Τα νέα διλήμματα του Γουστάβο Πογέτ

Σήμερα ξεκινά η προσπάθεια πρόκρισης της Εθνικής μας στα τελικά του Euro 2024. Η Εθνική μας θα αγωνιστεί με το Γιβραλτάρ στο Φάρο της Πορτογαλίας, σ’ ένα γήπεδο ποιυ ξυπνά μνήμες Εuro 2004. Ευτυχώς ένα πρώτο βήμα έχει γίνει ήδη. Η Εθνική μας παίρνοντας την πρωτιά στον όμιλό της στο UEFA Nations League εξασφάλισε την παρουσία της σε ένα από τα μπαράζ που θα γίνουν μετά το τέλος των προκριματικών, αν δεν καταφέρει να προκριθεί από τον όμιλό της. Ο ομοσπονδιακός προπονητής Γουστάβο Πογέτ δεν θέλει βέβαια να ακούει για πρόκριση δια μέσου του μπαράζ. «Θέλουμε τα παιδιά να έχουν στο μυαλό τους στο πώς θα προκριθούμε αμέσως και πώς θα πάρουμε εισιτήριο κάνοντας ό,τι πρέπει στον όμιλο. Δεν θέλω κανείς να σκέφτεται το ενδεχόμενο να πάμε σε μπαράζ και θέλω όλοι να πιστεύουν πως μπαίνουμε στη μάχη για να πάρουμε την πρόκριση απευθείας» είπε μολονότι παραδέχτηκε πως «το μπαράζ είναι μια παρακαταθήκη που επιτρέπει λίγο παραπάνω ρίσκο στα ματς με τις δυνατές ομάδες του ομίλου». Ολα αυτά είναι ωραία αλλά στον όμιλο η Εθνική μας έχει να αντιμετωπίσει τη Γαλλία, την Ολλανδία και την Ιρλανδία. Που ουδεμία σχέση έχουν με το Γιβραλτάρ που απόψε θα αντιμετωπίσει.

Αντίπαλοι

Θέλω να θυμίσω τι έγινε μέχρι τώρα στις μέρες του Πογέτ. Η πρωτιά στον όμιλο του UEFA Nations League δεν ήταν κάποια συγκλονιστική επιτυχία: αντίπαλοι της Εθνικής μας ήταν το Κόσοβο, η Βόρειος Ιρλανδία και η Κύπρος, ομάδες που δεν τις λες και υπερδυνάμεις. Πλην όμως η πρωτιά σταμάτησε μια απερίγραπτη κατρακύλα. Μετά από χρόνια η Εθνική μας δεν απέτυχε παταγωδώς σε μια μίνι διοργάνωση που πήρε μέρος. Στις προηγούμενες συμμετοχές της στο UEFA Νations League δεν είχε πετύχει ούτε αυτό με αντιπάλους ανάλογους. Οσο για τα κατορθώματά της στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και του Μουντιάλ καλύτερα να μην τα συζητάμε.

Σπουδαίοι

Πέρα από τα αποτελέσματα ο Πογέτ είχε πετύχει και κάτι ίσως πιο σημαντικό: είχε παρουσιάσει μια ομάδα που έμοιαζε ομάδα, που είχε δηλαδή βασικούς και αναπληρωματικούς, ηγέτες και πρωταγωνιστές. Στα ματς του UEFA Nations League είχαμε όλοι διαπιστώσει πως μακριά στα ξένα κάποιοι παίκτες την προηγούμενη χρονιά έκαναν μια σημαντικότατη πρόοδο. Ο Βλαχοδήμος έπαιξε με την άνεση τερματοφύλακα που έχει διακριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ: στην Πριστίνα, στο ματς με το Κόσοβο κράτησε σε δυο περιπτώσεις το μηδέν με επεμβάσεις που μαρτυρούν προσωπικότητα – πέρυσι το καλοκαίρι, όταν είχε αρχίσει εκείνη η σειρά των αγώνων, δεν υπήρχε κανείς άλλος έλληνας τερματοφύλακας ικανός να συγκριθεί μαζί του. Ο Τσιμίκας είχε επίσης εμφανιστεί να παίζει με την άνεση ενός σταρ – αν και κουρασμένος από την τεράστια σεζόν της Λίβερπουλ ξεχώρισε  απίστευτα σε σημείο να απορείς πως προηγουμένως δεν ήταν βασικός. Ο Σιώπης και ο Μπακασέτας είχαν δείξει ότι έκαναν μέσα στη σεζόν που είχε προηγηθεί ένα βήμα μπροστά και ότι ο πρωταθλητισμός με την Τράμπζονσπορ τους έκανε πιο υπεύθυνους και πιο έτοιμους να αναλάβουν ευθύνες. Ο Σιώπης έφτασε και σε τελικές προσπάθειες – πράγμα που κάνει σπάνια, ενώ ο Μπακασέτας δεν είναι τυχαίο ότι σκόραρε σε τρία ματς: δοκίμαζε να σουτάρει από παντού με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Καλά ματς είχε κάνει και ο άτυχος Λημνιός ο τραυματισμός του ήταν σοκαριστικά άδικος. Στο Μπέλφαστ ειδικά είχε κάνει ένα σπουδαίο ματς δημιουργώντας τις προϋποθέσεις στο γκολ του Μπακασέτα. Στην Πρίστινα είχε πάρει την αποβολή του Αλίτι και στο ματς με την Κύπρο είχε σκοράρει. Εμοιαζε ένας εξαιρετικός εξτρέμ που έμαθε να χρησιμοποιεί το μυαλό του και ήταν χρησιμότατος και χωρίς να παίζει με την μπάλα πολύ: αν είχε μείνει στην Ελλάδα θα είχε μείνει στάσιμος, όπως τόσοι και τόσοι. Το ίδιο ορεξάτος ήταν και ο Γιακουμάκης. Πιθανότατα δεν θα γίνει ο φορ που θα βάλει δεκάδες γκολ με την Εθνική αλλά έχει πια τη χρησιμότητα του παίκτη που έχει βγει πρώτος σκόρερ σε δυο διαφορετικά πρωταθλήματα: δεν χρειαζόταν να παίζουν όλοι για αυτόν για να σκοράρει. Αλλά η πιο ευχάριστη είδηση για μένα σε εκείνα τα ματς ήταν η πρόοδος του Χατζηδιάκου και κυρίως του Μαυροπάνου. Οι δυο στόπερ ήταν το μυστικό της επιτυχίας. Ολοι είχαμε δει το πόσο καλό τους είχε κάνει μια ακόμα χρονιά σε σοβαρά πρωταθλήματα. Αυτοί φαινόταν από τότε ότι μπορούν να βοηθήσουν την Εθνική να ανεβεί ένα σκαλάκι πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο παίκτη. Διότι η Εθνική μας παραμένει μια ομάδα που αγαπάει να παίζει για το 1-0. Τέτοιες νίκες χωρίς αξιόπιστη αμυντική γραμμή δεν έρχονται.

Πολλά

Τι έχει αλλάξει τώρα; Πολλά νομίζω. Η σπουδαία κατάσταση του Πασχαλάκη ανεβάζει τον ανταγωνισμό στους τερματοφύλακες. Η επιστροφή του Φορτούνη και η πρόοδος του Κωνσταντέλια δημιουργούν στον Πογέτ ωραίους πονοκέφαλους. Ο Παυλίδης κάνει φέτος καλύτερη σεζόν από τον Γιακουμάκη. Στα στόπερ οι λύσεις είναι περισσότερες. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι που φέτος δεν βρίσκονται στη σπουδαία κατάσταση που ήταν πέρυσι. Ο Τσιμίκας παίζει στη Λίβερπουλ λιγότερο. Ο Μπακασέτας με τον Σιώπη δεν επανέλαβαν την περσινή σεζόν τους: δεν ήταν κι απλό. Ο Μασούρας κι ο Μάνταλος είναι στον Ολυμπιακό και στην ΑΕΚ αντίστοιχα ρεζέρβες πολυτελείας. Ο Αλεξανδρόπουλος δεν παίζει στη Σπόρτιγκ. Κάποιους τους κερδίζεις, κάποιους τους χάνεις: έτσι συμβαίνει πάντα.

Καλύτερη

Ποια μπορεί να είναι η νέα αποστολή του Πογέτ; Να εμφανίσει μια ομάδα που να παλέψει στα ματς με τους Γάλλους, του Ολλανδούς και τους Ιρλανδούς. Να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι θα έχει στα χέρια του έμπειρους παίκτες που δεν θα έχουν άγχος. Κυρίως να προετοιμάσει μια ομάδα για να είναι έτοιμη για το μπαράζ, αν και εφόσον αυτό χρειαστεί: ο όμιλος είναι τρομερά δύσκολος, αλλά είναι και γεμάτος ματς που θα υποχρεώσουν τους παίκτες που αποτελούν την ομάδα να δώσουν πολλά παραπάνω. Εχω μεγάλη περιέργεια για το αν ο Πογέτ θα στηριχθεί στους παίκτες που του έδωσαν την πρωτιά στον όμιλο του UEFA Nations League ή αν θα προσθέσει στην ομάδα τους φορμαρισμένους που προστέθηκαν ή κάποιους που επέστρεψαν. Να σημειώσω ότι στο μπαράζ είναι πιθανό η Ελλάδα να παίξει με την Τουρκία: δεν θα είναι απλό. Εκτός αν η Τουρκία προκριθεί, οπότε μιας περιμένει το Λουξεμβούργο. Για το πόσο απλά μπορεί να είναι αυτά τα ματς θα εξαρτηθεί από το τι θα κάνει η ομάδα στα προκριματικά. Από το αν δηλαδή, δια μέσου μιας τρομερής δυσκολίας, γίνει καλύτερη…