Αναποφάσιστοι

Οι αναποφάσιστοι για την εκλογική μάχη της 21ης Μαΐου παραμένουν πολλοί και άρα είναι μία από τις κρίσιμες μεταβλητές για την εκλογική έκβαση. Πέραν των κομματικών υπολογισμών για αυτούς, μπορούν ήδη να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα και για το κομματικό φαινόμενο στην Ελλάδα αλλά και για τα ποιοτικά στοιχεία της τρέχουσας πολιτικής μάχης. Ενα μέρος τους κατ’ αρχάς έχει καταβολή από την κυβερνητική δυσαρέσκεια που πύκνωσε με την τραγωδία των Τεμπών. Προφανώς η τάση αυτή δεν είναι πλέον μεγάλη, ένα μέρος της επαναπατρίζεται, αλλά και στον βαθμό που ένα μικρότερο διατηρείται, αναδεικνύει και πού πρέπει να σταθεί η κυβερνώσα παράταξη ως προς τον δικό της οδικό χάρτη.

Ενα άλλο μέρος της αναποφάσιστης ψήφου προέρχεται από το χαμηλό επίπεδο αντιπαράθεσης αλλά και από τον τρόπο που απ’ ό,τι φαίνεται το πολιτικό προσωπικό στο σύνολό του δεν έχει πείσει για το σχέδιό του και τον βαθμό πειθούς και ετοιμότητας για τις προκλήσεις της επόμενης ημέρας. Συνηθίζουμε να μιλάμε για τις φθορές των απερχόμενων κυβερνήσεων αλλά εδώ παρατηρείται και φθορά της μείζονος αντιπολίτευσης και άρα το μέγεθος των αναποφάσιστων κρούει τον κώδωνα στο σύνολο του πολιτικού σκηνικού. Η ρευστότητα των θέσεων, οι παραλογισμοί με τα νομίσματα, η τοξικότητα στην πολιτική διαπάλη, η μη συζήτηση για θέματα όπως το κλίμα, η τεχνητή νοημοσύνη ή η αρχιτεκτονική της Ευρώπης και η θέση μας σε αυτή, είναι μερικοί μόνο παράγοντες που αναδεικνύουν την αποστροφή αλλά και το αναποφάσιστο των πολιτών.