Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα… υποδείγματα

Μεγάλο σχολείο η Νότιγχαμ (Nottingham). Δύο χρόνια πρωταθλητισμό στη Β’ Λίγκα και τον επόμενο χρόνο μια πορεία με μεγάλη αξιοπρέπεια στο δυσκολότερο πρωτάθλημα του πλανήτη. Και οι δοκιμασίες στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα έχουν τον χαρακτήρα κρυστάλλινης πηγής, μια αποθέωση στην ομορφιά του ποδοσφαίρου. Και μολονότι το ποδοσφαιρικό στοίχημα γεννήθηκε και άνθησε στην Αλβιόνα, παρ’ όλα αυτά, δεκαετίες τώρα δεν έχει ακουστεί το παραμικρό. Και το στοίχημα περπατώντας στη λεωφόρο της αξιοπρέπειας γιγαντώνεται κάθε χρόνο και αποτελεί λίαν κρίσιμο κεφάλαιο για την πορεία των αγγλικών ομάδων. Δίπλα σ’ αυτά, ένα πρωτάθλημα όπου αποθεώνεται ο καλύτερος.

Το σημαντικότερο απ’ όλα, το βρετανικό πρωτάθλημα αποτέλεσε έναν πανδέκτη για τα σοβαρά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ετσι, λοιπόν, τόσο στην Μπουντεσλίγκα όσο και στο ισπανικό πρωτάθλημα, στο πρωτάθλημα της Ολλανδίας, στο πρωτάθλημα της Γαλλίας, και αυτό της Πορτογαλίας, τα πάντα, χρόνια ολόκληρα, περπατάνε με λεπτομέρεια ωροδείκτη. Και η απάντηση, τα γεμάτα στάδια, σε μια εποχή που η τηλεόραση αποτελεί πάντοτε τον πανίσχυρο κυματοθραύστη προσέλευσης φιλάθλων στα γήπεδα. Γιατί άλλο να ταλαιπωρείσαι στο Μπερναμπέου, ή στο Κομουνάλε, είτε στο γήπεδο της Αρσεναλ με κρύο και βροχή, και άλλο πράγμα να παρακολουθείς τη ματσάρα αραχτός στον καναπέ σου και να κάνεις κοζερί με το ουισκάκι και τα αλμυρά σου, και πάνω απ’ όλα τη ζεστασιά. Κι όμως τα γήπεδα, όχι μόνο της Α’ Εθνικής αλλά και των υπολοίπων κατηγοριών γεμάτα. Καρφίτσα δεν πέφτει. Και ποτέ δεν διαβάζεις στις εφημερίδες τη λέξη διαμαρτυρία για διαιτησία.

Και υπάρχουν μέτριες και κακές διαιτησίες. Παρά ταύτα ανύπαρκτες οι οιμωγές, μηδενικές οι ενστάσεις. Και μόνο στις αθλητικές εφημερίδες μπορείς να διαβάσεις μια κριτική αγώνα. Οσον αφορά τις ομάδες και πάνω απ’ όλα τους τεχνικούς πάγκους, ποτέ δεν θα διαβάσεις και ποτέ δεν θα δεις επεισόδιο. Το πολύ μια προσωπική αντιδικία. Σε όλα αυτά κάθεται ένα μεγάλο γιατί. Γιατί απλά έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρωτάθλημα. Σέβονται και εκτιμούν τον αντίπαλο. Ποτέ δεν τον μισούν και ουδέποτε του καταλογίζουν δεύτερη σκέψη. Το σημαντικότερο, για το κακό αποτέλεσμα δεν τους φταίει ούτε η μέτρια διαιτησία, ούτε ο σκληρός αντίπαλος. Πάντοτε έχουν να το συζητήσουν με τον εαυτό τους. Μέσα στην ομάδα τους θα ψάξουν να βρουν και το γιατί και το διότι. Αλλά πάνω απ’ όλα, ποτέ δεν θα δεις τον πρόεδρο της Τσέλσι, της Φούλαμ ή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να υβρίζουν ή να καταγγέλλουν. Ιδια εικόνα και στην Ισπανία. Ουδέποτε ο προϊστάμενος της Ρεάλ δεν θα στραφεί εναντίον της Μπαρτσελόνα, της Αθλέτικο ή της Σεβίλλης. Ιδιο και απαράλλακτο σκηνικό σε όλη τη σοβαρή Ευρώπη. Καταγγελίες της μορφής «στήνει παιχνίδια», «εξαγοράζει διαιτητές», «παραποιεί αποτελέσματα»… ανήκουν στον πλανήτη των κωφάλαλων….

Ολα αυτά άγνωστα σε πρωταθλήματα συμφωνίας κυρίων. Παρά ταύτα, και για να σφραγιστεί η αξιοπιστία, δρομολογήθηκε και το VAR, και απ’ ό,τι μαθαίνω δρομολογείται και η τεχνητή νοημοσύνη. Γιατί; Διότι και ο διαιτητής ελέγχεται για κάθε του απόφαση. Και αναντίρρητη πραγματικότητα ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε τη μοίρα ενός ιστορικού αγγλικού συλλόγου, της πρώην πρωταθλήτριας της Ευρώπης και πρωταθλήτριας της Αγγλίας, Νότιγχαμ, η οποία είχε πέσει σε αγωνιστικό κώμα για μια εικοσιπενταετία. Και ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανταποκρίθηκε. Το οποίο μεταφράζεται σε άψογη μεταχείριση. Κι όχι μόνον ο Βαγγέλης, αλλά και ο νεαρός γιος του ο Μιλτιάδης, ο οποίος αποτυπώνει καλή επικοινωνία με την αλήθεια του αθλήματος. Η οποία ξεκινάει, εξ απαλών ονύχων, κι από έναν προσωπικό έρωτα με την ιστορία ποδόσφαιρο. Και στο απαιτητικό αυτό πρωτάθλημα, ένα πρωτάθλημα που δεν συγχωρεί στραβοπάτημα και δεν επιτρέπει κακή επιλογή. Ο δείκτης απαιτήσεων δείχνει Ιμαλάια. Και μόνον αν μπορείς διαχειρίζεσαι αυτόν τον τυραννόσαυρο.

Πάρα πολλοί, οικονομικά ισχυροί, δοκίμασαν τη διαχειριστικότητά τους επάνω σε βρετανικά συγκροτήματα. Το 80%, ή αλλιώς οι 8 στους 10, έριξαν τις φρεγάτες στα βράχια και έφυγαν πολλές φορές ξεπουλώντας τις μετοχές τους. Για τον μόνο μη βρετανό ευρωπαίο πρόεδρο βρετανικού συλλόγου, και ιδίως μη Σαουδάραβα, όπου η έννοια χρήμα μπαίνει στη λογική του σκορπάω, είναι κάτι πρωτόγνωρο για το βρετανικό ποδόσφαιρο. Κι όμως, οι αγγλικές εφημερίδες παρατηρούν καθημερινά την παραμικρή λεπτομέρεια του ιστορικού συλλόγου, έχοντας αντικαταστήσει τη βαθύτατη καχυποψία με την οποία υποδέχτηκαν τον έλληνα εφοπλιστή, με μια σιωπηρή αποδοχή. Και είναι τεράστια υπόθεση να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των δύσπιστων σε κάθε μη βρετανό ιδιοκτήτη αγγλικό Τύπο. Με πυξίδα αυτές μου τις σκέψεις διαβάζω για το επόμενο εθνικό μας πρωτάθλημα. Και εισπράττω κιόλας τις πρώτες αντιπαραθέσεις, τις έντονες υποψίες και βεβαίως έναν κόσμο καταγγελιών, πριν ακόμα ξεκινήσει ο καινούργιος αγωνιστικός μαραθώνιος.

Και μπορεί τα αποτελέσματα από τα φιλικά να είναι όντως ενθαρρυντικά και μπορεί να έχει γίνει μια σοβαρή δουλειά το καλοκαίρι στις ομάδες αιχμής, σοβαροί προπονητές, μετρημένες μεταγραφές, προσεκτικές κινήσεις, απομάκρυνση μεγάλου αριθμού παικτών οι οποίοι δεν ανταποκρίθηκαν στα αναμενόμενα. Ολα αυτά δυστυχώς μπαίνουν στον κάλαθο των αχρήστων, γιατί αντί να αποτελούν σοβαρότατες εγγυήσεις για ένα πράγματι συναρπαστικό πρωτάθλημα, ναρκοθετούν το έδαφος με εκρήξεις αναμενόμενες, στην πρώτη δυσπιστία, στην πρώτη στραβοτιμονιά, στο πρώτο αποτέλεσμα που θα θεωρηθεί κατά το δοκούν ύποπτο. Ελπίζω η όντως σωτήρια τοποθέτηση του Βαγγέλη Μαρινάκη για ελίτ, πραγματικά ελίτ διαιτητές, στα πρωταθλήματα να εισακουσθεί. Γιατί μαζί με το VAR αποτελούν τη μόνη εγγύηση για ένα πρωτάθλημα, που πρωταγωνιστής θα είναι το θέαμα, η αγωνιστικότητα, η προσπάθεια και όχι οι διαμαρτυρίες, οι καταγγελίες και άπαντα τα συμπαρομαρτούντα τα οποία μεταμορφώνουν την ποδοσφαιρική αρένα σε θέαμα Κολοσσαίου.

Και αν οδηγηθούμε σε μια ανάλογη λογική, και αν στα αποτελέσματα διαβάσουμε το γεγονός, όχι το προσδοκώμενο, τότε η ήττα θα φορέσει το κουστούμι του συμβάντος και θα μας οδηγήσει στην ανάγνωση του γεγονότος και όχι στην περίληψη του επιθυμητού με κάθε τρόπο. Τότε πλέον το παράνομο θα αποχωρήσει μόνο του, γιατί η αναγκαιότητά του θα αποτελεί ύβρη για τη σχέση και αντίληψη αθλήματος του κάθε νουνεχή φιλάθλου.