Το μήνυμα των νέων

Σε περίπτωση που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη πόσο γρήγορα θα αλλάξει, γενεακά, η εκλογική βάση, οι φετινοί αριθμοί είναι ενδεικτικοί: στις μεθαυριανές εκλογές, της 21ης Μαΐου, θα ψηφίσουν 438.595 νέοι ψηφοφόροι, ηλικίας από 17 έως 21 ετών. Εξ αυτών 108.017 είναι οι νέοι εκλογείς που είναι 20 ετών και γεννήθηκαν το 2003. Οι 108.762 είναι νέοι εκλογείς 19 ετών, με έτος γέννησης το 2004 κι οι 109.719 είναι νέοι εκλογείς των 18 ετών. Τέλος, οι υπόλοιποι, οι 112.097, είναι νέοι εκλογείς που είναι 17 ετών, 57.357 νέοι άντρες και 54.740 νέες γυναίκες. Που πηγαίνουν ακόμη σχολείο, που, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, δεν έχουν μπει ακόμη στην παραγωγή, στην εργασία. Που έχουν μεν όλα τα ζόρια της νεανικότητας και της ανηλικότητας, χωρίς να απολαμβάνουν τις ελευθερίες της ενήλικης ζωής, ούτε όμως και τις υποχρεώσεις της.

Οσοι παρατήρησαν προσεκτικά τη δημόσια συζήτηση και τις καμπάνιες αυτής της προεκλογικής περιόδου, θα πρόσεξαν ότι οι νέοι αυτοί ψηφοφόροι ήταν το κοινό στο οποίο στόχευσαν σχεδόν όλα τα δημοκρατικά κόμματα. Εκαναν επικοινωνιακές επιλογές sur mesure για τη νεολαία, ανέδειξαν εμφατικά πολιτικές προτάσεις με σαφή νεανική απεύθυνση (π.χ. youth pass, κοινωνική κατοικία, ελάχιστη βάση εισαγωγής).

Το αν αυτά συγκίνησαν πρέπει να μετρηθεί. Το πόσοι εξ αυτών θα πάνε να ψηφίσουν είναι ένα πρώτο σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να επιδιώξουμε – με τη βοήθεια των ερευνητών – να καταγράψουμε από την ερχόμενη Δευτέρα. Το τι θα ψηφίσουν είναι, βεβαίως, το δεύτερο. Οχι όμως για να τους μοιράσουμε σαν κουκιά στα κόμματα (αυτό αφορά τα επιτελεία τους) αλλά για να πάρουμε μια γεύση, ίσως, για το πώς βλέπουν τα πράγματα και την πολιτική. Θα πάρουμε ένα πολύτιμο μήνυμα για το μέλλον.

Διότι πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μεγάλη εικόνα. Δεν μπορεί η ανησυχία για τους νέους να είναι συγκυριακή, προσχηματική. Και δεν μπορεί τα προβλήματα που τους απασχολούν να ιδωθούν ως κάτι ανεξάρτητο από τη σχέση που, τελικά, διαμορφώνουν με την πολιτεία, το πολίτευμα και τη συμμετοχή στη δημοκρατία. Εάν το κράτος έχει ως υποχρέωσή του την ανάπλαση των μελλοντικών πολιτών του, τότε τα κόμματα, ως θεσμοί του πολιτεύματος, υποχρεούνται να τους εκπαιδεύουν στη δημοκρατία. Τόσο απλά και τόσο δύσκολα.