Ξυπνήστε, επιτέλους!

Η Δύση υφίσταται συντονισμένη επίθεση και σε πολλά μέτωπα. Δυστυχώς οι ηγεσίες της δεν το συνειδητοποιούν. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα έχουν κι αυτές συμμετοχή σ’ αυτόν τον πόλεμο φθοράς που έχει εξαπολυθεί. Η Δύση κατηγορείται ευθέως και με βάση την ιστορική εμπειρία για τη δουλεία, για επιθετικές κατακτήσεις, για άγριες φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις, για γενοκτονίες και για ανθρώπινη εκμετάλλευση. Αυτό που είναι εντελώς παράδοξο, και εκτός κάθε λογικής, είναι γιατί για όλα αυτά κατηγορείται αποκλειστικά η Δύση.

Εχει γίνει τελείως της μόδας να εκφράζεται θαυμασμός για τα εκτός δυτικής επιρροής πολιτιστικά επιτεύγματα. Η οποία τριτοκοσμική κουλτούρα προσελκύει τον θαυμασμό και την επιδοκιμασία των περισσότερων δυτικών κέντρων σκέψης και προβληματισμού. Αν όμως γίνει κάποια νύξη για τις αδυναμίες μιας τέτοιας κουλτούρας ή για τυχόν εγκλήματα που έγιναν στο όνομά της, τότε αυτόματα εξαπολύονται κατηγορίες για «ομιλία μίσους». Οπως επίσης ομιλία μίσους θεωρείται τελευταία το όποιο σχόλιο για τα επιτεύγματα του δυτικού πολιτισμού.

Γιατί αποφεύγουμε να αναφερθούμε με λεπτομέρειες για τις περισσότερες καταγγελίες που συνήθως τώρα πια απευθύνονται στη Δύση; Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δουλεία που ξεκίνησε στην Αφρική ανάμεσα σε φυλές που εμπλέκονταν σε αιματηρούς πολέμους με στόχο τον εξανδραποδισμό των ηττημένων. Χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά μεταφέρονταν αλυσοδεμένοι σε σκλαβοπάζαρα και πωλούντο σε άραβες κυρίως εμπόρους. Αυτοί κατέληγαν κυρίως στην Αραβία, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Κάποιοι έφθαναν σε απομακρυσμένες περιοχές της Αφρικής (Ζανζιβάρη, Μαυριτανία, Μαρόκο) κι από εκεί με πλοία έφθαναν στη Βόρεια και Νότια Αμερική όπως και σε – εξισλαμισμένες κυρίως – περιοχές της Ασίας. Το δουλεμπόριο λοιπόν άνθησε στα χέρια μαύρων και Αράβων. Σήμερα όμως σχεδόν οι πάντες κατηγορούν τους λευκούς. Που είναι όμως κι εκείνοι που ακριβώς το κατήργησαν!

Πέραν όμως του δουλεμπορίου, οι συντονισμένες επιθέσεις κατά της Δύσης παραβιάζουν όλες τις αποδεκτές αρχές της λογικής. Προ ημερών μόλις διάβαζα την αντίδραση της υπουργού Εξωτερικών του Κατάρ κατά της υποτιθέμενης ισλαμοφοβίας που κυριαρχεί στον δυτικό κόσμο, παρά τις προσπάθειές του (των κυβερνήσεων της Δύσης δηλαδή) να πάρει μέτρα εναντίον της διάδοσής της. Αυτό που παραλείπουν οι πάντες όμως είναι πως η καχυποψία κατά του Ισλάμ δεν προέρχεται από τον κοπανιστό αέρα. Εχουν δοθεί επανειλημμένα αφορμές από τη μουσουλμανική θρησκεία κι από πολλά κηρύγματα θρησκευτικών της ηγετών. Δεν υποστηρίζει κανείς πως όλοι οι μουσουλμάνοι είναι τρομοκράτες. Είναι όμως γεγονός πως οι περισσότεροι τρομοκράτες υπήρξαν τελευταία μουσουλμάνοι.

Ο γνωστός συγγραφέας και κοινωνικός σχολιαστής Douglas Murray με τα διάσημα best seller βιβλία του για το Ισλάμ («The Strange Death of Europe» – Ο περίεργος θάνατος της Ευρώπης) και για τις ακατανόητες δράσεις των δικαιωματιστών («Τhe Madness of Crowds» – Η παραφροσύνη του πλήθους) ασχολήθηκε πρόσφατα με τις επιθέσεις της πολιτικής ορθότητας και των πολιτιστικών παραλογισμών της κουλτούρας του woke εναντίον της Δύσης και των αξιών της («The War on the West» – Ο πόλεμος εναντίον της Δύσης).

Επικεντρώνεται κυρίως στην ψευδή επιχειρηματολογία που παρασύρει καλοπροαίρετους ανθρώπους στις κοινωνίες μας να πιστεύουν πολλά ψέματα και να οδηγούνται στα άκρα από φανατισμένες μειοψηφίες που παραβιάζουν τη λογική και περιφρονούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το βιβλίο του Murray καλεί σε αφύπνιση τους ανθρώπους που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δημοκρατική συζήτηση με σκοπό να σώσουν, όσο υπάρχει ακόμη χρόνος, τις αξίες της Δύσης, την επιβίωση των κοινωνιών μας και την αφοσίωση μας στον ορθολογισμό!