Το ψάρεμα στα θολά και το κόστος

Οι πρώτες εκλογές τελείωσαν και, ως συνήθως, ξεκίνησε μια εκστρατεία από τα κόμματα, τους δημοσιογράφους και τους αναλυτές, για να εξηγήσουν το αποτέλεσμα. Ολοι ασχολούνται με τη σωστή τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα λάθη του Αλέξη Τσίπρα, και την επιτυχία του Νίκου Ανδρουλάκη.

Εκείνο που δεν συνυπολογίζεται στις περισσότερες αναλύσεις είναι η αλληλουχία κρίσεων που ταλανίζουν τη χώρα και τους πολίτες από το 2010 ως σήμερα. Πρώτα η οικονομική κρίση και τα Μνημόνια, μετά η πανδημία και, τέλος, η κρίση από τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία, που συνεχίζεται. Την τελευταία περίοδο της οικονομικής κρίσης τη διαχειρίστηκε η κυβέρνηση συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Την κρίση της πανδημίας και του πολέμου στην  Ουκρανία τη διαχειρίστηκε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ας θυμηθούμε σύντομα τι έταζε ο Αλέξης Τσίπρας στους ψηφοφόρους το 2015: ότι θα έσκιζε τα Μνημόνια και θα άλλαζε την Ευρώπη. Το επιστέγασμα αυτής της πολιτικής ήταν το δημοψήφισμα του 2015. Ο Αλέξης Τσίπρας  ζητούσε να πουν οι πολίτες «όχι» στα νέα μέτρα που θα μας επέβαλλαν οι θεσμοί. Πήγε στις Βρυξέλλες με αυτό το ηχηρό «όχι», που το είχε ψηφίσει το 61% των πολιτών και επέστρεψε στην Ελλάδα με το τρίτο και πιο επαχθές Μνημόνιο στην τσέπη.

Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτίμησαν, στις δύο κρίσεις που διαχειρίστηκαν, τα μικρά και προσεκτικά βήματα. Η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε κάποιες αυξήσεις στις συντάξεις και στους βασικούς μισθούς, φρόντισε να ενισχύσει, έστω και λίγο, την αγοραστική ικανότητα και να μειώσει, κατά το δυνατό, την επιβάρυνση στο κόστος ζωής των πολιτών.

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να ειρωνευόταν το «pass, pass, pass» και το «καλάθι της νοικοκυράς», αλλά οι πολίτες εκτίμησαν ότι η κυβέρνηση τους στήριζε στα βάρη που είχαν επωμισθεί.

Τι έκαναν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης; Ψάρευαν στα θολά, όπως και το 2015. Εστησαν μια λαϊκή αγορά μεγαλόσχημων υποσχέσεων. Από την κυβέρνηση προοδευτικής συμμαχίας, στην κυβέρνηση των ηττημένων, και στην κυβέρνηση ειδικού σκοπού, μέχρι τις «αντισυστημικές» ψήφους των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής. «Μούφες», όπως τις αποκάλεσε ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Οι έλληνες ψηφοφόροι δεν έπεσαν όμως στην παγίδα. Αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα που βγαίνει από τα είκοσι τρία χρόνια διαδοχικών κρίσεων, που ταλάνισαν και συνεχίζουν να ταλανίζουν τη χώρα.

Η αλληλουχία των κρίσεων αύξησε την πείρα και ενίσχυσε την καθαρή σκέψη των ψηφοφόρων. Ξέφυγαν από τον στίχο του παλιού τραγουδιού: «πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα». Τώρα ψηφίζουν με κριτήριο την παλιά και γνωστή παροιμία: «κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρι».

Ο Πέτρος Μάρκαρης είναι συγγραφέας. Τα βιβλία του εκδίδονται από τα «Κείμενα». Τελευταίο μυθιστόρημα το «Παλιά, πολύ παλιά», ενώ επανεκδόθηκε το «Ο Τσε αυτοκτόνησε»