Ανάμεσα σε Κυριακές

Γράφτηκαν όλα μέσα σε μια εβδομάδα. Είδαμε, ακούσαμε, σχολιάσαμε ο καθένας με τον τρόπο του κι απ’ τη μεριά του τα πρωτοφανή αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών.

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα, μόνο μια παράκληση μιας κι απ’ τη Δευτέρα αρχίζει πάλι ο προεκλογικός τεταρταίος πυρετός.

Θα μπορούσαμε ν’ αποφύγουμε όλη αυτή τη λάσπη, τη χολή, το μίσος και τη χυδαιότητα των περασμένων ημερών;

Λίγο να ησυχάσει το μέσα μας απ’ αυτή την τύρβη του Διαδικτύου που λέρωσε με τόσο θράσος τη ζωή μας;

Ολο αυτόν τον καιρό αισθανόμουνα, και δεν νομίζω πως ήμουνα ο μόνος, έναν φόβο και μια απειλή να γιγαντώνεται μέρα τη μέρα.

Αν με ησύχασε κάτι με τ’ αποτελέσματα των εκλογών πέρα απ’ τη συντριπτική νίκη της ΝΔ και την καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ελπίδα πως θα σταματήσει αυτός ο οχετός που βγήκε στους δρόμους και σκέπασε τα πάντα. Βλέπεις διαβάζοντας κι ακούγοντας όλ’ αυτά είχα την εντύπωση ότι όλη η Ελλάδα ήταν ένα απέραντο οργισμένο πλήθος.

Τελικά οι κάλπες έδειξαν ότι δεν ήταν και τόσο πολλοί οι υβριστές, απλώς οι φωνές τους ήταν σε υψηλά ντεσιμπέλ, και η κατάστασή τους στα σύνορα του παροξυσμού και της υστερίας. Δεν φτάσαμε δε μόνο σε λεκτικές δυσώδεις ακρότητες αλλά και σε πράξεις και κινήσεις στα όρια του απάνθρωπα γελοίου.

Δεν τους αρκούσε φαντάζομαι το «Μητσοτάκη γαμι@@σαι» ν’ ακούγεται και να γράφεται σε τοίχους και σάιτ έφτασαν να κάνουν και αναπαράσταση τύπου installation μια παρέμβαση στον χώρο του χυδαίου και του πορνικού να το πούμε, όπου ένας λόχος από μαντραχαλάδες ξεβρακώθηκαν στη μέση του καιρού και ξάπλωσαν κατάχαμα με τον κώλο έξω να γράψουνε με τα σώματά τους την τόσο λεπταίσθητη φράση, και να περιμένουνε να περάσει από πάνω τους το ντρον να τους τραβήξει μια φωτογραφία.

Δεν ξέρω πώς θα φερθούν αυτοί οι κύριοι και οι παρέες τους τις επόμενες μέρες αλλά ελπίζω κάπως να ανθρωπιστούνε. Τώρα μάλιστα που είδανε και τη μοναξιά τους ίσως να κάνουνε αλλιώς τα κουμάντα τους και να ρίξουνε κάτι απάνω τους και να μη γράφουνε συνθήματα τσιτσί-πωπό στο χώμα.

Θα μου πεις γιατί δεν τα ‘γραφες τόσον καιρό όλ’ αυτά. Γιατί νόμιζα πως ήμουνα μόνος μου ανάμεσα σ’ έναν λαό που ψωμολυσσάει, που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, που απ’ την καταπίεση έχει σαλτάρει κι έτσι και πω καμιά κουβέντα παραπάνω θα με λιντσάρουνε στα φουμπού και στα τουίτερ τους. Κι ύστερα ήθελα να κρατήσω και μια πιο ψύχραιμη στάση, δεν ήθελα να επηρεάσω ούτε έναν στην απόφασή του. Μόνο μια φορά βγήκα απ’ τα ρούχα μου με τον Πολάκη να υβρίζει τον Σαββόπουλο και έπραξα τα δέοντα. Βέβαια για αυτή μου τη στάση στα μάτια τους ήμουνα ένας ισαποστάκιας και μισός. Ενας κυρ Παντελής.

Δεν πειράζει, ο αδερφός μου ο Παντελής που είναι και κύριος και μια χαρά άνθρωπος ψήφισε ΠΑΣΟΚ και δεν τον είδα να παθαίνει τίποτα κακό. Σήμερα μιλήσαμε στο τηλέφωνο και τον άκουσα περδίκι.

Επί του πιεστηρίου. Μόλις άκουσα τον πρώην υπουργό Πολιτισμού επί συγκυβερνήσεως Τσίπρα – Καμμένου κύριο Ξυδάκη να ισχυρίζεται μετά λόγου γνώσεως ότι ο ελληνικός λαός ψήφησε ΝΔ γιατί έπαθε «Θυρωρό της νύχτας» γενικώς, κι ένα Σύνδρομο της Στοκχόλμης συγκεκριμένα.

Ασε μας, αγάπη μου, κι έχω το φαΐ στον φούρνο.

Χαιρετώ.