Ανυπαρξία

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την εσωστρέφεια συνεχίζεται. Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν η σειρά του Ευκλείδη Τσακαλώτου να την επιβεβαιώσει.

Η συνέντευξη στο «ΒΗΜΑ» του υποψήφιου προέδρου του κόμματος της Αριστεράς δεν είχε εκπλήξεις. Υπερασπίστηκε τον Τσίπρα, δικαιολογώντας τον. Πιστεύει μάλιστα ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (το ΑΝΕΛ όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ το ξεχνάνε) ήταν καλή: «από το μνημόνιο», λέει, «βγήκαμε με μικρότερη ανισότητα και λιγότερη φτώχεια».

Οταν προβάλλεις τέτοιες ιδεοληψίες, είναι προφανές ότι η πραγματικότητα δεν σε απασχολεί. Αντ’ αυτής έχεις τοποθετήσει τη δική σου πραγματικότητα. Αλλά πολύ δύσκολα θα συναντήσεις σε αυτήν ψηφοφόρους, ιδίως όταν αυτοί δεν βλέπουν κάποια χειροπιαστή πρόταση.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αδυνατεί να διατυπώσει ρεαλιστικό σχέδιο για τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή δεν θέλει ή δεν μπορεί να κατανοήσει τι ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που το 2015 οι πολίτες τού ανέθεσαν να κυβερνήσει.

Το 2015, λοιπόν, οι Ελληνες, πεισμένοι ότι τα μνημόνια είναι ένα σχέδιο υποδούλωσης του εξυπνότερου λαού του κόσμου από τις δυνάμεις του παγκόσμιου καπιταλισμού, ανέθεσαν στον Τσίπρα να σκίσει τα μνημόνια και να μας φέρει λεφτά, ευμάρεια, καλοπέραση – και μια αστακομακαρονάδα μπόνους.

Και μαζί, να τιμωρήσει τους κακούς πολιτικούς που είχαν οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία.

Γιατί εγκατέλειψαν οι Ελληνες τον Τσίπρα; Απλούστατα, επειδή κατάλαβαν ότι τους κορόιδεψε. Οτι δεν είχε τίποτα απ’ όσα τους υποσχόταν να τους προσφέρει. Οτι τους είπε μερικά παραμύθια για να του εμπιστευτούν την καρέκλα. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάμβανε ο λενινισμός.

Ο λενινισμός δεν ήρθε όμως ποτέ. Ο Παππάς που προσπάθησε να τον εφαρμόσει στον Τύπο έφαγε μια ομόφωνη καταδίκη, το δικαστικό σύστημα που προσπάθησε να εξοντώσει τους πολιτικούς αντιπάλους του ηττήθηκε – κι ας έπεσαν στα μαλακά όσοι το διαχειρίστηκαν.

Φυσικά, δεν ήρθαν ούτε λεφτά. Δεν ξέρω αν κάποιες κοινωνικές ομάδες έζησαν με επιδόματα μια υποφερτή ζωή, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι τα εισοδήματα των υπαλλήλων, των ελεύθερων επαγγελματιών, των συνταξιούχων, όσων φορολογούνταν, λεηλατήθηκαν. Κι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε.

Η αδυναμία ανάλυσης του παρελθόντος οδηγεί στην αδυναμία χάραξης του μέλλοντος. Είναι φως φανάρι ότι και του Τσακαλώτου οι εξαγγελίες σημαίνονται από την ανυπαρξία θέσεων και πρότασης για τη διακυβέρνηση.

Είναι εμφανές ότι ούτε ο Τσακαλώτος έχει σκεφτεί πώς θα παραχθεί πλούτος, για να μπορεί να μοιραστεί. Και γι’ αυτόν, όπως και για τον Τσίπρα ή την Αχτσιόγλου, η πίτα είναι δεδομένη και οι κυβερνήσεις είναι χρήσιμες για να μοιράζουν την πίτα.

Οπότε τι μας μένει; Η εμμονή εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων και ο ριζοσπαστισμός. Οπου ο ριζοσπαστισμός θα φέρνει καινούργιες ιδέες. Οπως;

«Γιατί, ας πούμε, να μην υπάρχουν σύλλογοι ασθενών που θα έχουν άποψη για το πώς λειτουργούν τα νοσοκομεία;».

Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ο επόμενος.