Αδικίες

Υπάρχει μια ειρωνεία εδώ – ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μιλούσε χωρίς αμφιβολία για αδικία. Τόσα χρόνια του έλεγαν ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή ο ίδιος λείπει από τη Βουλή στις μεγάλες κόντρες με τον Μητσοτάκη. Και τώρα του λένε ότι το κόμμα του και πάλι μειονεκτεί, παρόλο που απών εφεξής στις κοινοβουλευτικές μάχες δεν θα είναι ο ίδιος, αλλά ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ! Η αδικία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη ότι ο Ανδρουλάκης δεν μπορούσε αντικειμενικά να λύσει αυτό το πρόβλημα πριν από τη διεξαγωγή εκλογών, ενώ ο Κασσελάκης έχει τον τρόπο, απ’ ό,τι φαίνεται, όμως όχι τη διάθεση.

Αυτό δεν είναι βέβαια το μόνο ζήτημα για το οποίο ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δικαιούται να παραπονιέται. Εδώ τον παρακολουθούσαν, στη συνέχεια τον κατηγόρησαν ότι δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση να πληροφορηθεί ιδιαιτέρως γιατί τον παρακολουθούσαν (χωρίς να μπορεί όμως να το δημοσιοποιήσει γιατί θα παραβίαζε τον νόμο) κι ύστερα, κάθε φορά που έλεγε ότι δεν έχει καταλάβει γιατί τελικά τον παρακολουθούσαν, του απαντούσαν ότι έχει γίνει κουραστικός.

Αλλά έτσι είναι η πολιτική, άδικη. Ανοιγε το στόμα του ο άνθρωπος να ασκήσει κριτική, έστω και με τον απαιτούμενο λαϊκισμό, και του ζητούσαν να κάνει πρόταση. Μάζεψε λοιπόν δέκα ειδικούς γύρω του, διατύπωσε δυο – τρεις εμπεριστατωμένες προτάσεις, και τώρα ακούει ότι είναι ο μεγάλος χαμένος μιας διαδικασίας κατά την οποία εξελέγη πρόεδρος της ανταγωνιστικής Αριστεράς ένας άνθρωπος που οι μόνες του προτάσεις μέχρι τώρα είναι η μείωση της φορολογίας, η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφύλων και, πρώτα ο Θεός, ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας.

Και το χειρότερο για τον Ανδρουλάκη είναι πως μάλλον έτσι έχουν τα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει πως ο Μητσοτάκης τρίβει τα χέρια του. Αν δεν καταφέρει να πείσει την κοινωνία ότι έρχονται καλύτερες μέρες, είναι πιθανό να γνωρίσει δυσάρεστες εκπλήξεις σε ένα από τα επόμενα κύματα δημοσκοπήσεων: μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ που όλοι ξέραμε να πέθανε, το κόμμα όμως που το διαδέχεται έχει τις δυνατότητες χάρις στο επικοινωνιακό χάρισμα του νέου του αρχηγού να κεφαλαιοποιήσει την αδιαμφισβήτητη δυσαρέσκεια από την οποία διακατέχεται μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης.

Αλλά η δεξαμενή από την οποία υπολογίζει να αντλήσει πρώτα ψηφοφόρους είναι το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρουλάκης ήλπιζε ότι η παρακμή του ΣΥΡΙΖΑ είναι αναντίστρεπτη, έστω και με επικεφαλής την Αχτσιόγλου, και ότι οι αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές θα επιβεβαιώσουν το σταδιακό κλείσιμο της ψαλίδας. Με μπασκετικούς όρους, είχε την μπάλα στα χέρια κι όλο τον υπόλοιπο χρόνο δικό του. Αλλά το μπάσκετ δεν του στάθηκε ποτέ γούρικο. Ο προπονητής της αντίπαλης ομάδας έριξε στο ματς έναν παίκτη που δεν τον ήξερε κανείς, ο οποίος έκλεψε την μπάλα κι έβαλε ένα τρίποντο από το πουθενά.