Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Ακρίβεια και εισοδήματα αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ενα προϊόν μπορεί να είναι ακριβό για έναν φτωχό και φθηνό για έναν πλούσιο. Επίσης, ούτε οι τιμές πέφτουν ούτε τα εισοδήματα αυξάνονται με νόμους και μεμονωμένα μέτρα.

Η ακρίβεια περιορίζεται και τα εισοδήματα αυξάνονται μόνο με στρατηγικές ανάπτυξης και με προσαρμογή του οικονομικού μοντέλου στη νέα πραγματικότητα. Ακούγεται πολύ θεωρητικό, αλλά αν αυξηθούν τα εισοδήματα, τα προϊόντα θα πιο προσιτά. Αρκεί το νέο χρήμα που θα πέσει στην αγορά να μην αυξήσει πάλι τις τιμές.

Πώς κόβεται αυτός ο φαύλος κύκλος; Οι τιμές θα πρέπει να μην αυξάνονται ή να αυξάνονται με μικρότερο ρυθμό από ό,τι τα εισοδήματα. Αυτό επιτυγχάνεται όταν αυξάνεται η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα. Για παράδειγμα, θα πρέπει να αυξηθούν οι καλλιέργειες και να γίνουν επενδύσεις ώστε να μειωθεί το κόστος ανά παραγόμενο προϊόν. Να αυξηθούν οι εξαγωγές και να περιοριστεί, έτσι, ο εισαγόμενος πληθωρισμός.

Η παραγωγικότητα και οι επενδύσεις φέρνουν θέσεις εργασίας και αύξηση εισοδημάτων και πλούτου. Σε μια τέτοια οικονομία, το υψηλότερο εισόδημα δεν κατευθύνεται μόνο στην κατανάλωση και, κατά συνέπεια, στην αύξηση των τιμών. Κατευθύνεται και στην αποταμίευση και στις επενδύσεις, όπως στην απόκτηση κατοικίας – έστω και με δάνειο.

Μια πιο ανταγωνιστική οικονομία με ισχυρή παραγωγική βάση φέρνει αλλαγές στην καταναλωτική και επενδυτική συμπεριφορά, προκαλώντας άλλες τάσεις στη διαμόρφωση των τιμών και των μισθών.