Μπαμπούλας

Ολοι θέλουν να λογαριαστούν με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Η Βίρα Τσερνούκχα, ανυποχώρητη ανάμεσα στα ερείπια του χωριού της στη βορειοανατολική Ουκρανία, τον καταριέται κάθε πρωί. Θέλει να τον δει να στριφογυρίζει μέσα στο φέρετρό του, καταραμένος για όλη την αιωνιότητα. Θα μπορούσε να πει κανείς πως μιλάει εξ ονόματος του έθνους της, αν όχι όλου του δυτικού κόσμου.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θέλει να συλλάβει τον Πούτιν για εγκλήματα πολέμου, καταγγέλλοντας μαζικές απαγωγές παιδιών. Οι μισθοφόροι της Wagner θέλησαν για λίγο να ανατρέψουν το καθεστώς του – και τον αποδυνάμωσαν σοβαρά. Ο ηρωικός ηγέτης της αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι απλώς θέλει να το βουλώσει. Υποχρεώνεται να ακούει καθημερινά στη φυλακή την ίδια ομιλία του Πούτιν εδώ και περισσότερες από 100 ημέρες.

Σχεδόν 18 μήνες μετά την εισβολή του στην Ουκρανία, μία καταστροφή εντελώς δικής του κατασκευής, ο Πούτιν, πλήρως αδιάφορος στη δυστυχία που προκαλεί, έχει γίνει, με διαφορετικούς τρόπους, ο πιο καταζητούμενος άνθρωπος στον κόσμο – πιθανόν και ο πιο επικίνδυνος. Ενσαρκώνει τη διεθνή απομόνωση και την εντεινόμενη πνευματική υποβάθμιση της Ρωσίας. Εχει μεταμορφωθεί σε έναν παγκόσμιο μπαμπούλα. Ο πουτινισμός είναι ένα γράφημα που απεικονίζει την κλίμακα της σύγχρονης ηθικής. Το μηδέν είναι ο ίδιος.

Μία δυτικο-κεντρική υπερβολή; Ισως; Υποτίθεται πως είναι περισσότεροι οι Ρώσοι που επιδοκιμάζουν παρά εκείνοι που αποδοκιμάζουν τον Πούτιν, όπως ακριβώς οι παραπλανημένοι πρόγονοί τους λάτρευαν τον Στάλιν ενώ δολοφόνησε εκατομμύρια. Πολλοί μεταξύ του τραμπικού όχλου τον επικροτούν. Και το Κρεμλίνο υποστηρίζει πως ο Πούτιν έγινε δεκτός σαν ροκ σταρ στο Νταγκεστάν μετά την ανταρσία της Wagner.

Σιγά το πράγμα. Και fake news, ούτως ή άλλως.

Αραγε πόσο ακόμα θα ανέχονται οι Ρώσοι αυτόν τον διεστραμμένο, ανίκανο, εξοστρακισμένο άνθρωπο που τους προκαλεί τόσο φριχτό κακό, σε επίπεδο φήμης, οικονομίας, σε επίπεδο ανθρώπινο; Η ανταρσία της Wagner κατέδειξε μία βαθύτερη δυσφορία της ρωσικής ψυχής. Πόσο χαμηλά πρέπει να βυθιστούν όλοι, σε τι βάθη πρέπει να πέσουν, ώστε να μπορέσει ο Πούτιν να αποφύγει την ήττα και τη λήθη;

Είναι ερωτήματα που ο κινέζος πρόεδρος, ο Σι Τζινπίνγκ, πρέπει σίγουρα να θέτει στον εαυτό του καθώς ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον Πούτιν στο Πεκίνο τον Οκτώβριο. Είναι πιθανόν να μετανιώνει ήδη για την «άνευ ορίων» συνεργασία που συμφωνήθηκε προ Ουκρανίας. Η Κίνα έχει έκτοτε βρεθεί αντιμέτωπη με δικά της μεγάλα προβλήματα, πρωτίστως μία οικονομική βουτιά. Η κατεδάφιση του μύθου περί πανίσχυρου Πούτιν έχει ταράξει το Πεκίνο.

Το τελευταίο πράγμα που θέλει αυτή τη στιγμή ο Σι, είναι έναν φορτικό παγκόσμιο παρία να του χτυπάει την πόρτα, επιζητώντας επιβεβαίωση, όπλα και βοήθεια. Θα μας κάνει άραγε τη χάρη να βοηθήσει τους Ρώσους να ξορκίσουν τον μπαμπούλα; Είναι μια ιντριγκαδόρικη, ελπιδοφόρα σκέψη.