Πολύ εύκολο να μπλέξουν με τον εαυτό τους

Δύο μέρες συζητούσαν όλοι για τις κληρώσεις που είχαν την Παρασκευή οι τέσσερις ελληνικές ομάδες που συνεχίζουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ομολογώ ότι βαρέθηκα να ακούω για τυχερούς και άτυχους. Οι μόνες κρίσεις που μπορεί να έχουν κάποια βαρύτητα είναι αυτές που γίνονται για τους αντιπάλους των ελληνικών ομάδων. Λίγοι μπορούν να τις κάνουν, αλλά πιστεύω ότι είναι αξιόπιστες, διότι οι αντίπαλοι των ελληνικών ομάδων έχουν ήδη ταυτότητα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά – μολονότι είμαστε πολύ νωρίς ακόμα στη σεζόν. Ετσι μπορείς να πεις ότι η Γουέστ Χαμ που βρίσκεται στον όμιλο του Ολυμπιακού και η Μπράιτον που θα αντιμετωπίσει η ΑΕΚ είναι δυο αγγλικές ομάδες που ζουν τη στιγμή τους: δεν έχουν τεράστια ευρωπαϊκή πείρα, αλλά είναι ομάδες γρήγορες και αποτελεσματικές. Είναι επίσης δεδομένο ότι η Ολιμπίκ Μαρσέιγ που θα αγωνιστεί με την ΑΕΚ, μετά το κάζο που έπαθε από τον ΠΑΟ θα είναι πιο υποψιασμένη. Είναι τέλος φανερό πως και η Φράιμπουργκ που θα αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό και η Ρεν και η Βιγιαρεάλ που θα παλέψουν για την πρόκριση με τον ΠΑΟ και ο Αγιαξ που βρίσκεται μαζί με την ΑΕΚ έχουν ομάδες λίγο χειρότερες από πέρυσι γιατί στο μεταγραφικό καλοκαίρι κυρίως πούλησαν. Ολα αυτά είναι φανερά κι εύκολα. Οπως εύκολος είναι κι ο όμιλος του ΠΑΟΚ στο UEFA Conference League όπου υπάρχει μόνο η αξιοπρεπής Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και δυο ομάδες (η Αμπερντίν και η Ελσίνκι) κατώτερές του. Αυτά είναι απλά. Το δύσκολο είναι να εκτιμήσεις σε τι κατάσταση θα είναι οι ελληνικές ομάδες.

Εύκολο

Οι κρίσεις για τις ελληνικές ομάδες δεν είναι απλές διότι στην Ελλάδα πραγματικά όλα μπορεί να αλλάξουν σε ελάχιστες μέρες: οι ομάδες είναι εύκολο να μπλέξουν με τον εαυτό τους. Ποιος έλεγε ένα μήνα πριν π.χ. ότι η ΑΕΚ μπορεί να έχει προβλήματα στην άμυνα; Νομίζω κάνεις. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι παρόλο που ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ έδωσαν αρκετά ματς μέσα στο καλοκαίρι, ακόμα νομίζω πως ψάχνονται. Ολοι οι προπονητές έχουν ποδοσφαιριστές νεοφερμένους που έχουν αγωνιστεί λίγο. Ειδικά ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ περιμένουν ενισχύσεις της τελευταίας στιγμής που μπορεί να αποδειχτούν καθοριστικές. Οπότε δεν χρειάζονται πολλές συζητήσεις για τις κληρώσεις. Θα περιμένουμε και θα δούμε.

Ηττες

Βαρετές είναι και οι συζητήσεις που γίνονται για την Εθνική ομάδα του μπάσκετ που ολοκλήρωσε την παρουσία της στο Παγκόσμιο της Απω Ανατολής με δύο άδοξες ήττες από τη Λιθουανία την Παρασκευή και το Μαυροβούνιο χθες. Η Εθνική μας χάνοντας από τη Λιθουανία αποκλείστηκε από τη συνέχεια – το παιχνίδι με το Μαυροβούνιο, που είχε επίσης αποκλειστεί, ήταν μια αγγαρεία, φαίνεται και από το τελικό σκορ η Εθνική μας πέτυχε 69 πόντους, το Μαυροβούνιο 73 και όλοι ήδη το ξέχασαν…

Παρίσταναν

Γιατί λέω ότι οι συζητήσεις δεν έχουν νόημα; Γιατί ό,τι συνέβη στις Φιλιππίνες το περίμεναν όλοι ακόμα και όσοι παρίσταναν τους υπεραισιόδοξους νομίζοντας πως έτσι σε κάτι βοηθάνε. Αυτή η ομάδα πρέπει να ήταν η πιο φτωχή σε ταλέντο που έχουμε δει σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης τα τελευταία 40 χρόνια τουλάχιστον. Οι παίκτες της έδωσαν και την ψυχή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο παιχνίδι με τη Λιθουανία στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου η στατιστική έγραφε ότι δεν υπήρχε παίκτης της ελληνικής ομάδας που να έχει κάνει ένα έστω λάθος, μολονότι η ομάδα έχανε! Υπήρχε επίσης στην άμυνα μία μοναδική γενναιοψυχία: ο Μωραΐτης π.χ., που αγωνίστηκε συνολικά ελάχιστα, έπαιξε στο ματς αυτό 3-4 άμυνες για ανθολογία. Η συγκέντρωση είναι απαραίτητη. Η γενναιοψυχία συγκινητική. Αλλά χωρίς ταλέντο δεν υπάρχει επίθεση. Και χωρίς επίθεση δεν μπορεί να διακριθεί ομάδα στο σύγχρονο μπάσκετ. Δείτε τα ζευγάρια των προημιτελικών. ΗΠΑ – Ιταλία, Σερβία – Λιθουανία, Καναδάς – Σλοβενία και Λεττονία – Γερμανία. Με την εξαίρεση των εντυπωσιακών Λετονών που είναι η κλασική έκπληξη που δικαιολογεί τον κανόνα οι άλλες ομάδες είναι όλες επιθετικές. Με πολλούς παίκτες που μπορεί να αγωνιστούν βασικοί (πρώτα από όλα) και μερικούς πολύ ταλαντούχους η κάθε μία.

Εισιτήριο

Το θέμα είναι τι κάνουμε στη συνέχεια. Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουν καταλάβει ότι αν δεν υπάρξει παραγωγή παικτών δεν μπορεί να υπάρξουν και επιτυχίες. Σιγά-σιγά ακόμα και αυτονόητα για το ελληνικό μπάσκετ πράγματα, όπως η συμμετοχή στο Μουντομπάσκετ π.χ., θα γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα. Ηδη όλοι αναρωτιούνται τι μπορεί να κάνει η Εθνική μας στο προολυμπιακό τουρνουά που θα πάρει μέρος το επόμενο καλοκαίρι για να διεκδικήσει εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς της Γαλλίας και χωρίς δημοσίως να λέγεται οι πάντες ανησυχούν για το τι θα αποφασίσει του χρόνου το καλοκαίρι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Γιατί χωρίς τον Γιάννη και στο προολυμπιακό τουρνουά θα δούμε ό,τι είδαμε και στο Μουντομπάσκετ. Δηλαδή μια ομάδα που θα προσπαθήσει να φανεί αξιοπρεπής. Χάνοντας, όχι κερδίζοντας.

Δηλώσεις

Δεν είναι λίγο αυτό. Το καταλαβαίνεις και από τις δηλώσεις των παικτών ότι η αξιοπρέπεια είναι πλέον στόχος. Επειδή είναι στόχος υπερτονίζονται και πράγματα που δεν είναι και τόσο σημαντικά, αλλά εδώ που φτάσαμε άλλα δεν υπάρχουν. Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο είπε πως το κλίμα στην Εθνική είναι πάντα καλό και πως γύρω του βλέπει πάντα πρόσωπα που αγαπούν την ομάδα. Ο Παπανικολάου είπε πως μεταξύ των παικτών δημιουργήθηκε ένα σπάνιο δέσιμο: «Κάναμε την καθημερινότητά μας όμορφη, αυτές οι στιγμές δημιουργούν τη χημεία που χρειαζόμαστε, Αυτός είναι ο αθλητισμός, όμως στο τέλος της ημέρας, για εμένα είχαμε την ενότητα που είναι το σημαντικότερο σε μία ομάδα» τόνισε. Δεν διαφωνώ. Ομως οι Γερμανοί που στα τάιμ άουτ τσακώνονται μεταξύ τους πάνε για μετάλλιο ενώ η Εθνική μας αποκλείστηκε στους «16».

Πολύ

Το τουρνουά αποδείχτηκε πολύ δύσκολο. Στους «16» έφυγαν μαζί με την Εθνική μας οι πρωταθλητές Ευρώπης Ισπανοί που χωρίς τη βοήθεια του νατουραλιζέ Λορέντσο Μπράουν είχαν προβλήματα καθοδήγησης. Πιο νωρίς είχαν φύγει οι Γάλλοι, δεύτεροι πέρυσι στο Ευρωπαϊκό. Κανείς δεν μοιάζει ανίκητος. Οι Σέρβοι ξαναέχασαν από τους Ιταλούς, οι Αμερικανοί έχασαν από τη Λιθουανία: οι ήττες τους δεν στοίχισαν αλλά δείχνουν αδυναμίες που ήταν κρυμμένες. Ολες οι ομάδες έχουν τέτοιες. Πολύ φοβάμαι όμως πως η Εθνική μας έχει πλέον μόνο τέτοιες. Και η συζήτηση που άρχισε για το αν πρέπει να παραμείνει προπονητής ή όχι ο Δημήτρης Ιτούδης κι αυτή μια αδυναμία μαρτυρά: ασχολούμαστε πολύ με το δέντρο και καθόλου με το δάσος…