Οι ταινίες{LF}του Πάσχα
Πώς τα καταφέρνει και δεν τον ματιάζουν…
Υπάρχει ένα είδος κινηματογραφικών ταινιών που είναι σαν τον Πέτρο Γαϊτάνο: μόνο για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Ξέρετε, θρησκευτικού περιεχομένου. Στις ταινίες αυτές οι Ρωμαίοι προβάλλονται περίπου σαν ναζί που είχαν για κατοικίδια λιοντάρια, τα οποία και τάιζαν μόνο με χριστιανούς. Οι δε αξιωματούχοι, από εκατόνταρχο και πάνω, είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά και στις απαγορευμένες ηδονές. Δεν το συζητώ για τις γυναίκες τους. Πονηρές και λάγνες, αποφασισμένες να εκμαυλίσουν κάθε χριστιανό σκλάβο, αρκεί να έχει πλατύ στέρνο και θεληματικό πιγούνι. Μην το γελάτε. Αυτές οι ταινίες φύτεψαν σε πολλούς συμπατριώτες μας μία εντελώς απαξιωτική αντίληψη για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κάτι μοχθηροί τύποι με πλισέ φούστες και δερμάτινα αξεσουάρ που σφάζουν καλούς χριστιανούς και μετά στήνουν κανένα όργιο για να το γιορτάσουν.
Είναι και οι ταινίες με τους βιβλικούς ήρωες όπου οι άνδρες έχουν μακριές γενειάδες και οι γυναίκες βγαλμένα φρύδια. Συμπρωταγωνιστεί και ο ίδιος ο Θεός και μάλιστα χωρίς να τον υποδύεται ο Μόργκαν Φρίμαν. Σε αυτές τις ιστορίες ο πρωταγωνιστής (Αβραάμ, Μωυσής, Νώε κ.λπ.) διατηρεί πάντα προσωπική σχέση με τον Υψιστο, κάτι που αποτυπώνεται και στις εκφράσεις του: κοιτάζει τον ουρανό και σκάει ένα χαμόγελο, περίπου σαν να κλείνει το μάτι. Υπάρχει καλή χημεία, κάτι που βγαίνει και στον φακό. Και ασφαλώς δεν ξεχνάμε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ. Τη σειρά που λες ότι γυρίστηκε μόνο και μόνο για να βγαίνουν κάθε Πάσχα άρθρα με τίτλο «Δείτε πώς είναι σήμερα οι πρωταγωνιστές του Ιησού από τη Ναζαρέτ». Μαζί με τη φωτογραφία του ηθοποιού που κάνει ένα τσιγάρο πάνω στον σταυρό. Πρέπει να είναι η μοναδική σειρά που το κοινό την παρακολουθεί ακόμα και αν ξέρει το τέλος, καθώς τα σχετικά σπόιλερ έχουν κυκλοφορήσει πολύ πριν γυριστεί. Και έτσι, λοιπόν, όλα αυτά, τουλάχιστον για τη δική μου γενιά, έχουν ταυτιστεί με την πασχαλινή παράδοση. Πας τη Μεγάλη Πέμπτη στην εκκλησία και μετά γυρίζεις σπίτι και βλέπεις δραματοποιημένα όσα άκουσες. Για να έρθει, επιτέλους, το Μεγάλο Σάββατο με το «Αλίμονο στους νέους». Και διαπιστώνεις, χρόνο με τον χρόνο, ότι καταλαβαίνεις όλο και περισσότερο τον Χορν.
Ο Star της ημέρας
Για το Αγιο Πάσχα απαιτείται ένα λουτρό αίματος αμνών. Υπολογίζεται ότι αυτήν την περίοδο σφάζονται περίπου δύο εκατομμύρια ζώα, υπό συνθήκες που όλοι φανταζόμαστε. Ωστόσο παραμένουμε εξαιρετικά φιλόζωοι, αρκεί να πρόκειται για γάτες και σκύλους, στους οποίους, άλλωστε, δίνουμε
και εκλεκτό μεζέ από τα αποφάγια.
Θα γραφτεί τηλεοπτική ιστορία
Υπάρχουν κάποια θεάματα που τα περιμένεις με ανυπομονησία. Ας πούμε τα παιχνίδια αυτής της εβδομάδας στο Champions League ή τους τελικούς του ΝΒΑ. Εσχάτως στη λίστα μου προστέθηκε ακόμα ένα: το debate Μητσοτάκη – Τσίπρα για την οικονομία με συντονιστή τον Γιώργο τον Αυτιά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι αποδέχεται τη σχετική πρόσκληση. Αν ανταποκριθεί και ο Τσίπρας είμαι σίγουρος ότι θα γραφτεί τηλεοπτική ιστορία. Με ερωτήσεις για τα ένσημα που κόλλησε το ’65 ο μπάρμπα Θανάσης από το ανθρακωρυχείο στο Βέλγιο, αλλά και πιο επίκαιρες για προσωπική διαφορά, επιδόματα, συντάξεις χηρείας κ.λπ. Να κάτσει όλη η οικογένεια Κυριακή πρωί να την παρακολουθήσει χωρίς τα παιδιά να διαμαρτύρονται που χάνουν τα κινούμενα σχέδια.
Επιθέσεις από το ημιυπόγειο
Η Νεφέλη Μεγκ, την οποία γνωρίζω προσωπικά, είναι ένα δροσερό, πανέξυπνο κορίτσι, με καλή μόρφωση, συγκρότηση και εξαιρετικό χιούμορ. Ακόμα και αν ξενίζουν καμιά φορά, ακόμα και μένα, όσα λέει στο podcast της, δεν παύει να είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προσθήκες στη σφαίρα των media τα τελευταία χρόνια. Και έκανε μία εξίσου ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Πρωθυπουργού, με τρόπο που οι περισσότεροι επαγγελματίες του είδους δεν θα τολμούσαν να προσεγγίσουν – μην εξηγήσουμε τώρα τους λόγους γιατί θα στενοχωρηθούμε. Η Νεφέλη, λοιπόν, δέχεται αυτές τις μέρες πλήθος χυδαίων (ενίοτε και σεξιστικών) επιθέσεων κατηγορούμενη ως «πλυντήριο» του Μητσοτάκη. Προφανώς από ανθρώπους που θεωρούν ότι μόνο ο αγαπημένος τους εκδότης μπορεί να πάρει μία αληθινή συνέντευξη. Και δέχεται επιθέσεις από δεκάδες θρασύδειλους, που οχυρωμένοι πίσω από την ανωνυμία, ορμούν σε ανθρώπους με ονοματεπώνυμο και θάρρος της άποψης. Δεν νομίζω ότι το κάνουν μόνο για πολιτικούς λόγους. Είναι και το σύμπλεγμα της ανεπάρκειας που τους καθοδηγεί. Η Νεφέλη είναι μπροστά στα φώτα. Αυτοί στη σκιά, στο ημιυπόγειο. Και εκεί θα μείνουν.














