Είχα κάποτε μια φίλη. Λέω «είχα» διότι η γυναίκα «αποσύρθηκε» εδώ και είκοσι, περίπου, χρόνια. Λίγο μετά τα σαράντα, στην καλύτερη και πιο δημιουργική ηλικία της. Τότε επέστρεψε στο νησί απ’ όπου καταγόταν αλλά ακόμη και σε αυτό απομονώθηκε, σήμερα ζει σχεδόν σαν ερημίτισσα. Ο λόγος της απομόνωσής της ήταν μία απώλεια, η πιο τραγική που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
Τελευταία Νέα
- ΠΑΣΟΚ: Διεύρυνση, αμφισβήτηση και επίδειξη δύναμης – Τι έγινε στην Πολιτική Γραμματεία και στην πίτα Γερουλάνου
- Θετική Ατζέντα σήμερα στην Αθήνα: Θεοχάρης και Μποζάι προετοιμάζουν τα πεδία συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας για το ΑΣΣ
- Γιατί και πως πιέζονται για «παραδοτέα» 4+4 υπουργοί – Το Ταμείο Ανάκαμψης (που τελειώνει) και οι «μπλε φάκελοι»
