Ο Πεπ και {LF}οι σκαπανείς

«Ο κορυφαίος όλων των εποχών». Ενα επιδερμικό, επιπόλαιο σχόλιο γεννημένο από τη μήτρα της (κάθε) εποχής. Μια φυγόκεντρος δύναμη εγωισμού και ημιμάθειας από «αναλυτές» που θεωρούν πως η γνώση μπορεί να είναι «ποικιλία με λίγο απ’ όλα» και περιλαμβάνει πάντα «γεύσεις» της επικαιρότητας. Αναλύσεις καφενειακού επιπέδου με ατάκες του συρμού, ευφάνταστες προσομοιώσεις και παρομοιώσεις αλλά πάντοτε ελάχιστη γνώση.

Ναι, ο Πεπ Γκουαρντιόλα είναι ένας σπουδαίος προπονητής, πιθανόν ο καλύτερος της εποχής μας, σε καμία περίπτωση ωστόσο ο κορυφαίος που ανέδειξε το ποδόσφαιρο.

Ο Πεπ είναι πρωτοποριακός, έχει φέρει άλλον αέρα στο άθλημα, κατακτά τίτλους, υπάρχουν όμως πολλά «αλλά…».

Στην Μπάρτσα είχε στα χέρια του την καλύτερη φουρνιά ποδοσφαιριστών που ανέδειξε ποτέ η ακαδημία του κλαμπ, που συνδυαζόταν με οικονομική ισχύ. Είχε τον Μέσι και δίπλα του μπορούσε να τοποθετήσει οποιονδήποτε ήθελε: τον Ανρί, τον Ιμπραΐμοβιτς, τον Βίγια. Τον μύθο του κατέρριψε ο Λουίς Ενρίκε τοποθετώντας στον Αργεντινό καλύτερα εξαπτέρυγα.

Στην Μπάγερν ανέλαβε μια έτοιμη ομάδα που προερχόταν από τρεμπλ και ήταν ένα μέτρο ψηλότερη από τις αντιπάλους της στην Μπουντεσλίγκα σε όλα τα επίπεδα. Διασύρθηκε όμως από Ρεάλ και Μπάρτσα στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Στη Μάντσεστερ Σίτι οι Αραβες τον ρωτούν «ποιον παίκτη θέλεις;» και του τον φέρνουν αυτοστιγμεί. Το χρήμα δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, 1,25 δισ. σε μεταγραφές σε επτά χρόνια. Οταν είσαι καλός σ’ αυτό που κάνεις – και ο Πεπ είναι παραπάνω από καλός – και σου προσφέρονται απλόχερα όλα τα εργαλεία που χρειάζεσαι, το αποτέλεσμα είναι εξασφαλισμένο.

Για τους σύγχρονους ο Πεπ θα μείνει σίγουρα στην ιστορία, όπως ο Μέσι, ο Μαραντόνα, ο Κρόιφ (πάνε πακέτο). Υπήρξαν ωστόσο σκαπανείς του ποδοσφαίρου σε εποχές που δεν υπήρχε εικόνα, Διαδίκτυο, social media, Τσάμπιονς Λιγκ, που πήγαν τη γραμμή της εξέλιξης πολλά χιλιόμετρα παρακάτω. Τα ονόματά τους βρίσκονται κλειδωμένα σε σκοτεινά, αραχνιασμένα ερμάρια αλλά τις ιδέες τους τις εκμεταλλεύτηκαν πολλοί.

Ο Ρίνους Μίχελς είναι ταυτισμένος με το total football αλλά ο σπόρος του είχε πέσει στην Αγγλία από τον Τζίμι Χόγκαν.

Ενας άλλος Αγγλος, ο Χέρμπερτ Τσάπμαν της Αρσεναλ άλλαξε τον τρόπο παιχνιδιού δημιουργώντας το σύστημα 3-4-3. Ο Μπομπ Πέισλι έβαλε κάτω την μπάλα στα αγγλικά γήπεδα πολύ πριν  απ’ τον Βενγκέρ. Ο Χουάν Μανουέλ Λίλο που κοουτσάρει από τα 16 του είναι ο άνθρωπος που έχει εμπνεύσει όσο κανείς άλλος τον Γκουαρντιόλα με το σύστημα 4-2-3-1. Η λίστα ατελείωτη. Οπως και η ημιμάθεια.