Η παραίτηση Τσίπρα και ο νέος ιστορικός κύκλος του ΠΑΣΟΚ

Η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα, πράξη προσωπικής ευθύνης που εύλογα αναλαμβάνει το κόστος της βαριάς ήττας του ΣΥΡΙΖΑ στις διπλές εκλογές, πράγματι κλείνει έναν ιστορικό κύκλο για το κόμμα της ριζοσπαστικής και λαϊκίστικης Αριστεράς. Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο αν θα ανοίξει ξανά νέος κύκλος ενός κόμματος εξουσίας.

Ως τέτοιο, το παλαιό μικρό κόμμα της ανανεωτικής Αριστεράς μετεξελίχθηκε σε μια ιστορική στιγμή αγανάκτησης και τυφλής διεκδίκησης φοβισμένων και απελπισμένων πολιτών. Με την καταλυτική παρουσία του μέχρι σήμερα προέδρου του, αναρριχήθηκε στο ρεύμα του αντιμνημονιακού αγώνα που το οδήγησε στην εξουσία.

Το κύριο χαρακτηριστικό του κύκλου που κλείνει είναι η σταθερή προσήλωση στην πολιτική του αντί. Χωρίς ένα θετικό αφήγημα για τη χώρα, χωρίς ρεαλιστικούς και βιώσιμους στόχους, με αμφίθυμη διάθεση και αντικρουόμενες μεταξύ τους επιλογές, πολιτεύτηκε στον μνημονιακό κύκλο, ουσιαστικά καθυστερώντας την έξοδο της χώρας με τη χρέωση του τρίτου αχρείαστου μνημονίου.

Δεν είναι δική μας πρόθεση να πάρουμε θέση σε μια συζήτηση που, έτσι κι αλλιώς, τώρα ανοίγει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και την εσωστρέφεια που τη συνοδεύει. Για τις πολιτικές που ακολούθησε, για τις αλλεπάλληλες στροφές που έγιναν, για τις παράταιρες συμμαχίες που επιλέχθηκαν σε κρίσιμες στιγμές αυτής της διαδρομής.

Εκείνο που κανείς αντιλαμβάνεται «διά γυμνού οφθαλμού» είναι ότι οι δυνάμεις που συνέρρευσαν στην αντιμνημονιακή του φάση από διάφορους χώρους και κυρίως από το ΠΑΣΟΚ δεν συντέθηκαν ποτέ σε μια μορφή θεσμικού κόμματος με ενιαία στρατηγική και στόχευση. Προϋπόθεση που είναι απαραίτητη για να διαμορφωθεί ένα εν δυνάμει πλειοψηφικό ρεύμα. Μια πρόταση αξιόπιστη προοδευτικής διακυβέρνησης, ένας σταθερός πόλος στο πολιτικό σύστημα της χώρας με διαχρονική ισχύ και συνέχεια.

Τα τελευταία χρόνια είναι αλήθεια ότι ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την αναγκαστική προσγείωση στην οποία υποχρεώθηκε ως πρωθυπουργός, προσπάθησε να προσανατολίσει τον χώρο στη σοσιαλδημοκρατία. Να εκφράσει την Κεντροαριστερά με όρους ηγεμονίας. Να δημιουργήσει πλειοψηφικό ρεύμα με μόνιμα χαρακτηριστικά. Αυτό κρίθηκε αρνητικά στις πρόσφατες εκλογές με τρόπο καταλυτικό και εν πολλοίς οριστικό. Γεγονός που απειλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να αποτυπωθεί ιστορικά ως ένα γέννημα μιας έκτακτης συγκυρίας που δεν κατάφερε να ριζώσει παρά τις ιστορικές ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν.

Ωστόσο, είναι ένας χώρος που περικλείει και, πολύ περισσότερο, εκφράζει προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις και η περίοδος που τώρα ανοίγει γι’ αυτόν και τη μετεξέλιξή του παίρνει σημαντικές διαστάσεις.

Το ΠΑΣΟΚ, διαχρονικός εκφραστής της Κεντροαριστεράς, της προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης, αφού άντεξε τη μακριά νύχτα της απομόνωσης και της συρρίκνωσής του, επανέρχεται στο προσκήνιο ανανεωμένο και δυνατό. Διατηρώντας ακέραιους τους στόχους και τη γραμμή της πολιτικής του αυτονομίας, οφείλει με σεβασμό και θεσμική στάση να παρακολουθήσει τις εξελίξεις. Για το ίδιο έχει ανοίξει ο νέος ιστορικός κύκλος εδώ και καιρό. Γεγονός που επιβεβαίωσαν οι διπλές εκλογές.

Ο Κώστας Σκανδαλίδης είναι πρώην υπουργός