόντα του για να του ανατεθεί η προεδρία στο Δ.Σ. του ΟΑΚΑ πριν από 12 χρόνια; Τα δύο ολυμπιακά μετάλλια στην πάλη που είχε κατακτήσει τέσσερις δεκαετίες νωρίτερα ή οι καλές δημόσιες σχέσεις του;

Δεύτερον, δεν τον ρώτησε κανείς γιατί όσα καταγγέλλει σήμερα δημόσια, για τα σίδερα 80 κιλών που έπεφταν, για τις βίδες που «έκοβαν», για τη στοά Καλατράβα που «κρέμασε» – από τον τρόπο που περιγράφει τα γεγονότα καταλαβαίνει κανείς το τεράστιο έλλειμμα γνώσης του – δεν τα είχε καταγγείλει την περίοδο της προεδρίας του και δεν είχε την ευθιξία να παραιτηθεί, όταν οι αρμόδιοι αδιαφορούσαν για τις εκκλήσεις του για συντήρηση του αθλητικού κέντρου;

Τρίτον, αφού γνώριζε από πρώτο χέρι τα πολύ σοβαρά προβλήματα του ΟΑΚΑ και αναρωτήθηκε ελαφρά τη καρδία «σκέψου να έπεφτε κανένα καλώδιο», γιατί επέτρεπε τη λειτουργία του βάζοντας σε κίνδυνο χιλιάδες ζωές; Ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη για την τραγωδία;

Αλλά σε μια χώρα που τα σύμβολά της ανεγέρθηκαν αυθαίρετα, δεν υπήρξε ποτέ πρόβλεψη συντήρησής τους και δεν ίδρωσε ποτέ κανενός το αφτί για το διαρκές διεθνές ρεζιλίκι για την εγκατάλειψη της ολυμπιακής μας κληρονομιάς, αποτελεί υπερβολή να ζητούμε ευθύνες από έναν άνθρωπο που τοποθετήθηκε σε μια νευραλγική θέση με μόνο προσόν τον τίτλο του ολυμπιονίκη.

Το ΟΑΚΑ βέβαια δεν είναι μόνο σίδερα. Είναι και οι άνθρωποι του που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του. Τούτη η εφημερίδα είχε αποκαλύψει πριν από 11 χρόνια το όργιο σπατάλης και αυθαιρεσίας που επικρατούσε, με τα επιδόματα και τις χρυσές υπερωρίες των εργαζομένων οι οποίοι ήταν από τους πιο καλοπληρωμένους του ελληνικού Δημοσίου. Οι παθογένειές μας σε όλο τους το μεγαλείο.

Το σκάνδαλο του ΟΑΚΑ δεν αποτελεί μεμονωμένη υπόθεση, αλλά ένα ακόμα κομμάτι από το τεράστιο παζλ της εικόνας ενός κράτους που λειτουργεί (;) με γνώμονα τον οπορτουνισμό και το εφήμερο. Τουλάχιστον στην περίπτωσή του δεν υπήρξαν θύματα για να αναδειχτεί το σοβαρό πρόβλημα.

Το έλλειμα σοβαρότητας και οργάνωσης δεν αποτελεί ωστόσο αποκλειστικότητα του κράτους. Η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού που αφήνει αιχμές για το χρονικό σημείο που επιλέχθηκε για να μπει λουκέτο στο ΟΑΚΑ, λόγω των υποχρεώσεών του στην Ευρώπη αποτελεί μνημείο φαιδρότητας. Και ρωτώ: ποιος από τους συντάκτες της ανακοίνωσης θα έβαζε την υπογραφή του για να αναλάβει την ευθύνη μιας τραγωδίας; Σοβαρευτείτε.