Ενας Πρίγκιψ στας Ευρώπας

Τι ανακούφιση κι αυτή! Ο Πρίγκιψ Νικόλαος των Παπανδρέου εδώ και λίγες μέρες είναι επισήμως ευρωβουλευτής. Για έναν χρόνο μόνο, καθώς τον επόμενο Μάιο είναι οι εκλογές. Σημασία έχει ότι αποκτά επιτέλους μια πολιτική ιδιότητα και μάλιστα με την αξία του, όχι με το οικογενειακό όνομα, όπως υποστηρίζουν οι ζηλόφθονες και οι κακοπροαίρετοι. Επειδή ορισμένοι θα νομίζουν ότι ειρωνεύομαι, να εξηγήσω γιατί το λέω: στο ψηφοδέλτιο συμμετείχε ως Παπανδρέου Νικόλαος του Ανδρέα, όχι με το οικογενειακό του, δηλαδή Πρίγκιψ Νικόλαος των Παπανδρέου! Συνεπώς, βουλώστε το, αν μου επιτρέπει να χρησιμοποιήσω τη φράση η κυρία Ακρίτα, που ως εκπρόσωπος της μεγαλοαστικής Αριστεράς έχει την αποκλειστικότητα.

Ενθουσιάζομαι όχι μόνο για το ίδιο το παιδί, που αγωνιζόταν χρόνια να γίνει κάτι, αλλά και για τον θεσμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ενισχύεται με τη συμμετοχή του. Θυμίζω ότι μέχρι προ δεκαπενταετίας, ίσως και λιγότερο, το ΕΚ είχε έναν Αψβούργο στις τάξεις των μελών του. Αποσύρθηκε ο άνθρωπος με τον καιρό, χρειαζόταν λοιπόν το glamour ενός ονόματος με ιστορικό βάρος στο κοινοβούλιο. Αλλωστε, αν θυμάστε από την υπόθεση του Qatargate, οι Σοσιαλιστές ευρωβουλευτές που εμπλέκονται είναι ως επί το πλείστον κάτι συνδικαλιστές που δεν μπορούν να ψελλίσουν ούτε την απλή φράση «θέλω πιπί μου» στα αγγλικά. Επιτέλους, λοιπόν, επιστρέφει το glamour στον σοσιαλισμό, αφού τον ταλαιπώρησαν τόσο οι συνδικαλιστές. Επομένως, εκτός από τον κοινοβουλευτικό θεσμό, ωφελείται, που είναι εξάλλου η οικογενειακή επιχείρηση των Παπανδρέου.

Τέλος, από την ανάληψη του αξιώματος από τον Πρίγκιπα Νικόλαο ωφελούνται και οι σχέσεις της Ευρώπης με τον αραβικό κόσμο. Ελπίζω να θυμάστε τότε που ο Πρίγκιψ, χωρίς καμία επίσημη ιδιότητα, συνόδευσε τη Λούκα Κατσέλη, ως υπουργό της κυβέρνησης του αδελφού του, σε μια τουρνέ της για business στα κράτη του Περσικού Κόλπου. Οταν τον ρώτησαν τότε πώς συνέβη να συμπεριληφθεί στην αποστολή, είχε πει πάνω-κάτω ότι ένας Παπανδρέου ήταν απαραίτητος για να ανοίξουν οι πόρτες – με απλά λόγια, οι φύλαρχοι μεταξύ τους συνεννοούνται καλύτερα. Αλλωστε και ο παπανδρεϊσμός μια μορφή θρησκεύματος είναι, όπως φέρ’ ειπείν οι Αλεβίτες στο Ισλάμ. (Περισσότερα όμως επ’ αυτού στο «Βήμα» της προσεχούς Κυριακής, όπου αναπτύσσω το θέμα εκτενώς.)

Γεγονός είναι ότι μετά το Qatargate, με τον Παντσέρι, τον άλλο τον γυμνασμένο ξανθό και εκείνη την όμορφη κοπέλα από τη Θεσσαλονίκη (πώς τη λέγανε, βρε παιδάκι μου;), πώς να μιλήσει κανείς στους Ευρωπαίους και να τους πει πόσο καλοί άνθρωποι είναι αυτοί εκεί κάτω και πόσο αγαπούν την Ευρώπη; Ομως με τον Πρίγκιπα Νικόλαο στο ΕΚ, έναν γνησίως ανιδιοτελή φίλο του αραβικού κόσμου, ελπίζω ότι αυτό θα αλλάξει…

ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Προ λίγων ημερών, στα Χανιά, μια κοπέλα βγήκε στον δρόμο μέρα μεσημέρι, έβγαλε τα ρούχα της και έμεινε με το εσώρουχο σκαρφαλωμένη στη σκεπή ενός αυτοκινήτου. Τι ακολούθησε δεν ξέρω, ούτε ποιος τη μάζεψε, ούτε πώς τη μάζεψε. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν έδινε η είδηση, ίσως από διακριτικότητα απέναντι σε μια ανθρώπινη τραγωδία. Μου έμεινε στη μνήμη το ειδησάριο (συνοδευόταν μάλιστα και από φωτογραφία του περιστατικού), επειδή όχι ακριβώς τη λυπήθηκα, γιατί η λύπη είναι κάτι διαφορετικό και εισχωρεί πιο αργά, αλλά την πόνεσα. Ποιος ξέρει τι συμβαίνει στο μυαλό της, ποια απελπισία την οδηγεί εκεί, σκέφτηκα και όλο αυτό το ένιωσα σαν ένα σύντομο και απότομο πόνο. Γι’ αυτό και δεν το ξέχασα.

Προχθές ο Νικόλας ο Ανδρουλάκης έδωσε την αναπόφευκτη lifestyle συνέντευξή του, όπου «αποκάλυψε» ότι κάποτε έχασε ένα στοίχημα και έκανε bungee-jumping στις 3 το πρωί. (Αυτό συνέβη, αναρωτιέμαι, προτού καταλάβει ότι είναι «αντισυστημικός ρεαλιστής» ή μετά; Θα ήθελα να ξέρω, αν και δεν είναι του παρόντος…) Δεν ξέρω αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε πράγματι bungee-jumping στις 3 το πρωί ή αν το είπε έτσι και δεν με νοιάζει. Ούτε άκουσα καν το σχετικό απόσπασμα της συνέντευξής του, μόνο τους τίτλους είδα στο Διαδίκτυο. Τον πιστεύω, όμως, επειδή έτσι εξηγείται με τρόπο που με βολεύει και η συμπεριφορά της κοπέλας που προανέφερα στα Χανιά. Είχε χάσει ένα στοίχημα κι αυτή, οπότε έκανε το στριπτίζ στη μέση του δρόμου. Καλύτερα έτσι, παρά να είχε χάσει τα μυαλά της…

ΠΛΗΓΜΑ

Ακουσα την είδηση της κατάσχεσης, κάπου στη Θεσσαλονίκη, μιας μεγάλης ποσότητας κοκαΐνης, αλλά και της σύλληψης των διακινητών. Επρόκειτο για επιχείρηση που διεξήγαγαν οι ελληνικές Αρχές σε συνεργασία με τις αμερικανικές και ο δημοσιογράφος χαρακτήρισε το γεγονός «σοβαρό πλήγμα στο κύκλωμα διακίνησης του διεθνούς καρτέλ». Συμφωνώ και επιχαίρω! Είναι όμως και πλήγμα στον ελληνικό τουρισμό, αν θυμηθούμε κάποιο νησί του Αιγαίου, μη λέμε τώρα ονόματα…