Διακοπές

Πολύ της μόδας η Καλιφόρνια: μετά τον Αλέξη Τσίπρα, πήγε οικογενειακώς διακοπές εκεί και ο βρετανός πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ. Αντίθετα όμως με τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και τους περισσότερους έλληνες πολιτικούς, εκείνος είχε να πάει διακοπές τέσσερα χρόνια. Επεσαν δουλειές και δεν είχε χρόνο: το 2019 έγινε υπουργός Οικονομίας, το 2020 υπουργός Οικονομικών και πέρυσι πρωθυπουργός. Ενδιαμέσως, όταν έχασε από εκείνη την ανεκδιήγητη Λιζ Τρας κι είπε να ξεσκάσει λίγο σε ένα ισπανικό νησί, πέθανε η βασίλισσα κι αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω.

Οι έλληνες συνάδελφοί του δεν έχουν τέτοια ζητήματα. Βρέξει χιονίσει, διακοπές θα πάνε, τροφοδοτώντας μάλιστα και τα μέσα ενημέρωσης με το σχετικό ρεπορτάζ. Εξαίρεση αποτέλεσε φέτος ο Τσίπρας, που έριξε μαύρη πέτρα πίσω του: ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει όχι μόνο σε ποιο σημείο της «χρυσής πολιτείας» βρίσκεται κάθε μέρα, αλλά και τι πιστεύει για τις διεργασίες στο κόμμα του. Κάπου γράφτηκε μόνο ότι σκέφτεται τον εαυτό του σ’ έναν ρόλο «έλληνα Ομπάμα», να γυρίζει δηλαδή σε διάφορες πόλεις και χώρες και να δίνει διαλέξεις. Η σύγκριση είναι τολμηρή, σχεδόν ασεβής, αλλά ο καθένας μπορεί να έχει τις φιλοδοξίες του.

Δεδομένου πάντως ότι είναι πρώην, ο Τσίπρας γλίτωσε από το μένος καθημερινής εφημερίδας, σύμφωνα με την οποία ο μεν Νίκος Ανδρουλάκης είναι «ναυαγός στο Αιγαίο», έχοντας βάλει στόχο να συμπληρώσει 30 μέρες τουρισμό, ο δε Κυριάκος Μητσοτάκης «φτύνει την κοινωνία» επειδή πήγε για διακοπές στα Χανιά ως τον Δεκαπενταύγουστο. Υπερβολές. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μπορεί θαυμάσια να τσεκάρει τους υποψηφίους για τις αυτοδιοικητικές εκλογές κι από την παραλία, ενώ ο Πρωθυπουργός δικαιούται να το ρίξει και λίγο έξω. Πόσο μάλλον που δεν έχει και τα βάσανα του διευθύνοντος συμβούλου της Ryanair Μάικλ Ο’Λίρι, ο οποίος έλεγε ότι βαριόταν τις οικογενειακές διακοπές επειδή δεν άντεχε να φτιάχνει πύργους στην άμμο με τα παιδιά του για περισσότερο από πέντε λεπτά. Μετά προσευχόταν να ξεσπάσει κάποια κρίση.

Αλλά οι περισσότεροι απ’ όσους δεν πηγαίνουν διακοπές μάλλον έχουν άλλο λόγο: δεν μπορούν. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται οι Financial Times, ακόμη και στη σχετικά πλούσια ΕΕ το 29% των πολιτών δεν είχαν πέρυσι χρήματα για να λείψουν από το σπίτι τους έστω και μία εβδομάδα. Κι αν το ποσοστό αυτό είναι αισθητά χαμηλότερο σε σχέση με το 2013, όταν έφτανε το 40%, εκτοξεύεται στο 60% κατά μέσο όρο μεταξύ των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το αρνητικό ρεκόρ μάλιστα σε αυτή την κατηγορία, σύμφωνα πάντα με τα επίσημα στοιχεία, το κατέχει η Ελλάδα, όπου το σχετικό ποσοστό φτάνει το 88,9%.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να πηγαίνουν λιγότερες διακοπές οι κυβερνώντες, αλλά περισσότερες οι κυβερνώμενοι. Και, φυσικά, να έχουν χώρο να απλώσουν την πετσέτα τους.