Χαρά

Aν, αντί για δημοσιογράφο, κάποια διαφορετικά γονίδια ή ένα καπρίτσιο της τύχης με είχαν κάνει αρχηγό της αγαπημένης μου ομάδας, του Παναθηναϊκού, θα ήθελα να πάρω το μικρόφωνο πριν από τον αποψινό αγώνα, να στραφώ προς το αστέρι της Ντνίπρο-1, τον 25χρονο φορ Αρτεμ Ντόβμπικ, και να πω στον ίδιο και τους συμπαίκτες του τα εξής:

«Αγαπητοί φίλοι, καλωσορίσατε στην Ελλάδα. Εκπροσωπείτε μια χώρα που πριν από 524 ημέρες δέχθηκε μια βάρβαρη εισβολή και έκτοτε πολεμά για την προάσπιση της ελευθερίας της, της δημοκρατίας της, της εθνικής της αξιοπρέπειας, αλλά και του μέλλοντος της Ευρώπης. Θέλω να σας εκφράσω τον βαθύ μας θαυμασμό για τη γενναιότητα των στρατιωτών σας, το πάθος των εθελοντών σας και την αυταπάρνηση των πολιτών σας. Ο,τι κι αν συμβεί στο πεδίο των μαχών, και των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων που θα ακολουθήσουν, έχετε ήδη νικήσει.

Παίξαμε τον πρώτο μας αγώνα μακριά από το ουκρανικό έδαφος, στο Κόζιτσε της Σλοβακίας, επειδή αυτό επιτάσσουν οι διεθνείς κανόνες ασφαλείας. Αλλά και τους τοπικούς αγώνες δεν μπορείτε να τους δίνετε στην έδρα σας, στο Ντνίπρο, αφού στους Ρώσους αρέσει ιδιαίτερα να βομβαρδίζουν μη στρατιωτικούς στόχους: τον περασμένο Ιανουάριο σκοτώθηκαν 40 άτομα από τον βομβαρδισμό μιας εννιαώροφης πολυκατοικίας στην πόλη, ενώ μόλις την περασμένη εβδομάδα επλήγη πάλι από πύραυλο ένα δωδεκαώροφο συγκρότημα. Η ιδέα πάντως να παίζετε στην Τουρκία ή την Πολωνία απορρίφθηκε, η Ομοσπονδία είπε ότι αποτελεί ηθική υποχρέωση να μείνετε στην Ουκρανία. Αγωνίζεστε λοιπόν στα δυτικά, στο Λβιβ, μπροστά σε πολύ περιορισμένο αριθμό θεατών. Αλλά πόσο καλό κάνετε στο ηθικό των στρατιωτών! Διαβάζω πως σας στέλνουν βιντεάκια από το μέτωπο όπου σας ευχαριστούν επειδή συνεχίζετε να παίζετε μπάλα σε τόσο αντίξοες συνθήκες.

Αλλες ομάδες, πάλι, δεν τα κατάφεραν. Η Desna Chernihiv αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα επειδή το γήπεδό της καταστράφηκε από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς, ενώ η FC Mariupol διαλύθηκε μετά την πτώση της πόλης στα χέρια του εισβολέα.

Γοητευτικό πράγμα το ποδόσφαιρο. Oπως είπε στο al-Jazeera η Κατερίνα Γιαβόρσκα, μάνατζερ της ομάδας FC Rukh Lviv, “τώρα ο κόσμος έχει στραφεί ακόμη περισσότερο σε αυτό το σπορ γιατί δεν μπορούν να ταξιδέψουν, δεν μπορούν να πάνε σε πάρτι και να διασκεδάσουν, δεν μπορούν να μείνουν αργά σε φιλικά σπίτια για φαγητό λόγω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, οι κινηματογράφοι δεν προβάλλουν καινούργιες ταινίες, οπότε το ποδόσφαιρο είναι ένα από τα λίγα πράγματα που μπορούν ακόμη να δίνουν χαρά”.

Είναι έτσι ακόμη μεγαλύτερο το βάρος στους ώμους σας. Παίζετε για να ξεχνάτε οι ίδιοι, αλλά και για να κάνετε τους συμπατριώτες σας να ξεχνούν, τις βόμβες, τους πυραύλους και τα drones. Είστε σπουδαίοι.

Αυτά ήθελα να σας πω και συγχωρήστε τη συγκίνησή μου. Ας παίξουμε μπάλα τώρα. Κι ας νικήσει ο καλύτερος. Slava Ukraini!».