Γιατρέ, κάνεις λάθος…

Σκεφθείτε να είστε αθλητής, τον γιατρό να δείχνει την ακτινογραφία και να σας περιγράφει το κάταγμα που έχετε υποστεί στο πόδι κι εσείς να φεύγετε έξαλλος, γιατί πιστεύετε πως το μηχάνημα είναι χαλασμένο, πως κάνει λάθος και πως στην πραγματικότητα το πρόβλημα σας το δημιουργεί το παπούτσι που φοράτε. Και ότι με λίγη γυμναστική όλα θα πάνε περίφημα. Ασε που μπορεί να είναι και υποστηρικτής της άλλης ομάδας.

Αν εσείς δεν μπορείτε να σκεφτείτε ότι θα κάνατε κάτι τόσο παράλογο, δεν πειράζει. Ο ΣΥΡΙΖΑ το αποτόλμησε και τώρα πρέπει με σμπαραλιασμένο πόδι και να αποθεραπευτεί και να τρέξει κατοστάρι μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Τα εκλογικά αποτελέσματα είναι αλήθεια πως ήταν απροσδόκητα, όχι βεβαίως ως προς την καθαρή νίκη της ΝΔ όσο για το μέγεθός της – ποσοτικά και ποιοτικά – αλλά και την πρωτοφανή κατάρρευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί κατά τα λοιπά έκπληξη δεν υπήρξε.

Το ερώτημα βεβαίως είναι, γιατί αυτό συνέβη; Ηταν πράγματι παράδοξο και μη αναμενόμενο; Η μεγάλη παγίδα ήταν η απλή αναλογική που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ενώ στήθηκε για να πέσουν η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εγκλωβίστηκε ο ίδιος. Δεν την υποστήριξε ούτε καν για να εκθέσει τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης και να απεγκλωβιστεί εγκαίρως… Διαπράττοντας, ταυτόχρονα, πέντε αμαρτήματα:

Πρώτον, αλαζονεία. Θεώρησε το 31,5% των προηγούμενων εκλογών δεδομένο.

Δεύτερον, τεμπελιά. Κανένα σχέδιο, καμιά ολοκληρωμένη πρόταση, καμιά νέα ηγετική ομάδα, με τη βολική θεωρία του ώριμου φρούτου και την ευκολία της προσδοκίας της κυβερνητικής φθοράς.

Τρίτον, επιλεκτική αμνησία. Ξέχασε πώς κυβέρνησε, δεν υπερασπίστηκε ούτε το όποιο θετικό του έργο, ούτε έπεισε πως αναγνώρισε τα όποια λάθη του. Πως κρίνεται ως κόμμα εξουσίας.

Τέταρτον, απρονοησία. Υποτίμησε και τον αντίπαλό του, που με συστηματικό τρόπο δυνάμωνε από κρίση σε κρίση αλλά και επιδεικνύοντας ευελιξία λόγων και έργων. Στέλνοντας αντιφατικά μηνύματα σε όλες τις κατηγορίες ψηφοφόρων που επιχειρούσε να προσεγγίσει.

Πέμπτον, εθελοτυφλία. Παρότι διακήρυττε ότι έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, δεν διάβασε το περιβάλλον και τις νέες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονταν. Με ένα καταπονημένο εκλογικό σώμα που μετά την πολυετή κρίση και τους διχασμούς που επέφερε αναζητούσε ασφάλεια και σταθερότητα σε ένα περιβάλλον που εξακολουθεί να γεννά αβεβαιότητα. Και βεβαίως, απορρίπτοντας κάθε δημοσκόπηση… Ο ΣΥΡΙΖΑ τιμωρήθηκε για όσα έκανε ως αντιπολίτευση και λιγότερο για όσα έκανε ως κυβέρνηση.

Η ΝΔ, αντιθέτως, ήταν η μόνη που ζήτησε εντολή διακυβέρνησης, επιδοκιμάστηκε για το έργο της και τις δεξιότητες του αρχηγού της και ελλείψει εναλλακτικής πρότασης συγχωρέθηκε για τα μικρά και τα μεγάλα λάθη της. Η ανισομέρεια του εκλογικού αποτελέσματος που καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ορθή. Σε μια δημοκρατία ο ρόλος της αντιπολίτευσης είναι κρίσιμος. Αλλά δεν μπορεί να κατηγορείται η κυβέρνηση επειδή δεν έπεισε η αντιπολίτευση. Είναι δουλειά της να πείσει.

Είναι ξεκάθαρο πως έχουμε αλλάξει εποχή, ο λαϊκισμός και η τοξικότητα προς το παρόν ανήκουν στο παρελθόν. Οι συνεχείς μετακινήσεις των ψηφοφόρων δείχνουν ωριμότητα. Και αυτό ανεβάζει τον πήχη για όλα τα κόμματα και για τους νικητές και για τους ηττημένους. Τον Ιούνιο διαλέγουμε και κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αλλά το μήνυμα των ψηφοφόρων είναι κοινό προς όλους, δεν είμαστε δεδομένοι.

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy