Πρόληψη

Είναι περισσότερο από επιτακτικό αλλά και αναγκαίο η συζήτηση για τις πυρκαγιές να μη μείνει στο πεδίο της καταστολής, αλλά να μετακινηθεί αμέσως και στο πεδίο της πρόληψης. Το νέο σχέδιο θα πρέπει, όπως είδαμε φέτος, να λάβει υπόψη τις νέες κλιματικές συνθήκες αλλά και τους επάλληλους κινδύνους που συνδυαστικά και ασύμμετρα καραδοκούν και συμβάλλουν σε δασικές καταστροφές και αποψιλώσεις και σε μια μείζονα απειλή για τους ανθρώπους και τα ζώα.

Κεντρική τομή είναι η επιστροφή της πυροπροστασίας στα δασαρχεία, βεβαίως με επίσης παραμετρικές πρωτοβουλίες και ενίσχυση ενός μηχανισμού που ξεκινάει από το επιτελικό κράτος και τα συναρμόδια υπουργεία και φτάνει στον πρώτο και δεύτερο βαθμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στα εναέρια μέσα, στην επιτήρηση αλλά και στην Κοινωνία των Πολιτών.

Δασαρχεία βεβαίως στελεχωμένα και εναρμονισμένα με τους νέους κινδύνους, μα και το νέο επιστημονικό και τεχνικό κεκτημένο, αλλά και με εκείνη την οικονομική αυτοτέλεια που θα δίνει τον χώρο για καθαρισμό και χάραξη των αντιπυρικών ζωνών ανά την επικράτεια. Ο κορμός του σχεδίου θα πρέπει και πολιτικά να μην προσκρούσει σε ασκήσεις αντιπολίτευσης ή σε άλλες κακοτοπιές του βαθέος κράτους ή της παρωχημένης μικροπολιτικής. Και ασφαλώς το σχέδιο θα πρέπει να λάβει υπόψη και να ενσωματώνει και το ευρωπαϊκό σχέδιο δασοπροστασίας, πυρόσβεσης και πυροπροστασίας – καλύτερα, ευέλικτα και με αποφασιστικό τρόπο.