Οι καταχρήσεις της «πολιτικής ορθότητας»

Η πολιτική ορθότητα ξεκίνησε από τη σωστή βάση της αποφυγής προσβολών και της υποτίμησης έναντι συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, φυλών κ.λπ. που είχαν στο παρελθόν υποστεί ρατσιστική αντιμετώπιση και αποικιοκρατική εκμετάλλευση. Αλλωστε οι φυλετικές ψευδο-θεωρίες του 19ου αιώνα είχαν διατυπωθεί ακριβώς για να δικαιολογήσουν την οικονομική εκμετάλλευση Αφρικανών, Ασιατών και άλλων λαών από τις αποικιοκρατικές καπιταλιστικές δυνάμεις της Δύσης εν ονόματι κάποιας υποτιθέμενης δυτικής γονιδιακής ανωτερότητας. Η επιστήμη σήμερα έχει φυσικά καταρρίψει αυτές τις ανοησίες, που όμως έπαιξαν τον ρόλο τους ως προκάλυμμα υποδούλωσης εξω-ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Στα τέλη του 20ού αιώνα, εμφανίστηκε το κίνημα της πολιτικής ορθότητας, ως ένα είδος εκ των υστέρων δικαίωσης των θυμάτων. Ομως, στη συνέχεια, το κίνημα αυτό εξετράπη σε αντιεπιστημονικές υπερβολές και καταχρήσεις, με διάθεση να αλλάξει ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία και λογοτεχνία, προκειμένου να ανυψώσει τα θύματα του δυτικού κόσμου και να απαξιώσει τους θύτες τους, με έναν όμως τρόπο εκδικητικό, που συχνά οδηγεί σε παραχάραξη της πραγματικότητας. Παράδειγμα το «ντοκιμαντέρ» με τη «μαύρη Κλεοπάτρα». Η Κλεοπάτρα ήταν Ελληνίδα, μέλος της βασιλικής δυναστείας των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, οι οποίοι ασκούσαν συστηματική ενδογαμία προκειμένου να μην αναμειχθούν με τον πληθυσμό που κυβερνούσαν (για αυτό και η Κλεοπάτρα ήταν παντρεμένη με τον αδελφό της). Εξάλλου ούτε καν οι γηγενείς Αιγύπτιοι δεν ήταν μαύροι Αφρικανοί, όπως απεικονίζεται η Κλεοπάτρα στο «ντοκιμαντέρ». Η προβολή μιας φυλετικά μαύρης Κλεοπάτρας αποτελεί απλά ιδεολογικό εγχείρημα και όχι ιστορικό. Για αυτό και το κατήγγειλε ως παραποίηση των γεγονότων και ο υπουργός Πολιτισμού της Αιγύπτου. Αυτά όλα όχι μόνο διαστρεβλώνουν την ιστορική πραγματικότητα, αλλά αποδυναμώνουν και γελοιοποιούν το κίνημα της πολιτικής ορθότητας.

Η προώθηση ενός είδους ιδεολογικού ολοκληρωτισμού, με ταυτόχρονη επιχείρηση φίμωσης των αντίθετων απόψεων, ήδη προκαλεί κατακραυγή παγκοσμίως. Τελικώς το κίνημα αυτό υπονομεύεται από τις αντιφάσεις του. Η επιχείρηση απαξίωσης του κλασικού ελληνικού πολιτισμού ως προϊόντος «λευκής υπεροχής» πάσχει από μία θεμελιώδη αντίφαση: είναι αυτός ο πολιτισμός που εισήγαγε την έννοια της δημοκρατίας και της ελευθερίας του ανθρώπου. Οι έννοιες αυτές με τη σειρά τους διαμόρφωσαν το ιδεολογικό πλαίσιο το οποίο ανέδειξε την ισότητα, τον ανθρωπισμό και εν τέλει την ίδια την πολιτική ορθότητα.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης – Από τις Εναλλακτικές εκδόσεις κυκλοφορεί το βιβλίο του «Κοινοτισμός»