Αγνοια κινδύνου χτυπά «κόκκινο»

Εντάξει, αυτή τη φορά η υπόσχεση δεν ήταν «σεισάχθεια» δανείων. Θα ήταν πολιτικά εξωφρενικό όταν κυνηγάς την ψήφο των κεντρώων, δηλαδή των καλοσυνάτων ανθρώπων που πληρώνουν ακόμη κι όταν δεν τους περισσεύουν. Δεν έχω καταλάβει όμως γιατί ο Αλ. Τσίπρας μας παίδευε τόσον καιρό. Αφού, τελικά, κρατά όσα ο ίδιος έκανε κατά την πρωθυπουργία του.

Σημειώστε ότι σύμφωνα με τη Στατιστική περισσότεροι από τους 70 στους 100 συμπολίτες με ιδιοκτησία σε ακίνητο δεν έχουν κανένα δάνειο στο κεφάλι τους (57/100 το 2015) έναντι 7/100 που έχουν δάνειο το οποίο, οι περισσότεροι, εξυπηρετούν, ακόμη 7/100 ζουν σε παραχωρημένη κατοικία (άρα δεν χρωστούν ούτε πληρώνουν ενοίκιο) ενώ στο νοίκι είναι οι υπόλοιποι 16/100.

Σύμφωνα με τις προτεινόμενες αλλαγές Τσίπρα στον πτωχευτικό κώδικα (που δεν τον ψήφισε αλλά και δεν καταργείται…) τα μισητά κορακο-funds παραμένουν και συνεχίζουν μετά πολλών επαίνων τη δουλειά τους. Αρα, συνεχίζουν να επιδιώκουν την άμεση ρευστοποίηση των δανείων, που αγόρασαν από τις τράπεζες διασώζοντάς τες, για να μη ξεχνιόμαστε. Οι κρατικές εγγυήσεις (δάνεια «Ηρακλής», που επίσης δεν ψήφισε) διατηρούνται, με την πρόσθετη εγγύηση πως όσα προτείνονται δεν θα οδηγήσουν στην πτώχευσή τους, δηλαδή σε αύξηση του κρατικού χρέους,

Διατηρούνται και οι πλειστηριασμοί. Εστω με την παρένθεση τριών μηνών, ένας εκ των οποίων είναι ο Αύγουστος στη διάρκεια του οποίου ποτέ δεν επιτρέποντο. Προφανώς δεν θα αλλάξει το ευρωπαϊκά κατοχυρωμένο δικαίωμα κάθε δανειστή να μην αποδέχεται την αντιπρόταση που μπορεί να κάνει ο δανειολήπτης, αν την κρίνει ασύμφορη. Επανεισάγεται όμως μια βόμβα: σε περίπτωση διαφωνίας, ο δανειολήπτης μπορεί να ζητήσει την κρίση δικαστηρίου. Δημιουργεί έτσι ο Τσίπρας μια νέα παγίδα στην παγίδα του υπερδανεισμού. Γνωρίζουμε πως τα δικαστήρια χρειάζονται 12 χρόνια για να κρίνουν ενώ στο διάστημα αυτό η μόνη υποχρέωση του δανειολήπτη είναι να πληρώνει συμβολική δόση ευρώ πεντήκοντα(!) ενώ ανατοκίζονται το κεφάλαιο και οι υπόλοιποι τόκοι με αποτέλεσμα το χρέος να μεγαλώνει και να μεγαλώνει. Μάλιστα 1 στις 2 προσφυγές «Κατσέλη» πάντα απορρίπτονται από τα δικαστήρια και το ίδιο θα συμβεί με τις νέες υποθέσεις. Ανεδαφική είναι και η πρόταση να πληρώσει ο φορολογούμενος μέρος από το κούρεμα δανείων ώστε τα funds να μη χάνουν τίποτε και να μην πιέζονται για καλύτερες ρυθμίσεις. Επιπλέον, γιατί το εναπομένον χρέος να αποπληρώνεται με επιτόκιο κλειδωμένο στο 2%, πολύ χαμηλότερο από αυτό που πληρώνουν οι συνεπείς;

Αυτό τελικά που δεν κατανοεί ο Αλ. Τσίπρας είναι οι κίνδυνοι που δημιουργούνται από νέες καθυστερήσεις στη ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Ούτε δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας είναι πολύ πιθανόν να καθυστερήσει από μια νέα αναταραχή στο πιστωτικό σύστημα σε περίοδο μάλιστα διεθνούς τραπεζικής αστάθειας. Αλλά, δυστυχώς, η άγνοια κινδύνου ιδίως στα οικονομικά θέματα αποτελεί τυπικό παράδειγμα κακώς εννοούμενης αντιπολίτευσης και ακόμη πιο επικίνδυνης διακυβέρνησης.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι βουλευτής Αθηνών Β3 (Νότιος τομέας)