Είκοσι μονάδες;

Μία εβδομάδα πριν από την ημέρα της ψήφου, ο Αλέξης Τσίπρας, από τα Τρίκαλα όπου περιόδευε, είχε προβλέψει: «Την άλλη Κυριακή θα είμαστε πρώτοι και με διαφορά». Οπου βρισκόταν, είπε, έβλεπε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις και ένιωθε μεγαλύτερη τη συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ. «Από το ’15 είχα να το δω αυτό» πρόσθεσε και ακουγόταν πανευτυχής. Τον πιστεύω, εκείνος το έβλεπε· όμως, δεν το είδαμε να επαληθεύεται από την κάλπη. Εντάξει, δεν μεμψιμοιρώ. Μία στο εκατομμύριο, που λέει και η παροιμιώδης φράση, ακόμη και ο Αλέξης μπορεί να πέσει έξω. Δεν χάθηκε ο κόσμος. Αλλωστε. δεν θα κουραστώ ποτέ να θυμίζω τη ρήση του αμερικανού σοφού Γιόγκι Μπέρα: «Είναι δύσκολο να προβλέψεις και ιδίως το μέλλον» – διότι το παρελθόν το προβλέπει ο καθένας…

Οπωσδήποτε το πίστευε ο Αλέξης ότι θα κερδίσει, γιατί στη συνέντευξή του με τον Σταύρο Θεοδωράκη, τις ίδιες μέρες, ένιωθε τόσο ασφαλής ώστε να μοιραστεί με το κοινό την άποψή του ότι «αν ένας πολιτικός χάσει με έξι μονάδες, προφανώς θα έχει κυρώσεις». Προφανώς! Αν χάσει με περισσότερες, πώς λέγεται αυτό που θα τον περιμένει; Ρωτώ λόγω του ενδιαφέροντος μου για την πολιτική θεωρία, επ’ ουδενί συσχετίζω το ζήτημα με τις εκλογικές επιδόσεις του Αλέξη. Οποια και αν είναι η διαφορά, αυτός δεν κινδυνεύει. Ακόμη και αν χάσει από τη «χειρότερη δεξιά κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση», όπως ο ίδιος επαναλάμβανε με κάθε ευκαιρία στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του.

Να κάνω εδώ μια παρέκβαση, επειδή φαίνεται ότι, τελικά, ο brόεδρος αντελήφθη σιγά σιγά ότι αυτός ο ισχυρισμός ήταν η κορυφαία μπαρούφα του και ότι του επέστρεφε μπούμερανγκ. Διότι πώς γίνεται να χάνεις από τη χειρότερη δεξιά κυβέρνηση έβερ; Για να το πω όπως θα το έθετε ο brόεδρος. Για να χάνεις από τους χειρότερους, τότε μάλλον εσύ είσαι ακόμη χειρότερος από εκείνους. Ετσι, σταδιακά, άρχισε να στενεύει το χρονικό διάστημα: πρώτα ήταν η χειρότερη από τη Μεταπολίτευση, μετά της δεκαπενταετίας, έπειτα της δεκαετίας, δυστυχώς δεν πρόλαβε να το κλείσει στην τετραετία, αλλά δεν πειράζει.

Ο Αλέξης θα υποφέρει, δεν υπάρχει αμφιβολία· ωστόσο δεν νομίζω ότι κινδυνεύει. Οχι επειδή είναι ικανός να κερδίσει εκλογές. Η πενταετής διακυβέρνηση της χώρας από την αφεντιά του έχει οριστικά εξαφανίσει την πιθανότητα – αυτό είχε γίνει αντιληπτό από τη σύγκριση με τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, απλώς στον ΣΥΡΙΖΑ μόλις και αρχίζουν να το συνειδητοποιούν. Ο Αλέξης θα μείνει επειδή οποιοσδήποτε άλλος θα ήταν ακόμη χειρότερος. Φυσικά ειρωνεύομαι, αλλά δεν αστειεύομαι καθόλου. Είναι ειρωνεία για την Αριστερά να είναι ο Τσίπρας η καλύτερη εκδοχή για την εκπροσώπησή της, αλλά δεν είναι αστείο. Εναν μόνο είχαν που θα μπορούσε κάπως να σταθεί στο ύψος του brοέδρου, τον Γεώργιο (Ζωρζ) Κατρούγκαλο, και τον διέγραψαν. Ποιος θα μπορούσε; Ο Νίκος Φίλης ή μήπως η Εφη Αχτσιόγλου; Ο Νίκος Παππάς ίσως; Μη μου πείτε ο Γιούκλιντ Τσαλακώτος! (Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, λέγεται από όλους «Τσακαλώτος», ενώ ο σωστός τύπος είναι «Τσαλακώτος». Τι να πεις…)

Επειτα, υπάρχουν και τα τεχνικά θέματα, που πρέπει να συνεκτιμηθούν από τους ειδικούς. Λόγου χάρη, όταν λέμε «έξι μονάδες» τι ακριβώς εννοούμε; Πώς υπολογίζουμε τη μονάδα; Να το δούμε και αυτό, για να μην τον αδικήσουμε. Μπορεί να έχει χάσει με λιγότερο από έξι μονάδες. Μη βιαζόμαστε να κρίνουμε λοιπόν. Σίγουρα θα υπάρχει μια θεωρία στην Αριστερά για τον υπολογισμό της μονάδας, ας κάνουμε λίγη υπομονή και θα μας την πουν.

Να προσθέσω, επίσης, στα υπέρ του Αλέξη, που τον καθιστούν αναντικατάστατο, κατά την κρίση μου, ότι έχει λαμπρή διεθνή παρουσία, με τα θαυμάσια αγγλικά του, που κερδίζουν παντού τις εντυπώσεις. Θα λείψει από το διεθνές κοινό του, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι όποιος ή όποια τον αντικαταστήσει θα ξεκινήσει από μειονεκτική θέση και θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να τον πλησιάσει. (Τουλάχιστον θα πρέπει να ξεχάσει τα αγγλικά του. Αν ξέρει…)

Ολα αυτά παραπάνω, ωστόσο, ισχύουν υπό μία και μόνο προϋπόθεση: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθήσει στην ίδια παράδοξη και παράλογη στρατηγική, να προσπαθεί δηλαδή να συγκεντρώσει, υπό την ίδια στέγη, την παλαβή Αριστερά και την Κεντροαριστερά. Αυτές τις ένωσε, πράγματι, για κάποια περίοδο η κρίση. Η επιστροφή της κανονικότητας όμως διέλυσε την περιστασιακή σχέση τους. Αυτό είναι η μία διαπίστωση από το εκλογικό αποτέλεσμα. Υπάρχουν και άλλες, από αύριο όμως.