Ποια θα είναι η διαφορά;

Πέντε και σήμερα, ως την κάλπη της Κυριακής, και η μια δημοσκόπηση διαδέχεται την άλλη, κι όλες μαζί έφτιαξαν την εικόνα, που θέλω να δω αν θα επαληθευτεί ή θα ανατραπεί. Θα τη συνοψίσω όσο πιο απλά μπορώ, για να γίνει κατανοητή από όλους: νικητής ο Κυριάκος, και με σημαντική διαφορά από τον Τσίπρα (εγκαταλείπω από σήμερα τις αφοριστικές αναφορές, διότι η απόφαση του Δικαστηρίου επί της αγωγής του, απέρριψε και το αίτημα να του καταβάλλω 1.000 ευρώ για κάθε αναφορά στο όνομά του).

Ποια θα είναι η διαφορά αυτή; Ολοι συμφωνούν ότι θα είναι πέντε-έξι, ή και λίγο περισσότερο, μονάδες. Οι «όλοι» είναι οι δημοσκόποι οι οποίοι φαίνεται να συμφωνούν (ακόμη και εκείνοι που αντιμετωπίζουν θετικά τον ΣΥΡΙΖΑ) πως δεν τίθεται καν προς συζήτηση ότι ο Κυριάκος κερδίζει τις εκλογές, και με ευδιάκριτη διαφορά από τον αντίπαλό του. Εκεί που φαίνεται να μη συμφωνούν είναι στο πόση θα είναι η διαφορά. Μεγάλη ή μεγαλύτερη. Συμφωνούν όμως σε κάτι άλλο: ότι θα είναι έκπληξη για όλους, αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να έχει το 3 μπροστά στο ποσοστό του. Ολοι τον δίνουν κάτω από 30%, και μερικοί πολύ πιο κάτω. Αντιστοίχως, καταγράφουν την άνοδο του Κυριάκου, ο οποίος ξεκίνησε από πολύ χαμηλά την προεκλογική του καμπάνια, και σιγά σιγά, χωρίς να κάνει και καμιά πομπώδη προεκλογική εκστρατεία που λέει ο λόγος, άρχισε να «τσιμπάει» ψηφαλάκια απ’ όπου μπορούσε. Ετσι, ενώ στην αρχή τον έφεραν να συγκεντρώνει ποσοστό γύρω στο 32%-33%, τις τελευταίες ημέρες ανεβαίνει, υποστηρίζουν οι ερευνητές, λίγο λίγο. Εξού και κάνουν πρόβλεψη ότι μπορεί να κινηθεί στην περιοχή του 36%.

Ο κίνδυνος της χαλάρωσης

Το θέλει αυτό ο Κυριάκος; Το θέλει, αλλά μετά το άνοιγμα της κάλπης. Να προκύψει ως αποτέλεσμα από την κάλπη. Οχι να λέγεται από τώρα. Γιατί φοβάται πως θα έχει διαρροές. Και πως παράλληλα θα αυξηθεί και το ποσοστό της αποχής. Που επίσης δεν το θέλει. Διότι αν επικρατήσει το «εντάξει μωρέ, αφού θα βγει πρώτος ο Κυριάκος, δεν υπάρχει λόγος να τρέχουμε να ψηφίσουμε, θα ψηφίσουμε στον δεύτερο γύρο», θα έχει πρόβλημα. Αυτό που τον βολεύει είναι να προηγείται σταθερά, να βρίσκεται αρκετά μακριά από τον δεύτερο Τσίπρα, και την Κυριακή το βράδυ να στείλει το μήνυμα ότι βρίσκεται μια ανάσα από την αυτοδυναμία. Την οποία και θα κατακτήσει, διότι άμα βρίσκεσαι μια ανάσα από την αυτοδυναμία, θα πρέπει να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα για να τη χάσεις.

Εκτός κι αν είσαι ο Παναθηναϊκός, που δεν είσαι. Να πηγαίνεις όλο τον χρόνο μπροστά στη βαθμολογία, και μια Κυριακή, πριν από το τέλος, να χάνεις το πρωτάθλημα. Για την ακρίβεια, να το χαρίζεις το πρωτάθλημα, με κάτι κουλές ισοπαλίες στο γήπεδό σου – να σκάσω είμαι.

Αλλά η πολιτική δεν είναι ποδόσφαιρο, δεν έχει διαιτητές, ούτε μεζούρες για να μετράς τα δοκάρια στις εστίες. Εχει άλλους κανόνες, και λογικά, και αν δεν μεσολαβήσει κάτι το τρομακτικά τρομερό, όλα δείχνουν πως ο Κυριάκος θα πάρει μια δεύτερη ευκαιρία, στη δεύτερη Κυριακή των εκλογών.

Συνεργασία – Αυτοδυναμία 0-1

«Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε τι βλέπεις;».

«Βλέπω» από βδομάδα που ξεκινάει το γαϊτανάκι των διερευνητικών εντολών, και με το εκλογικό αποτέλεσμα στο χέρι, τον πρόεδρο Κυριάκο, να μην είναι και πολύ ζεστός, για να συνεργαστεί με κάποιον στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης ώστε να αποφύγουμε τις διπλές εκλογές. Διότι αν το ποσοστό του είναι εκεί ψηλά, δεν έχει κανένα λόγο να το επιχειρήσει. Εστω και ως πείραμα. Αν μπορεί σε 40 ημέρες να είναι αυτοδύναμος στην εξουσία, σιγά να μη συγκατανεύσει σε συμμαχική κυβέρνηση. Βάζεις συνέταιρο στο μαγαζί που έχεις, μόνο αν διαπιστώνεις ότι δεν μπορείς να το φέρεις βόλτα, διότι αντιμετωπίζεις προβλήματα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αν διαπιστώνεις ότι μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνος σου μέχρι κορόιδο θα σε αποκαλέσουν αν το κάνεις. Ξεκάθαρο είναι αυτό, και δεν χρειάζεται περαιτέρω επεξεργασία. Ούτε επεξηγήσεις.

Υπ’ αυτή την έννοια δεν μου προξενεί καμία εντύπωση το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες, όλο και συχνότερα ο πρόεδρος Κυριάκος επαναλαμβάνει ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Και όχι μόνο αυτό αλλά συντηρεί και το εχθρικό κλίμα που υπάρχει ανάμεσα στους δύο προσωπικά. Γιατί να συνεργαστεί αν βρίσκεται τόσο κοντά στην αυτοδυναμία, όπως συμφωνεί το σύνολο σχεδόν των δημοσκόπων;

Οι σαμπάνιες της Χαριλάου Τρικούπη

Από την άλλη πλευρά – δεν το ξέρω, αλλά το υποθέτω – ο μεγαλύτερος οπαδός αυτής της θεωρίας, περί μη συνεργασίας, λογικά πρέπει να είναι ο… Νίκος Ανδρουλάκης. Με τον Κυριάκο κοντά στο 35%-36%, δηλαδή μια ανάσα πριν από την αυτοδυναμία (2-2½ μονάδες ή κάτι λίγο παραπάνω, υπό προϋποθέσεις), αποφεύγει τη βάσανο να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία, όπως είχε εκ των πραγμάτων επιβληθεί το 2012.

Εχει κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένος με αυτό. Αποφεύγει τις ευθύνες για κυβερνητικά καθήκοντα, μένει στην αντιπολίτευση, και από εκεί και πέρα, είναι στο χέρι του, να αναδειχθεί σε ηγετική δύναμη στον χώρο της αντιπολίτευσης το επόμενο διάστημα. Καθότι έπειτα από δύο συνεχείς ήττες (όπως αναμένεται να συμβεί), ο Τσίπρας, δύσκολα θα διατηρηθεί στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν ο ίδιος σήμερα το αρνείται να το εξετάσει ακόμη και ως θεωρητικό ενδεχόμενο. Θα αμφισβητηθεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, και θα αμφισβητηθεί και γενικότερα. Διότι και στην πολιτική, επ’ αυτού, ισχύει ό,τι και στο ποδόσφαιρο: ο πρώτος είναι πρώτος και τα παίρνει όλα, ο δεύτερος δεν είναι τίποτε.

Επανέρχομαι: ο Ανδρουλάκης λοιπόν, κανονικά θα πρέπει το βράδυ των εκλογών στη Χαριλάου Τρικούπη, να ανοίξει σαμπάνιες. Οχι τόσο για το δικό του, διψήφιο ποσοστό, αλλά για το ποσοστό του Κυριάκου, που (θα) τον βγάζει από τη δύσκολη θέση.

Παρηγοριά στον άρρωστο

Η μόνη ελπίδα του Αλ. Τσίπρα είναι να ανατραπούν οι δημοσκοπήσεις. Να μην επαληθευτούν οι προβλέψεις των ερευνητών της κοινής γνώμης. Και το «δουλεύει» το πράγμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Ηδη έχουν τεθεί σε λειτουργία τα σχετικά «μηχανάκια» της διαδικτυακής προπαγάνδας, που αναφέρονται σε αυτό συγκεκριμένα. Αφορμή τα ποσοστά των εκλογών στην Τουρκία. Οι εταιρείες λέει, προέβλεπαν νικητή τον επικεφαλής του μετώπου της αντιπολίτευσης Κιλιτσντάρογλου, αλλά νικητής από την κάλπη αναδείχθηκε ο πρόεδρος Ερντογάν. Παρηγοριά στον άρρωστο.

Πράγματι έτσι ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος, με τον Κιλιτσντάρογλου να προηγείται, αλλά ο πρόεδρος Ερντογάν σταδιακά μείωσε τη διαφορά, και οι τελευταίες έρευνες, έκαναν λόγο για ντέρμπι, επειδή πήγαιναν πλέον δίπλα δίπλα, επιβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία είναι πια μια διχασμένη χώρα. Τι σχέση όμως μπορεί να έχει αυτό, με τις ελληνικές εκλογές; Οι («παρηγοριά στον άρρωστο») προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ, στόχο έχουν να ενισχύσουν το πεσμένο ηθικό των οπαδών του κόμματος, και το καταλαβαίνω. Διότι τους λένε ακόμη, ότι το ίδιο είχε συμβεί και το 2015 – είχαν πέσει έξω οι δημοσκοπήσεις, ειδικά στις προβλέψεις για το δημοψήφισμα. Και αποσιωπούν εντελώς τις εκλογές του 2019, όπου οι δημοσκοπήσεις έπεσαν απολύτως μέσα, προβλέποντας τις δεινές, διαδοχικές ήττες του ΣΥΡΙΖΑ, σε τέσσερις διαφορετικές κάλπες. Να τα λέμε κι αυτά, ε;