Μόνο λύπη

Είναι λυπηρό. Να δημοσιεύει μια εφημερίδα άρθρο που να αναφέρεται σε «φημολογούμενη διαφθορά που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο» και κάποιοι που δηλώνουν δημοσιογράφοι να προσθέτουν και «σάλτσα» για να πετύχουν τους σκοπούς τους. Συγκλονιστικό.

Αν ο Μάικ Κίγκαν που υπογράφει το κείμενο με τις αόριστες αναφορές έγραφε τα ίδια για την Μπουντεσλίγκα, σήμερα θα έψαχνε για δουλειά. Οπως έγινε με την αρχισυντάκτρια του «Die Aktuelle» και τη μεγαλοφυή ιδέα της να πάρει «συνέντευξη» από τον Μίχαελ Σουμάχερ κάνοντας χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) προκαλώντας αβάστακτο πόνο στην οικογένεια του Γερμανού.

Είναι όμως τέτοια η ξενομανία αλλά και η αδυναμία αντίληψης αυτού που σήμερα αποκαλούμε «αθλητική δημοσιογραφία» ώστε ό,τι κι αν γραφτεί στο εξωτερικό το καταπίνει αμάσητο ή το χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, για να επιτεθεί, υποτίθεται, στον αντίπαλο. Και στην ουσία πυροβολεί τα πόδια της.

Σήμερα κιόλας η Σούπερ Λίγκα και η ΕΠΟ θα έπρεπε να απαιτήσουν από την εφημερίδα να προβεί σε ανασκευή του δημοσιεύματος και να υποχρεώσει τον συντάκτη να απολογηθεί δημόσια. Αν αρνηθεί θα πρέπει να καταθέσει τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη «διαφθορά», διαφορετικά θα πρέπει να ακολουθηθεί η δικαστική οδός. Πριν από χρόνια εργαζόταν στην UEFA κάποιος τύπος ονόματι Πέτερ Λιμάχερ, που είχε αναλάβει ρόλο ειδικού ανακριτή. Ενας «Κλουζό» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Φυσικά οι μόνοι που τον πήραν στα σοβαρά ήταν οι Ελληνες λόγω των πολύ σοβαρών καταγγελιών που έκανε για το ποδόσφαιρό μας. Ηταν τόσο καλός στις περιγραφές χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «στημένα», «διαρροές», «καταγγελίες», «μαφία» που κάποιοι συγκλονίστηκαν. Ποτέ όμως δεν κατάφερε να αποδείξει τα λεγόμενά του. Ο Λιμάχερ έκανε το λάθος να πιστέψει πως όλοι είναι σαν τους Ελληνες που τον έκαναν φίρμα. Ετσι, έκανε στροφή προς την Μπάγερν αφήνοντας επίσης αιχμές ότι είχε στήσει το ματς με τη Ζενίτ, στον ημιτελικό του Κυπέλλου UEFA το 2008. Την επόμενη ημέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2010 η Μπάγερν κατέθεσε μήνυση εναντίον του για συκοφαντική δυσφήμηση με την UEFA να εκφράζει την έκπληξή της στηρίζοντας ταυτόχρονα τον υπάλληλό της. Στις 13 Ιανουαρίου 2012 ο Λιμάχερ κρίθηκε ένοχος για ψευδή δήλωση, κι ενώ είχε πάρει ήδη πόδι από τη Νιόν. Είχε όμως ακόμα δουλειά. Εδινε συνεντεύξεις σε ελληνικά ΜΜΕ.