Ελκυστικότητα

Τα στοιχεία δείχνουν ό,τι όπου υπάρχουν χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές και μικρό κόστος εργασίας (επιβαρύνσεις με εισφορές και φόρους), τόσο μικρότερη είναι η ανεργία και τόσο υψηλότερες είναι οι επενδύσεις.

Στην Ελλάδα, η συνολική επιβάρυνση στον μισθό φτάνει το 44,2%. Αυτό σημαίνει ότι για έναν μεικτό μισθό 1.000 ευρώ, ο εργοδότης πληρώνει 1.559,01 ευρώ, ενώ ο εργαζόμενος παίρνει στα χέρια του 658 ευρώ. Η ανεργία στην Ελλάδα είναι πάνω από 11% και το ποσοστό των επενδύσεων προς το ΑΕΠ λίγο πάνω από το 13%, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι άνω του 20%. Εκεί, η ανεργία είναι κατά μέσο όρο στο 6%, αλλά το κόστος εργασίας (φορολογία μισθών, εισφορών) μικρότερο από αυτό της Ελλάδας.

Ωστόσο, το ύψος της φορολογίας και το κόστος στους μισθούς δεν φαίνεται ότι αποτελεί τους μοναδικούς λόγους που κάνουν μια οικονομία πετυχημένη, προσελκύοντας επενδύσεις και εργαζόμενους.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελβετία, όπου ο φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις είναι 24% και για το εισόδημα των φυσικών προσώπων (ανάλογα με το καντόνι) κυμαίνεται μεταξύ 20% και 45%. Δηλαδή, αρκετά υψηλότερα από ό,τι στην Ελλάδα. Oμως, η ανεργία στην Ελβετία είναι 2% και το ποσοστό επενδύσεων ως προς το ΑΕΠ στο 23%.

Aλλο παράδειγμα είναι η Σιγκαπούρη, με ανεργία 2,1% και με ποσοστό επενδύσεων 22%. Εκεί, η φορολογία επιχειρήσεων είναι 17% και των φυσικών προσώπων μέχρι 20%.

Συνεπώς, η διαφορά βρίσκεται στο συνολικό πλαίσιο, εντός του οποίου λειτουργεί μία οικονομία. Εκεί όπου η φορολογία είναι υψηλή, κάθε αύξηση στους μισθούς περνάει και στον μισθωτό ανάλογα. Η δικαιοσύνη λειτουργεί πιο αποτελεσματικά, το θεσμικό πλαίσιο είναι πιο σταθερό και προβλέψιμο, υπάρχουν εργαζόμενοι με δεξιότητες που έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις και υπάρχει μικρή διαφθορά.

Πρέπει να βλέπουμε όλη την εικόνα, λοιπόν, και να μη λειτουργούμε σπασμωδικά. Χρειάζεται συνολική στρατηγική.