Η παγίδα των ίσων αποστάσεων

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η σύγκρουση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, σχετικά με τους μουσουλμάνους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη, είναι «επικίνδυνοι τυχοδιωκτισμοί και παιχνίδια του κ. Μητσοτάκη και του κ. Τσίπρα». Εξίσου επικίνδυνο, αν μου επιτρέπει ο πρόεδρος να προσθέσω, είναι και αυτό που κάνει ο ίδιος, προκειμένου να πετύχει ακριβώς τις ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Η θέση ότι «αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει» δεν είναι θέση. Είναι ευχή και στην πολιτική οι ευχές δεν έχουν την παραμικρή αξία.

Ναι, προφανώς δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτή η ιστορία με τις υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ στις περιοχές της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Βλάπτει την ίδια τη μειονότητα κατ’ αρχάς, βλάπτει εντέλει την ίδια τη χώρα. Ομως, όσο και αν δεν μας αρέσει, συμβαίνει και, από την ώρα που συμβαίνει, οι ευχές και οι νουθεσίες για το πώς θα έπρεπε να ήταν η πραγματικότητα περιττεύουν. Υπάρχουν αντικειμενικές ευθύνες και εντοπίζονται σε εκείνους που ενέκριναν και στήριξαν τις συγκεκριμένες υποψηφιότητες, δηλαδή στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Είχε ενημερωθεί από την απελθούσα κυβέρνηση για το ποιόν του υποψηφίου στη Ροδόπη, η αγωνία τους όμως ήταν να πιάσουν ένα ποσοστό όσο το δυνατόν πιο κοντά σε εκείνο του 2019, οπότε σιγά μη δώσουν σημασία! Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ διαψεύδει τώρα ότι είχαν ενημερωθεί πριν από τις εκλογές, το κάνει όμως μέσω ανωνύμων πηγών. Ανωνύμων, διότι πώς να τολμήσει να πει κάποιος τέτοιο ψέμα με το προσωπάκι του; Την επομένη, η ΝΔ θα τον έχει κρεμάσει με τα μανταλάκια, μαζί με τις αποδείξεις.

Για όλα αυτά, όμως, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη δεν παίρνει θέση. Μας λέει μόνο ότι δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν. Μήπως, αναρωτιέμαι, υπονοεί ότι, μολονότι η ΝΔ γνώριζε το πρόβλημα με τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη, δεν θα έπρεπε να το θέσει δημοσίως; Αν το αποσιωπούσε όμως, θα ήταν συνένοχη σε μια ενέργεια επιβλαβή για τα εθνικό συμφέρον στη Θράκη. Επομένως, άλλη επιλογή από τη δημοσιοποίηση δεν υπήρχε. Καταλαβαίνουμε όλοι, φαντάζομαι, την ανάγκη του ΠΑΣΟΚ να κρατά ίσες αποστάσεις από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Ομως, υπάρχουν καταστάσεις, έναντι των οποίων οι ίσες αποστάσεις είναι μια στάση χαζή όσο και το περιβόητο «παρών» στις ψηφοφορίες της Βουλής. Η υπόθεση της Ροδόπης είναι μια τέτοια κατάσταση, γι’ αυτό και η στάση του ΠΑΣΟΚ εν προκειμένω είναι επιεικώς ανεπαρκής. Η τακτική των ίσων αποστάσεων είναι μια ευκολία, στην οποία ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει παγιδευτεί. Μαζί του, όμως, έχει παγιδευτεί και το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ: διψήφιο, αλλά ανίσχυρο.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Για το ΚΚΕ, το πρόστιμο για αφισορύπανση που του επέβαλε ο Δήμος Αθηναίων «στοχεύει στον περιορισμό της πολιτικής δράσης του κόμματος». Και λοιπόν; Αν η πολιτική δράση του κόμματος – του όποιου κόμματος – γίνεται μέσω ρύπανσης ή άλλων μορφών παραβατικότητας, πολύ σωστά επιβάλλεται ο περιορισμός της πολιτικής δράσης του. Εφόσον ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους εξίσου, ο καθένας οφείλει να σέβεται τους κανόνες που ισχύουν για όλους. Γιατί δηλαδή να αποτελεί εξαίρεση το ΚΚΕ στη νομιμότητα;

Επειδή είναι, ξέρετε, ιστορικό το ΚΚΕ και αυτό ατύπως συνεπάγεται κάποια προνόμια – είναι μια απάντηση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ουδείς θίγει το παράδοξο ότι το «ιστορικό» ΚΚΕ επαγγέλλεται την επανάσταση και τη δικτατορία, ενώ συγχρόνως ενισχύεται οικονομικά, κατά τον νόμο, από αυτό το δημοκρατικό πολίτευμα, που θέλει να το ανατρέψει, προκειμένου να επιβάλλει το δικό του καθεστώς. Ολοι καταλαβαίνουμε αυτή τη φάρσα και την ανεχόμαστε, επειδή μας την επιβάλλει η Ιστορία. Ομως η ανοχή εξαντλείται εκεί όπου η γραφικότητα επιχειρεί να επιβάλλει τους όρους της στην πραγματικότητα. Ελπίζω ο Δήμος να απαιτήσει την είσπραξη του προστίμου.

ΟΙΩΝΟΣ

Παρατηρώ ότι στις εκδηλώσεις που αφορούν το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, λ.χ. στην πρόσφατη για την οικονομία και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο brόεδρος πλαισιώνεται από τους εκπροσώπους της νεότερης γενιάς, όπως η Εφη Αχτσιόγλου και ο Αλέξης Χαρίτσης. Μήπως η πρόταση του Δ. Παπαδημούλη, εκείνη η «αηδιαστική», όπως την είχε χαρακτηρίσει η Ρένα Δούρου, τίθεται σε εφαρμογή; Αν είναι έτσι, παρακαλώ μην το πείτε στη Ρένα, γιατί η υπερβολική δόση αηδίας κάνει τις ευαίσθητες φύσεις να λιποθυμούν…