Στροφή

Μέχρι την Παρασκευή το απόγευμα πολιτικοί αντίπαλοι και παρατηρητές προσπαθούσαν να εκτιμήσουν πώς θα γράψει η στροφή του συριζαίου αρχηγού στον κεντρώο ρεαλισμό. Εψαχναν, με άλλα λόγια, πόση απήχηση θα μπορούσαν να έχουν τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα στο ακροατήριο του Κέντρου τώρα που εκείνος άρχισε να μιλάει χωρίς να ανεβάζει τα ντεσιμπέλ. Στα γκάλοπ που έγιναν μετά το δυστύχημα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φάνηκε να καρπώνεται τον θυμό. Δεν υπήρξαν απευθείας μετακινήσεις από το πρώτο στο δεύτερο κόμμα. Ωστόσο, οι περισσότεροι συμφωνούσαν ότι μάλλον είναι νωρίς για κάτι τέτοιο. Καθώς και πως οι πιθανότητες του να προσελκύσει κάποιους από τους δυσαρεστημένους με τη ΝΔ ψηφοφόρους – που βρέθηκαν στην γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων – ήταν πια πολύ καλύτερες χάρη στους χαμηλούς αντιπολιτευτικούς τόνους. Ακόμη και στο απέναντι στρατόπεδο διαφαινόταν ανησυχία – μια κι αν η Κουμουνδούρου εγκατέλειπε πράγματι τις τοξικές προεκλογικές μεθόδους, οι γαλάζιοι θα έπρεπε να αναπροσαρμόσουν τη στρατηγική τους. Κι ύστερα ήρθε στα συριζαϊκά μέιλ η πολακική επιστολή.

Πλευρά

Η μεταμέλεια του αποστολέα της πλασαρίστηκε από τον πρόεδρο σαν «διαπιστευτήρια σοβαρότητας». Και το κόμμα έδωσε άφεση φεϊσμπουκικών αμαρτιών στον Σφακιανό. Βέβαια, δεν χρειάστηκε καν να συμπληρωθεί ένα εικοσιτετράωρο για να επιστρέψει αυτός δριμύτερος στο πληκτρολόγιό του. Ετσι, όσοι έχουν τη δυνατότητα να δουν τον ΣΥΡΙΖΑ από απόσταση πείστηκαν πως η απόφαση να συγχωρεθεί ελήφθη με μικροκομματικά κριτήρια. Πως οι σύντροφοι υπολόγισαν ότι ενόψει του ενδεχομένου να σηκωθεί ένα νέο αντισυστημικό κύμα, η παρουσία του Πολάκη στα ψηφοδέλτιά τους είναι αναγκαία. Αναγκαία προκειμένου η αξιωματική αντιπολίτευση να διεισδύσει εκλογικά στα οργισμένα κοινά. Η σκέψη ίσως ακούγεται σωστή. Οποιοι την ενστερνίζονται, όμως, έχουν ξεχάσει τι συνέβη κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις δυο τελείως διαφορετικών εκλογικών σωμάτων. Οποτε αποπειράθηκε να πλασαριστεί σαν εκφραστής και της κεντρώας λογικής και των αριστερών συναισθημάτων δεν δελέασε τελικά ούτε τους μεν ούτε τους δε. Γιατί έδειξε καθαρά σε όλους όχι μόνο τις αντιφάσεις του αλλά και την απροθυμία του να διαλέξει ειλικρινά τη δική τους πλευρά.