Γρηγορούν οι φύλακες; Ποιοι… «φύλακες»;

Το «φιάσκο» της Ελληνικής Αστυνομίας δεν ήταν διότι αφέθηκαν ανενόχλητοι οι κροάτες χούλιγκαν να διασχίσουν τη μισή Ελλάδα και να φτάσουν στη μείζονα περιοχή της πρωτεύουσας και μάλιστα σε γήπεδο, όπου θα διεξαγόταν την επομένη ευρωπαϊκός ποδοσφαιρικός αγώνας, και να δολοφονήσουν έναν νεαρό έλληνα οπαδό της ΑΕΚ, όπως άστοχα το χαρακτήρισε ο υπουργός «Προστασίας» του Πολίτη Γιάννης Οικονόμου. Το «φιάσκο» είναι ότι δεν υπάρχει… Αστυνομία! Κι έτσι, ενός κακού μύρια άλλα έπονται, όπως η εντολή του για άμεση απομάκρυνση από τις θέσεις ευθύνης επτά αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και διενέργεια εσωτερικής έρευνας, διότι πέρασαν οι κροάτες χούλιγκαν ανενόχλητοι από τις περιοχές τους, χτυπώντας το σαμάρι, αντί τον γάιδαρο, δηλαδή τον εαυτόν του, δηλαδή το κράτος…

Αν όμως ο σημερινός υπουργός «Προστασίας» του Πολίτη, όπως και όλοι οι προηγούμενοι με τις οποιεσδήποτε ονομασίες (αυτές έφταιγαν και τις αλλάζαμε!), των τελευταίων σαράντα ετών και ιδιαίτερα μετά το 1992, όταν άρχισε η ασυγκράτητη εισροή (πάσης φύσεως) μεταναστών από γειτονικές χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού», είχε συνειδητοποιήσει, επιτέλους, το μέγεθος του εθνικού, κοινωνικού και οικονομικού αυτού προβλήματος, θα έπρεπε να είχε ενημερώσει αμέσως τον Πρωθυπουργό της χώρας και να προτείνει αυθωρεί κα παραχρήμα την εκ βάθρων αναδιοργάνωση του συστήματος προστασίας του πολίτη.

Ολα αυτά τα γράφω, τώρα ιδιαίτερα, με τρόμο. Διότι το «φιάσκο» είναι πανελλαδικό και φτάνω στο σημείο να πιστεύω ότι οι κακοποιοί, οι ληστές, οι «μεθυσμένοι», όσοι ρέπουν προς την εγκληματικότητα είναι ακόμα «καλοί άνθρωποι»! Εντάξει, εφαρμόζουμε την προτροπή προηγούμενου υπουργού «Προστασίας» του Πολίτη να «κάνουμε πως κοιμόμαστε», αλλά ούτε από καθημερινό ύπνο πάσχουμε, ούτε πρόωρο «αιώνιο ύπνο» θέλουν τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, είτε μένουν σε πολυάνθρωπες περιοχές της πρωτεύουσας και άλλων μεγάλων πόλεων είτε σε απόμακρους οικισμούς της Αττικής και χωριά της Ελλάδος, όπου όλα τα σκιάζουν η φοβέρα, το σκοτάδι, η μοναξιά και οι κακοποιοί. Φτάνω στο σημείο να αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό, όπου κοιμόμασταν στις αυλές των σπιτιών μας, με ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα και νιώθαμε ασφάλεια! Γιατί; Διότι, τότε ακόμα και σ’ ένα μικρό χωριό (κι όχι μόνο κεφαλοχώρι) υπήρχε ο «επάρατος» Σταθμός Χωροφυλακής με διοικητή ενωμοτάρχη και επτά χωροφύλακες, χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς εστιατόρια, χωρίς πλυντήρια, χωρίς τίποτε. Το κράτος όμως είχε μεριμνήσει και σε κάθε Σταθμό Χωροφυλακής διόριζε και γυναίκα να μαγειρεύει και να πλένει, αν οι χωροφύλακες δεν είχαν οικογένεια (καταργήθηκαν οι Σταθμοί Χωροφυλακής διότι θύμιζαν… «αστυνομικό κράτος»!). Ετσι, με τη συνδρομή και «επάρατων» αγροφυλάκων (καταργήθηκαν κι αυτοί για τον ίδιο λόγο) η εγκληματικότητα ήταν σχεδόν μηδέν, ενώ όσοι έκαναν επιθέσεις σε στάνες (ζωοκλέφτες) συλλαμβάνονταν το ίδιο βράδυ!!!

Γίνεται φανερό ότι το «φιάσκο» τριτώνει και με τη διαπίστωση ότι πάνε στράφι και οι δαπάνες «προστασίας» του πολίτη, αφού τα νοικοκυριά που δεν θέλουν «να κάνουν πως κοιμούνται» αναγκάζονται να πληρώνουν Ιδιωτικές Επιχειρήσεις Παροχής Υπηρεσιών Ασφαλείας (σεκιούριτι), εγκαταστάσεις συναγερμών και οθονών κ.λπ., που απορροφούν ένα σημαντικό μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού! Δηλαδή, και στην περίπτωση αυτή συμβαίνει ό,τι και με το «φιάσκο» (τέταρτο!) της «δωρεάν» παιδείας (ξεπερνούν τα τρία δισ. ευρώ ετησίως ή το 50% περίπου του οικογενειακού προϋπολογισμού οι δαπάνες των ελληνικών νοικοκυριών για να αναπληρώσουν τις ελλείψεις της «δωρεάν» δημόσιας εκπαίδευσης, δηλαδή φροντιστήρια, κατ’ οίκον μαθήματα με «μαύρο χρήμα», ξένες γλώσσες κ.λπ). Ακόμα, συμβαίνει ό,τι και με το «φιάσκο» (πέμπτο!) της «δωρεάν» υγείας (από πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου – European Commission, 2020a – προέκυψε ότι το 14% του πληθυσμού κατέβαλε άτυπη πληρωμή σε ιατρό, νοσηλευτή ή νοσοκομείο τον Δεκέμβριο του 2019, ενώ το 81% όσων απάντησαν πιστεύει ότι πρόκειται για ευρέως διαδεδομένη πρακτική στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, με την επισήμανση μάλιστα ότι πάνω από το ήμισυ του συνόλου των δαπανών αυτών, που ονομάζονται «καταστροφικές», στην Ελλάδα καταβάλλονται από το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών!).

Εχομεν χρείαν άλλων στοιχείων για ανάγκη εκ βάθρων αναδιοργάνωσης και του συστήματος προστασίας του πολίτη στη χώρα μας, δηλαδή την εγκατάσταση Αστυνομικών Τμημάτων, πλήρως επανδρωμένων και εξοπλισμένων, σε κάθε συνοικία, σε κάθε οικισμό, σε κάθε χωριό και για συνεχή αστυνόμευση όχι μόνο των κεντρικών αρτηριών, αλλά και επαρχιακών δρόμων; «Ο φόβος φυλάει τα έρμα» λέει ο θυμόσοφος ελληνικός λαός. Ας τον ακούσουμε, επιτέλους, και για έναν επιπρόσθετο λόγο: πέρα από την προστασία του πολίτη και της περιουσίας του, οι δαπάνες για τη σωστή και άρτια οργάνωση της Αστυνομίας είναι οι πιο παραγωγικές… Διότι είναι και ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΖΩΗΣ…