Μερική άγνοια
Το ξέρω ότι είμαι γρουσούζης, δυσοίωνος και, εν μέρει, αντιμετωπίζω κάποια σοβαρή διαταραχή. Ομως πείτε μου: δεν σας θυμίζει η φωτογραφία κάτι αίθουσες που συγκεντρώνουν σορούς μετά από μία μεγάλη καταστροφή;
Μα, τόση απελπισία;
Την ώρα που τα συριζοτρόλ νόμιζαν ότι κομματιάζουν τον Σαββόπουλο στο Twitter, ο Αλέξης Τσίπρας καλούσε τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής να επιλέξουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης παρατήρησε πόσο γρήγορα γίνεται η διαδρομή από τον αυριανισμό στον νεοναζισμό. Ε, καλά, η απόσταση δεν είναι και μεγάλη, μιλάμε για δυο βήματα. Αν αντέχει το στομάχι σας, διαβάστε τις αναρτήσεις δημοφιλών τρολ για τον Σαββόπουλο. Θα διαπιστώσετε ότι το ύφος τους εφαρμόζει στον Κασιδιάρη όπως τα στενά μπλουζάκια του. Αλλά για να μη βουτάτε ως εκεί κάτω, πηγαίνετε στο προφίλ του Παύλου Πολάκη και δείτε τι γράφει για τον Σαββόπουλο. Ποια η διαφορά με έναν χρυσαυγίτη; Καμία.
Ναι, το ξέρω ότι οι ψήφοι δεν έχουν οσμή και χρώμα. Ούτε τα κόμματα ζητούν αντίγραφο ποινικού μητρώου. Αλλωστε ψηφίζουν και στις φυλακές – τα σωφρονιστικά καταστήματα θεωρούνται παραδοσιακά προπύργια του ΣΥΡΙΖΑ. Και εντάξει, να δεχθούμε ότι η πρόσκληση του Τσίπρα δεν αφορά, όπως διευκρίνισε και ο ίδιος, τους δολοφόνους και τους εγκληματίες. Αυτός που έδωσε καμιά καρπαζιά σε μετανάστη, περνάει την μπάρα;
Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν πλέον ο Τσίπρας βλέπει τις δημοσκοπήσεις και απελπίζεται, αλλά η κίνησή του κάτι τέτοιο δείχνει. Οταν πεινάς, θα φας οτιδήποτε βρεις μπροστά σου. Και θα μπορεί πάντα να επικαλεστεί τον σκοπό που αγιάζει τα μέσα. Μόνο που φοβάμαι ότι δεν είναι έτσι. Διότι παραπλανημένοι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής δεν υπάρχουν. Ηξεραν τι ψήφιζαν. Και έκαναν την ίδια επιλογή αμέσως μετά τη δολοφονία του Φύσσα. Επίσης, πρόεδρε Τσίπρα, η ψήφος στη Χρυσή Αυγή είναι στα αλήθεια αντισυστημική, όταν το «σύστημα» λειτουργεί ως κοινοβουλευτική δημοκρατία. Συνεπώς αντισυστημικά ψήφιζαν οι άνθρωποι. Ο Τσίπρας, λοιπόν, τόλμησε αυτό που δεν διανοήθηκε να κάνει ο Βελόπουλος. Και φοβάμαι ότι θα του αφήσει λεκέ που δεν βγαίνει εύκολα. Θα είναι ένα συννεφάκι που θα βρέχει μονίμως πάνω από το κεφάλι του. Λάθος. Θα είναι η «Συννεφούλα».
Τα σωστά αποτελέσματα
Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοινώνει ότι δημιουργεί δικό του μηχανισμό καταγραφής και επαλήθευσης των αποτελεσμάτων, δηλώνει, απλά και καθαρά, ότι δεν εμπιστεύεται τον υφιστάμενο. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι εκλογικοί αντιπρόσωποι του κόμματος θα τροφοδοτούν τον μηχανισμό με στοιχεία και στα κεντρικά θα γίνεται διασταύρωση με τα επίσημα στοιχεία. Δεν θέλει και πολλή δουλειά, χρειάζεται μόνο ένα κινητό. Μια χαρά. Ετσι μπορούν να βγουν μερικοί αντιπρόσωποι και να πουν ότι άλλα στοιχεία έστειλαν εκείνοι και άλλα ανακοινώθηκαν. Το κόμμα δεν θα σηκώσει τους τόνους, αλλά θα δηλώσει ότι οι καταγγελίες πρέπει να διερευνηθούν. Και στο μεταξύ στα social θα έχει ξεκινήσει το πάρτι για εκλογές νόθευσης του λαϊκού φρονήματος. Δεν ξέρω κάτι, μία υπόθεση κάνω. Αλλά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που μου το επιτρέπει.
Μένουμε δίπλα στο αεροδρόμιο
H προεκλογική περίοδος έφτασε στο τέλος της. Προσωρινά. Γιατί μπροστά μας υπάρχουν ακόμα μερικές εβδομάδες. Προσπαθώ να βάλω σε τάξη όσα είδα και άκουσα για να επιλέξω τα highlights. Δυσκολεύομαι. Γιατί αισθάνομαι σαν να βγήκα από την κινηματογραφική αίθουσα και δεν θυμάμαι ούτε σκηνή από την ταινία. Μπήκα στο σινεμά, με τύλιξε η πλήξη και ξεκίνησα να χαζεύω το κινητό μου. Εκεί βρήκα και τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της προεκλογικής περιόδου. Οχι από τα κόμματα, αλλά από εκείνους που ανέβαζαν ευφυείς ατάκες, memes, άντε και καμιά καλή ανάλυση. Ηταν ψηφίδες που πρόσθεσαν χρώμα σε μία αδιάφορη εικόνα. Θυμάστε, αλήθεια, κάτι από τα σποτ των κομμάτων; Τα κεντρικά συνθήματα; Δεν νομίζω. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους: πρώτον, κάναμε εκλογές κανονικής χώρας. Και δεύτερον, λίγα πράγματα μπορούν πλέον να μας αποσπάσουν από το χάζι του κινητού. Είμαστε σαν αυτούς που ζουν δίπλα σε αεροδρόμιο. Ερχεται μια στιγμή που σταματούν να ακούν τον θόρυβο από τα αεροπλάνα.














