Ενας είχε ιστορικό δικαίωμα

Διαβάζω δεξιά κι αριστερά ότι το «debate νίκησε το ποδόσφαιρο στην τηλεθέαση». Τυπικά είναι έτσι. Σύμφωνα με τις μετρήσεις τηλεθέασης της Nielsen, στο γενικό σύνολο οι περισσότεροι τηλεθεατές παρακολούθησαν το debate από τη συχνότητα της ΕΡΤ1, που έφτασε το 19%, με τον ΣΚΑΪ να ακολουθεί στην κατάταξη με 10,2%, τον ALPHA με 9,1%, το ΟΡΕΝ με 6,6%, τον ΑΝΤ1 με 4,6% και το STAR με 3,5%. Το σύνολο κάνει 54% και κάτι ψιλά, ενώ το ματς Μίλαν – Ιντερ έφτασε το 25% με ένα μέσο όρο κοντά στο 18%. Προσοχή όμως: όλο αυτό είναι λίγο μαγική εικόνα. Πρώτον διότι υπάρχει ένα 20% περίπου που παρακολουθούσε στην μεν πλατφόρμα του ΟΤΕ το ιταλικό ντέρμπι, στη δε ΝΟVA τα σούπερ ματς των play offs της Ευρωλίγκας. Που σημαίνει πως η διαφορά δεν ήταν τόσο μεγάλη.

Κοινό

Να σημειώσω και κάτι ακόμα: ποδόσφαιρο και μπάσκετ (και μάλιστα παιχνίδια χωρίς συμμετοχή ελληνικών ομάδων…) παρακολουθούν σχεδόν αποκλειστικά οι άντρες. Θέλω να πω πως για να φτάσει το debate σε ένα αξιοπρεπές νούμερο τηλεθέασης του χαρίστηκε από τα κανάλια για ένα βράδυ το σύνολο του γυναικείου κοινού, που οι επιτυχίες των σήριαλ τύπου «Γη της Ελιάς» κ.λπ. δείχνουν πως είναι και το πιο πιστό τηλεοπτικό κοινό. Για αυτό θα πρέπει να είμαστε μάλλον φειδωλοί σε συμπεράσματα. Διότι αν ένα κανάλι έπαιζε ένα από τα σήριαλ – επιτυχίες της σεζόν κι ένα άλλο ένα ματς ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη, εγώ νομίζω πως το debate θα ήταν τρίτο τηλεοπτικό πρόγραμμα της βραδιάς! Κι αυτό για ένα μόνο λόγο: διότι ήταν τόσο ανιαρό, ώστε είναι δεδομένο πως ένα μέρος του τηλεοπτικού του κοινού (ίσως, αλλά όχι απαραίτητα, οι πιο μεγάλης ηλικίας άνθρωποι…), μετά το πρώτο μισάωρο πρέπει να έριξαν ένα τέτοιο ύπνο ώστε το τηλεκοντρόλ τους έπεσε από τα χέρια και δεν έκαναν καθόλου ζάπινγκ…

«Ντιμπέι»

Να προσθέσω και κάτι ακόμα: κατανοώ τις ενστάσεις των δημοσιογράφων για τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε και τη σκληρότητα των κανόνων που υπήρξαν και που κάνουν την όλη διαδικασία αντιδημοσιογραφική. Βρίσκω κομμάτι αστείο όταν ενώ μια βασική συζήτηση της προεκλογικής περιόδου είναι το αν μπορεί να γίνει μετεκλογικά κυβέρνηση συνεργασίας οι αρχηγοί των κομμάτων χρειάζονται κανόνες (!) για να συζητήσουν απλά μεταξύ τους. Αλλά θα συνιστούσα στους συναδέλφους δημοσιογράφους να μην γκρινιάζουν: αν ένας είχε ιστορικό δικαίωμα να πάρει μέρος σε ένα ντιμπέιτ όπως το ήθελε και το οραματίστηκε αυτός είναι ο μακαρίτης ο Νίκος Αλέφαντος που με την κραυγή «κάνε ντιμπέι βρε και μην το φοβάσαι» έγραψε κάποτε ιστορία! Το λέω γιατί ένα ντιμπέιτ (συγγνώμη ένα «ντιμπέι») με παρόντα και συντονιστή τον Αλέφαντο σίγουρα θα έκανε γύρω στο 85% τηλεθέαση ό,τι και να είχε απέναντί του…

Τοποθετήσεις

Εμείς που προτιμήσαμε τα αθλητικά από το να ενημερωθούμε για το τι θα κάνει ως πρωθυπουργός ο Γιάνης Βαρουφάκης αν γίνει θερμό επεισόδιο με την Τουρκία είδαμε ένα ωραίο ματς στο Σαν Σίρο και δυο ματσάρες στα play offs Ευρωλίγκας. Κι ομολογώ ότι δεν μας έλειψε ούτε το κοφτερό χιούμορ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ούτε η γλώσσα της αλήθειας που μιλάει ο Αλέξης Τσίπρας, ούτε οι ξεκάθαρες τοποθετήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη, ούτε καν – αν είναι δυνατόν – ο Κουτσούμπας και η Παναγιά η γκέισα του Βελόπουλου! Η βραδιά είχε πιο συναρπαστικά πράγματα.

Εκπληξη

Νομίζω πως όταν άρχισε η σεζόν του Τσάμπιονς Λιγκ κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η Ιντερ του Σιμόνε Ιντζάγκι θα ήταν η πρώτη ομάδα που θα έβγαζε εισιτήρια για τον τελικό της Κωνσταντινούπολης. Ως τυπικά φιλοξενούμενη η Ιντερ κυριάρχησε στο Σαν Σίρο, πέτυχε δυο γκολ πολύ νωρίς, είχε ένα δοκάρι, κι αν το VAR δεν διόρθωνε τον ισπανό διαιτητή Χιλ Μανθάνο που της έδωσε ένα πέναλτι και το πήρε πίσω το ματς θα τελείωνε με σκορ πολύ πιο βαρύ από το τελικό 2-0, που πάντως δύσκολα θα ανατρέψει η Μίλαν σε πέντε βράδια από σήμερα. Στη Μίλαν του καιρού μας αρέσουν οι εκπλήξεις και γενικά της αρέσει ο τίτλος του αουτσάιντερ: ήταν αουτσάιντερ και με την Τότεναμ και φυσικά με τη Νάπολι. Αλλά την Τετάρτη το βράδυ ήταν απλά μια αρνητική έκπληξη. Εμοιαζε αδύνατο να ακολουθήσει τον ρυθμό της Ιντερ, παραδόθηκε χάνοντας αξιοπρεπώς, σε έκανε να αναρωτιέσαι πώς έφτασε σε ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Θα βελτιωθεί στη ρεβάνς; Σίγουρα. Θα προκριθεί; Μοιάζει απίθανο.

Καβγάς

Βέβαια στον αθλητισμό απίθανα πράγματα γίνονται κι ένα τέτοιο ήταν η πρόκριση της μπασκετικής Ρεάλ Μαδρίτης στο final 4. Οι γερόλυκοι της Μαδρίτης έχαναν από την Παρτιζάν του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με 0-2 μετά τα πρώτα ματς στη Μαδρίτη. Πήγαν στο Βελιγράδι μετά τον γνωστό γιγάντιο καβγά και σε ένα γήπεδο αληθινό καμίνι κέρδισαν δυο ματς κι έφεραν τη σειρά στο 2-2. Την Τετάρτη το βράδυ ήταν 19 πόντους πίσω γύρω στα 13 λεπτά πριν τελειώσει το ματς: η Παρτιζάν ήταν πλήρης και αυτοί είχαν απουσίες. Παρ’ όλα αυτά γύρισαν το ματς. Και την ίδια στιγμή, που σκέφτεσαι τον καβγά που ο Γιούλ προκάλεσε στο δεύτερο ματς με τον Πάντερ και θυμώνεις, βλέπεις την απίθανη προσπάθειά τους και τρίβεις τα μάτια σου. Εντάξει δεν είναι όσο θεαματικές ήταν οι απαντήσεις του Βελόπουλου, αλλά ήταν ως θέαμα σπουδαίο.

Ανετα

Τη βραδιά που δεν μάθαμε πως η οικολογική συνείδηση του Γιάνη Βαρουφάκη του επιτρέπει να έχει τρία αυτοκίνητα, πέντε μηχανές και ένα σκάφος, γνωρίσαμε τουλάχιστον ποιος θα είναι ο αντίπαλος του Ολυμπιακού στο final 4. H Μονακό κέρδισε κι αυτή ένα συναρπαστικό ματς με τη Μακάμπι και θα αγωνιστεί στο Κάουνας την άλλη Παρασκευή με τους Ερυθρόλευκους. Η Μονακό έχει μόνιμα ιστορικά ραντεβού με τον Ολυμπιακό. Την πρώτη φορά που έπαιξε σε play offs Ευρωλίγκας – πέρυσι δηλαδή – είχε αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Φέτος που πάει για πρώτη φορά σε final 4 πάλι τον Ολυμπιακό θα βρει απέναντί της. Πέρσι ως πρωτάρα στα play offs δεν προκρίθηκε: οι οπαδοί του Ολυμπιακού μπορούν να εύχονται και να ελπίζουν, ως πρωτάρα σε final 4, να αποκλειστεί και φέτος. Αλλά οι παρουσίες του Τζέιμς, του Λόιντ, του Οκόμπο, του Χολ επιτρέπουν μόνο μια πρόβλεψη: θα γίνει μάχη. (Δεν ξέρω τι ρόλο θα παίξει και το γεγονός ότι ο Βαρουφάκης, που ρητόρευε την ώρα που ο Λόιντ έβρισκε τα σουτ της νίκης των Μονεγάσκων, θα μπορούσε άνετα να ζει στο Μόντε Κάρλο…).