Αντέχει η «μέθοδος Μητσοτάκη»; {CR}

Στην τελευταία μεγάλη κρίση που αντιμετώπισε η κυβέρνηση (πλημμύρες στον θεσσαλικό κάμπο) είδαμε να εφαρμόζει ο Πρωθυπουργός για άλλη μια φορά τη μέθοδο που έχει επιλέξει για την επικοινωνιακή διαχείριση των δύσκολων στιγμών.

Δεν έλειψε από το σημείο του δράματος. Ισα-ίσα, ανέβαλε την εμφάνισή του στη ΔΕΘ και πήγε στη Θεσσαλία. Εμφανίστηκε με γένια δύο ημερών και χωρίς γραβάτα και προήδρευσε σε συντονιστικές συσκέψεις. Δεν ακολούθησε την τακτική που συνοψίζεται στη φράση «Μείνε μακριά από την εικόνα της κρίσης, άφησε τους συνεργάτες σου να φορτωθούν το πρόβλημα και εμφανίσου όταν ηρεμήσουν τα πράγματα» – μια τακτική που άλλοι πολιτικοί θεωρούν σοφή. Οπως έκανε όλα τα χρόνια της πρωθυπουργίας του, έδειξε πως είναι αποφασισμένος να αντιμετωπίζει τα προβλήματα αλλά ανέλαβε και το ρίσκο να μείνει στους πολίτες η εικόνα ενός Πρωθυπουργού που στη διάρκεια της θητείας του συντελείται μια καταστροφή και το κράτος δεν είναι σε θέση να την αντιμετωπίσει αποτελεσματικά.

Περίμενε στη συνέχεια να κατακάτσει η σκόνη, έβαλε κοστούμι και γραβάτα και ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί επιδίωξε να επικοινωνήσει δύο κεντρικά μηνύματα. Πρώτα ότι ακόμη και την ώρα μιας καταστροφής η ζωή συνεχίζεται και εκείνος οφείλει με ψυχραιμία να συνεχίσει να κυβερνά. Ανακοίνωσε λοιπόν μια σειρά από μέτρα οικονομικής πολιτικής και εξέφρασε και αισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας. Παράλληλα μίλησε για τις πλημμύρες, ξαναείπε ότι το κράτος δεν είναι αυτό που θέλει και που θέλουν οι πολίτες, και εξήγγειλε αυτά που θα κάνει για να αναγεννηθεί η Θεσσαλία. Στη συνέντευξη Τύπου μάλιστα βρήκε την ευκαιρία να κάνει κάτι που έχει δοκιμάσει και παλαιότερα. Απαντώντας σε ερώτηση για την αποτελεσματικότητα της αντίδρασης του κρατικού μηχανισμού μοιράστηκε με τους πολίτες τις οδηγίες που διεθνώς δίνονται για το πότε γίνονται εκκενώσεις και πότε προτιμάται η σύσταση «μείνετε σπίτι». Εχει ενδιαφέρον αυτή η τακτική γιατί δείχνει έναν πολιτικό που γνωρίζει λεπτομέρειες γύρω από τα θέματα και ταυτόχρονα, ακριβώς επειδή μοιράζεται πρακτική γνώση με τους πολίτες, κερδίζει το ενδιαφέρον τους.

Θα αποδώσει λοιπόν για άλλη μια φορά η μέθοδος Μητσοτάκη; Ή έχουν δίκιο όσοι λένε ότι η επικοινωνία έχει και όρια; Αν ζεις στην Αθήνα και ακούς για το νέο σχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων στη Θεσσαλία, γιατί να μη δώσεις μια πίστωση χρόνου ελπίζοντας ότι κάτι θα βγει από την καταστροφή; Η επικοινωνία εδώ έχει περιθώρια να λειτουργήσει. Αν πάλι ζεις στον θεσσαλικό κάμπο, μόνο αν πάρεις την αποζημίωση άμεσα και δεις λύση στο πρόβλημα στέγασής σου θα είσαι ικανοποιημένος. Τα λόγια δεν σε αφορούν.

Ας συμφωνήσουμε πάντως σε κάτι: μετά τα Τέμπη και όσα ζήσαμε το καλοκαίρι, το κυρίαρχο αίσθημα στην Ελλάδα είναι η ανασφάλεια. Πλέον κανείς δεν περιμένει τα πρωτοβρόχια με λαχτάρα για να κοιμηθεί ακούγοντας τη βροχή στα τζάμια. Ολοι τρέμουμε μήπως πνιγούμε! Και μετά θα φοβόμαστε τα χιόνια και το καλοκαίρι θα σκεφτόμαστε μήπως δεν πρέπει να πάμε σε περιοχές με πολλά δέντρα. Καμία επικοινωνιακή μέθοδος δεν μπορεί να νικήσει αυτού του είδους την ανασφάλεια και τον φόβο. Το μόνο που θα μπορούσε να καθησυχάσει τους πολίτες θα ήταν μια σειρά έργων υποδομής που θα δουν να ξεκινούν άμεσα (και αυτά, ναι, να επικοινωνηθούν κιόλας). Και, ακόμα περισσότερο, μια αποτελεσματική οργανωμένη αντίδραση του κράτους την επόμενη φορά.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής Marketing Mega.