Εργασία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Πολλή συζήτηση προκλήθηκε από τις φωτογραφίες σερβιτόρου στη Ρόδο που μπαίνει στη θάλασσα για να σερβίρει πελάτες. Και βέβαια τίθενται θέματα άδειας λειτουργίας της επιχείρησης, κατάληψης θαλάσσιου και παραθαλάσσιου χώρου, αμοιβών και φορολογίας. Τέθηκε όμως – δειλά – και το θέμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο ίδιος δήλωσε ευχαριστημένος γιατί λάμβανε μεγάλα φιλοδωρήματα. Ομως (και πέρα από όλα τα άλλα) αφορά μόνον στον ίδιο; Ή μήπως μας αφορά όλους; Δηλαδή το θέμα είναι αν το φιλοδώρημα είναι μεγάλο ή μικρό;

Ενα άλλο – παρεμφερές και ίσως και πιο έντονο, κατ’ εμέ – θέμα είναι το θέμα της πορνείας. Γυναίκες (κυρίως) αλλά και κάποιοι άντρες προσφέρουν το σώμα τους έναντι αμοιβής. Αυτό, δυστυχώς, στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες είναι αποδεκτό και νόμιμο. Αποτελεί, όμως, πάντα κατά τη γνώμη μου, καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τόσο του προσφέροντος ατόμου όσο όμως γενικότερα της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Μήπως πρέπει να το συζητήσουμε, μήπως πρέπει να τιμωρείται τόσο η προσφέρουσα (ή ο προσφέρων) όσο και ο αγοραστής; Γιατί βέβαια το θέμα δεν είναι πόσο είναι το χρηματικό τίμημα αλλά η ίδια η αξιοπρέπεια του ανθρώπου, σήμερα αιώνες πια μετά τον Διαφωτισμό.

Και δεν πιστεύω ότι το θέμα είναι απλώς θέμα συναίνεσης. Δηλαδή, σαν ακραίο παράδειγμα, αν κάποιοι άνθρωποι (δηλαδή γουρούνια) το βρίσκουν διασκεδαστικό να βλέπουν κάποιον να τρώει περιττώματα και τον πείθουν να το κάνει έναντι σημαντικής αμοιβής αυτό μπορεί να είναι αποδεκτό – δηλαδή νόμιμο;

Πιστεύω ότι πρέπει να μπουν κανόνες που προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Φυσικά με προσοχή σε τυχόν υπερβολές ή αυθαίρετες ερμηνείες – πράγμα που μπορούν να διατυπώσουν αρμοδιότεροι. Και πρώτα από όλα να κηρυχθεί παράνομη η διάθεση του ανθρώπινου σώματος για σεξουαλική διασκέδαση έναντι αμοιβής. Παρανομία τόσο του προσφέροντος ατόμου αλλά και, πολλώ μάλλον, του αγοραστή.

Ο Σπύρος Καβουνίδης είναι δρ. πολιτικός μηχανικός