Η αποχώρηση ήταν μονόδρομος
Η αποχώρηση ήταν μονόδρομος
Το θέμα της ημέρας είναι ασφαλώς η αποχώρηση, από όλα, του Ανδρέα Λοβέρδου από το ΠΑΣΟΚ. Στενάχωρο είναι αυτό, αλλά νομίζω μονόδρομος. Ο Ανδρέας που έχασε μια τελευταία ευκαιρία να παραμείνει στον χώρο, από την αποτυχία του να εκλεγεί βουλευτής (στον βόρειο τομέα της Αθήνας), είχε ελάχιστες ή καθόλου σχέσεις με τη νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ανθυποψήφιος του Νίκου Ανδρουλάκη στις εκλογές του ’21, ουδέποτε αποκατέστησε καλές σχέσεις μαζί του, αλλά η ευθύνη δεν είναι αποκλειστικά δική του. Ούτε η άλλη πλευρά έκανε κάτι για να σπάσει τον πάγο μεταξύ τους. Για να μην πω ότι αλληλοϋποβλέπονταν. Ο Ανδρουλάκης πίστευε ότι ο Λοβέρδος δεν στήριζε ιδιαίτερα τις επιλογές του, και ειδικότερα ότι δεν τον στήριξε όπως θα έπρεπε με την ένταση του λόγου και του κύρους του στην υπόθεση των υποκλοπών. Ο δε Λοβέρδος πίστευε ότι ο Ανδρουλάκης οδηγούσε το κόμμα στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ, και πως ήταν τεράστιο λάθος να μιλάει περί του αγνώστου «Χ» ως πρωθυπουργού, αντί των Μητσοτάκη – Τσίπρα. «Οταν πάμε στις εκλογές και απορρίπτουμε πρόσωπα, πρέπει και να προτείνουμε πρόσωπα για να έχουν ξεκάθαρη εικόνα οι πολίτες», αναφορά που θεωρήθηκε ευθεία βολή κατά του Ν. Ανδρουλάκη, εν μέσω προεκλογικής περιόδου…
Αυτά όμως είναι πια ιστορία. Η ουσία είναι ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος, που έδωσε έναν μοναχικό, σκληρό προσωπικό αγώνα, να αποδείξει τη σκευωρία σε βάρος του για το σκάνδαλο της Novartis, «δεν μένει πια εδώ», έφυγε, και ανοίγει, σύντομα, πιστεύω, πανιά για άλλο λιμάνι…
Η μάχη του Κέντρου
Ο ίδιος, με μια σπάνιας αξιοπρέπειας δήλωση, που δεν τη συνηθίζουν πολλοί, αποχαιρέτησε το ΠΑΣΟΚ, ευχαριστώντας από την καρδιά του όσους τον αγάπησαν, τον πίστεψαν και τον στήριξαν. Πιστώνεται ότι δεν άφησε τίποτε να διαρρεύσει για τους πραγματικούς λόγους που τον οδήγησαν εκτός του κόμματος που τον τίμησε, και το τίμησε. Στη δήλωσή του ανέφερε ότι «οι λόγοι της παραίτησής μου είναι αμιγώς πολιτικοί και τους εξέθεσα με μία άκρως εμπιστευτική επιστολή σήμερα προς τον Πρόεδρο του Κινήματος (…) Η απόφασή μου αυτή είναι για καλό και πάνω απ’ όλα είναι πεντακάθαρη».
Προσπάθησα να του μιλήσω. Είμαστε φίλοι από πολλών ετών. Επικοινώνησα δύο φορές μαζί του, αλλά δεν μου απάντησε. Τον καταλαβαίνω. Δεν ήθελε να πιεστεί να αναφέρει κάτι περισσότερο πάνω σε αυτό που καταγράφει στη δήλωση αποχώρησης. Εξωδίκως πληροφορήθηκα ότι στην επιστολή προς τον Νίκο Ανδρουλάκη αναφέρει πως το ΠΑΣΟΚ έχασε πλέον την επαφή του με το Κέντρο. Αν και δεν θέλω να αντιδικήσω μαζί του, απλώς αναφέρω, ότι τα στοιχεία από την ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος της 25ης Ιουνίου δεν τον δικαιώνουν, τον Ανδρέα. Οι κεντρώοι ψηφοφόροι ψήφισαν κατά 37% ΝΔ, όμως ένα 32% επέλεξε ΠΑΣΟΚ.
Σε κάθε περίπτωση, η αποχώρησή του συνιστά απώλεια για το Κίνημα, τώρα που επιχειρεί τη μεγάλη προσπάθεια για την ολική του επαναφορά στο προσκήνιο. Και έχω μια μεγάλη απορία, γιατί το έκανε: αποχώρησε ενώ θα μπορούσε να είναι μια θαυμάσια επιλογή για την Περιφέρεια της Αθήνας…
Συνεργασίες τέλος
Ευκαιρίας δοθείσης, μια και αναφέρθηκα στα αυτοδιοικητικά, να αναφέρω ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισμένο να υποστηρίξει δικούς του υποψηφίους, τόσο στις περιφέρειες όσο και στους μεγάλους δήμους. Η κεντρική απόφαση είναι να αποφύγει με κάθε τρόπο τη… διάσωση του ανύπαρκτου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της υποστήριξης κοινών υποψηφιοτήτων. Το ΠΑΣΟΚ που έχει επιταχύνει, προκειμένου μέχρι τα μέσα του επόμενου μήνα να έχει κλείσει τις υποψηφιότητες σε περιφέρειες και μεγάλους δήμους, επιδιώκει με τον τρόπο αυτό να μετρήσει τις δυνάμεις του μετά τις εθνικές εκλογές. Κι αν για τους δήμους κάτι τέτοιο είναι μάλλον δύσκολο, στις περιφέρειες είναι περισσότερο εύκολο, καθώς τα ποσοστιαία μεγέθη είναι ευθέως συγκρίσιμα με τα αποτελέσματα στις εκλογές του Ιουνίου.
Οπότε, στον ΣΥΡΙΖΑ, μην κάνουν όνειρα για συνεργασίες και τέτοια. Δεν θα υπάρξουν…
Ζυμώσεις και μεταγραφές
Δεύτερης δοθείσης ευκαιρίας να σημειώσω ότι ειδικά στην Περιφέρεια Αττικής, όπου ο Γιώργος Πατούλης το «παίζει» Κυριάκος – μόνος του δηλαδή… – το ΠΑΣΟΚ αναζητεί πλέον ένα πρόσωπο το οποίο θα αντιπαρατεθεί μαζί του. Για λόγους, που δεν μου είναι απολύτως ευκρινείς, δεν προσανατολίζονται στην υποστήριξη του Γιάννη Σγουρού, ενώ υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις και για την υποψηφιότητα του Γ. Ιωακειμίδη, του δημάρχου Ρέντη, μετά την υποστήριξη στο πρόσωπό του από τον ΣΥΡΙΖΑ, και τον έντονο προβληματισμό για το αν μπορεί να «χτυπήσει» τον Πατούλη.
Ο τελευταίος τώρα, το έχει ρίξει στις σοβαρές μεταγραφές – κι αυτός από το ΠΑΣΟΚ! Σύμφωνα με έγκυρη πληροφόρηση που είχα πρόσφατα, στον συνδυασμό του περιφερειάρχη Αττικής θα συμπεριλαμβάνεται και ο γνωστός γιατρός Θάνος Ασκητής, ο οποίος έχει διατελέσει και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2000-2003. Ο Ασκητής, εφόσον εκλεγεί, θα αναλάβει αντιπεριφερειάρχης Υγείας…
Απώλεια και αυτή για το ΠΑΣΟΚ…
Ολοι εναντίον όλων στον ΣΥΡΙΖΑ
Στο μεταξύ, στον ΣΥΡΙΖΑ, η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: όλοι εναντίον όλων, και ένας τύπος που κόβει βόλτες κάθε μέρα στα κανάλια και προσφέρει μια ιλαρή εικόνα στα όσα συμβαίνουν στο κόμμα της χαράς. Οχι πως μας χαλάει ιδιαίτερα – αλίμονο – αλλά η φάση ενός πρώην, όπως ο Χρηστάρας ο Σπίρτζης, να περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και να εξηγεί με τον δικό του τρόπο, και καταπώς τον συμφέρει τα όσα ιλαροτραγικά συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ε, δεν τιμάει το σοβαρό στελεχιακό δυναμικό του κόμματος. Χθες ας πούμε, ο Σπίρτζης, δεν ξέρω πού, έχω χάσει και το μέτρημα πια, δήλωσε ότι οι εκλογές για νέο αρχηγό δεν είναι καλλιστεία (θέλω να ελπίζω ότι δεν ήταν αυτή μια σεξιστική αιχμή σε βάρος της κομψής κυρίας Αχτσιόγλου), αλλά είπε και κάτι άλλο:
«Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι ο προοδευτικός και δημοκρατικός χώρος να εκφραστεί και να μείνει δεύτερος πόλος του συστήματος, να μη γίνει η Ακροδεξιά δεύτερος πόλος. Το διακύβευμα εσωτερικά στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εάν θα συνεχίζει να υλοποιεί τις αποφάσεις του συνεδρίου και θα καλύπτει από τη σοσιαλδημοκρατία τους σοσιαλιστές, την ευρωπαϊκή Αριστερά και τη ριζοσπαστική Αριστερά ή εάν θα περιοριστεί στη ριζοσπαστική Αριστερά και θα έχει μικρότερη κοινωνική απεύθυνση».
Ο καημένος, ζει ένα όνειρο, περί του δεύτερου πόλου του πολιτικού μας συστήματος τον οποίο τάχα μου αντιπροσωπεύει ο ΣΥΡΙΖΑ, και δεν έχει καταλάβει ότι το μαγαζί διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Και έχει ευθύνη και αυτός, γιατί συνέβαλε στην εξέλιξη. Οπότε, θα μου επιτραπεί να δικαιώσω τον Πάνο Σκουρλέτη, που δεν άντεξε ο χριστιανός και του την είπε καθαρά: «Βεβαίως, για να λέμε και “τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη”, ο Χρήστος Σπίρτζης ήταν στον πυρήνα του ηγετικού επιτελείου. Εγώ ήμουν στη μειοψηφία από ένα σημείο κι έπειτα».
Δίκιο δεν έχει;














