Γιατί τόση μουρμούρα;

Στις 5 Ιουνίου, με πολλά από τα πρωταθλήματα να ολοκληρώνονται μόλις χθες και κάποια – σκανδιναβικά – να μη βρίσκονται ούτε στα μισά τους, σχεδόν καμία ομάδα δεν έχει κάνει μεταγραφές. Στην Ελλάδα οι σύλλογοι συζητούν, κοιτάζουν, ψάχνουν, φιλτράρουν, αποφασίζουν. Αλλά ακόμα κινήσεις δεν έχουμε και δεν θα μπορούσαμε να έχουμε. Πότε είχαμε άλλωστε; Ο Παναθηναϊκός έχει κάνει ήδη μια κίνηση, έχοντας ανακοινώσει την απόκτηση του Κάρλος Ζέκα. Μια κίνηση που επί της ουσίας δεν του αλλάζει πολύ τη ζωή, αφού δεν έρχεται για να πάρει φανέλα βασικού. Ομως έχει γίνει ήδη μια κίνηση και γίνεται προεργασία για τις επόμενες.

Παρ’ όλα αυτά και παρά το γεγονός πως ακόμα απέχει 50 μέρες το πρώτο επίσημο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, στον οργανισμό της ομάδας υπάρχει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα εντελώς διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη. Μια ατμόσφαιρα γκρίνιας και ανυπομονησίας μαζί για το αν θα καταφέρουν οι Πράσινοι να βρουν τα εργαλεία που ψάχνουν στη μεταγραφική περίοδο. Παρά το γεγονός πως σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον, εφέτος δεν θα χρειάζονται τον ίδιο αριθμό μεταγραφών με άλλα καλοκαίρια, αφού υπάρχει ήδη ένας κορμός ο οποίος και έδειξε πως μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό. Αρα, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ορισμένες… πινελιές για τη βασική του ενδεκάδα και φυσικά να μεγαλώσει το βάθος του.

Ο κόσμος ανησυχεί προφανώς γιατί θεωρεί πως θα υπάρξει και εφέτος καθυστέρηση, όπως υπήρξε τα δύο προηγούμενα χρόνια. Μπορεί να έχει και δίκιο. Αλλά η ισοπέδωση από την 6η Ιουνίου δεν βγάζει κανένα νόημα. Αντίθετα, προκαλεί επιπλέον εκνευρισμό στο εσωτερικό της ομάδας, μια έξτρα πίεση που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Ετσι κι αλλιώς ο Παναθηναϊκός άλλαξε… μοντέλο, πορεύεται με τεχνικό διευθυντή για πρώτη φορά στην εποχή του Γιοβάνοβιτς και μοιάζει εξαιρετικά πιθανό πως θα κάνει εγκαίρως τις μεταγραφές του. Αν μη τι άλλο, γνωρίζουν καλά στον σύλλογο ότι με ματς στα τέλη Ιουλίου δεν μπορούν να καθυστερήσουν.