Σφιχτά πλάνα

Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον ως προς αυτό. Ο κύριος Κασσελάκης είναι πολύ γρήγορος. Πότε τον γνωρίσαμε και πότε κιόλας παραγνωριστήκαμε; Στο άψε σβήσε. Αυτό δεν σημαίνει ότι το μέλλον δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις, γιατί αλλιώς τι μέλλον θα ήτανε; Το run ωστόσο βρίσκεται ακόμη στο πρώτο βιράζ και δεν ωφελεί να σταθούμε σε κανένα επεισόδιο γιατί αμέσως θα έρθει ένα άλλο να το καταβροχθίσει. Μοιάζει σπριντ αλλά είναι  μαραθώνιος αφού η κορδέλα τερματισμού (το 40+ του Μητσοτάκη) δεν φαίνεται ακόμα ούτε με το κιάλι. Για την ηλικία του, ο κύριος Κασσελάκης έχει πεντακάθαρη την κοντινή του όραση, ενδέχεται όμως να είναι μύωψ όπως άλλωστε οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι, γι’ αυτό και η αντίληψή τους για το βάθος του χρόνου είναι πάντα προβληματική. Το «τώρα» γι’ αυτούς κρατάει πολύ, είναι αργόσυρτο σαν αιώνας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι πάντως η ηλικιακή και ψυχοσωματική υπεροψία του ούτε ο πατερναλισμός του απέναντι σε μια «χώρα διακοπών» όπως είναι η Ελλάδα. Πολλοί το παθαίνουν αυτό ακόμη κι αν διακοπεύουν στη Σουβάλα με κουπόνια του κοινωνικού τουρισμού. Είναι πως με την ταχύτητα που τρέχει, δεν προλαβαίνεις να εντοπίσεις τις ευαισθησίες του, και να τις συνυπολογίσεις στο προφίλ του. Με την προτροπή πιο προσεκτικών από μένα φίλων, κάθισα και το έκανα και σας διαβεβαιώ ότι δεν έχασα τον χρόνο μου: ο άνθρωπος δεν είναι τόσο οδοστρωτήρας όσο φαίνεται, τουλάχιστον όχι όσο η οδός είναι στρωμένη με αντικραδασμικά ροδοπέταλα.

Για να μην το σέρνω κι άλλο: χάνει εύκολα την ψυχραιμία του στην παραμικρή πίεση. Παράδειγμα ο τρόπος που η αυτοκυριαρχία του θρυμματίστηκε από το ζούληγμα με μαρουλόφυλλο που του έκανε ο κύριος Ευαγγελάτος από το MEGA ρωτώντας υπομονετικά τι ακριβώς έκανε το παραδικαστικό ώστε να μεταβάλει εν μια νυκτί τον σεβαστό του πατέρα από επιτυχημένο επιχειρηματία σε Γιάννη Αγιάννη. Μα πιο πολύ δαγκώθηκα με το σφιχτό πλάνο των επινικίων έξωθεν της Κουμουνδούρου. Ο τρόπος που αγρίεψε στους φωτορεπόρτερ οι οποίοι μοχθούσαν για ένα του κλικ, με έκανε να δαγκωθώ. Ακόμα πονάω.