«Υπάρχουν δικασταί εις τας Ευρώπας…»

Κάποιοι, δικαστές, πολιτικοί, διοικητικοί παράγοντες της Δεξιάς, λογικά σήμερα πρέπει να νιώθουν ντροπή με τη δικαίωση του κυρίου Ανδρέα Γεωργίου, επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου, από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ο κ. Γεωργίου διώχθηκε απηνώς από ένα παρακρατικό σύστημα, επειδή έκανε απλώς τη δουλειά του, ως επιστήμων, και δεν θέλησε να υποκύψει στις άνομες πιέσεις αυτού του άθλιου συστήματος. Κατηγορήθηκε άδικα, καταδιώχθηκε με βαρύ προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό κόστος, και βρήκε τη δικαίωση μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, αφού υπέστη ένα πλήθος επιθέσεων από κάθε λογής διαπλεκόμενους της Δεξιάς.

Ποιο ήταν το αμάρτημα του κ. Γεωργίου; Οτι με τρόπο καθαρά επιστημονικό ανέτρεψε τα Greek statistics της κυβέρνησης Καραμανλή, που είχαν κάνει την Ελλάδα περίγελο της υφηλίου, και απέδειξε ότι η χώρα χρεοκόπησε διότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση της Δεξιάς είχε εκτοξεύσει το έλλειμμα στο 15,6%, λέγοντας συνεχώς ψέματα και κοροϊδεύοντας τον κόσμο.

Την αποκάλυψη της αλήθειας για το ποιος έφερε την καταστροφή δεν του τη συγχώρησαν οι καραμανλικοί και ακροδεξιά στοιχεία, με αποτέλεσμα να σύρεται ο άνθρωπος στα δικαστήρια, να δικαιώνεται και συνεχώς να αναιρούνται οι αποφάσεις αυτές από ανώτερα δικαστήρια. Το εκπληκτικό είναι πως δεν δικαιώθηκε ούτε από τον Αρειο Πάγο, αντιθέτως. Δεν του επιτράπηκε καν να έχει μια δίκαιη δίκη. Η χθεσινή του δικαίωση από το ΕΔΔΑ δεν αποτελεί απλά έναν κόλαφο για την ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά και για το κομμάτι εκείνο της καραμανλικής Δεξιάς που έστησε όλη αυτή τη σκευωρία για να βγάλουν λάδι τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνησή του.

Ντροπή είναι η μόνη λέξη που ταιριάζει εδώ. Ευτυχώς όμως «υπάρχουν δικασταί εις τας Ευρώπας»…

(Σημειωτέον πως ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε γαργάρα το θέμα του Γεωργίου λόγω των επιλεκτικών σχέσεών του με τον καραμανλισμό – ποτέ δεν άγγιξε το θέμα της χρεοκοπίας και το πώς φτάσαμε ως εκεί…)

Η «El Pais» και οι πρόσφυγες

Στο μεταξύ, είναι έως και… συγκινητικό το «ενδιαφέρον» μιας καλής ισπανικής εφημερίδας, της «El Pais», να διαφωτίσει τους αναγνώστες της περί της βάναυσης αντιμετώπισης των προσφύγων και μεταναστών από τις ελληνικές συνοριακές δυνάμεις. Τόσο συγκινητικό δε, που εντυπωσιάζει. Διότι με επιμονή επιχειρείται να παρουσιαστεί η Ελλάδα ως χώρα ημιαγρίων, η οποία έχει κάτι κατσαπλιάδες να φυλάνε τα σύνορά της, με αποτέλεσμα όσοι τα διέρχονται να υφίστανται, πλην των άλλων, και άγρια λεηλασία των κινητών υπαρχόντων τους – χρήματα, τιμαλφή, ρολόγια, ό,τι τους βρίσκεται τέλος πάντων. Η καλή αυτή εφημερίδα, η οποία ενδιαφέρεται τόσο για την ποιότητα της αντιμετώπισης των παρανόμως εισερχομένων στην Ελλάδα, εν αντιθέσει προφανώς με την Ισπανία όπου τους υποδέχονται με αγκαλιές… «λουλούδια» (παρακάτω θα εξηγήσω τι εννοώ), χθες επανήλθε στο θέμα. Εγραψε σχετικά στο editorial, στο κύριο άρθρο της δηλαδή, τα ακόλουθα ωραία για μας (τα οποία αναπαρήγαγαν σε πανηγυρικούς τόνους τα συριζομέσα):

«Οι παράνομες απελάσεις, η ληστεία, η κακομεταχείριση που υφίστανται οι μετανάστες από τις ελληνικές Αρχές και που ανακαλύφθηκαν από την “El Pais” και την ανεξάρτητη ελληνική δημοσιογραφική ομάδα Solomon, δείχνουν μια αφόρητη συστηματική πρακτική παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των οδηγιών μετανάστευσης και των διεθνών προτύπων για το άσυλο και των συμβάσεων (…) Η κυβέρνηση της Αθήνας είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να διερευνήσει και να δώσει εκτενείς εξηγήσεις για τα γεγονότα, αλλά να λάβει άμεσα μέτρα για να σταματήσει αυτές τις καταχρήσεις».

Αυστηρό, πολύ αυστηρό το μήνυμα της καλής εφημερίδας. Τρόμος συνέχει από χθες τους αρμούς της εξουσίας…

Ξέχασαν τους νεκρούς στη Μελίγια

Αλλά η «El Pais» πριν εγκαλέσει την «κυβέρνηση της Αθήνας» και δι’ αυτής όλη την Ελλάδα που καλείται «να διερευνήσει και να δώσει εκτενείς εξηγήσεις για τα γεγονότα», μήπως είναι ευκαιρία να μας πει τι ακριβώς συνέβη τον Ιούνιο του 2022 στον ισπανικό θύλακο της Μελίγια, στο Μαρόκο;

Να το θυμίσω εν τάχει εγώ για να μη σας βάζω σε κόπο: ο εν λόγω θύλακος, που η Ισπανία κατέχει παράνομα στη γη του Μαρόκου και έχει μεταφέρει σε αυτόν στρατιωτικές δυνάμεις, εξίσου παράνομα, πολιορκήθηκε από 2.000-3.000 Αφρικανούς, μετανάστες, οι οποίοι θέλησαν με τον τρόπο αυτό να περάσουν σε θεωρητικά ισπανικοευρωπαϊκό έδαφος.

Ποια ήταν η αντιμετώπισή τους από την ισπανική εξουσία; Θέρισε με τα όπλα (αυτά είναι τα… «λουλούδια» που προανέφερα) τους φτωχούς Αφρικανούς. Πάνω από 80 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες άφησε πίσω της η επιχείρηση αποτροπής των πάνοπλων ισπανών στρατιωτών, που σκότωσαν εν ψυχρώ άοπλους μετανάστες – εν συνεχεία, δε, για να δικαιολογήσουν το έγκλημα είπαν ότι οι αφρικανοί μετανάστες τούς πετούσαν πέτρες και μερικοί από αυτούς είχαν πάνω τους μαχαίρια. Για ρολόγια, δαχτυλίδια δεν άκουσα τίποτε, αλλά ούτε και η «El Pais» που τόσο ενδιαφέρεται για τους πρόσφυγες μας ενημέρωσε για κάτι σχετικό.

Ισπανικό θράσος

Δεν είχαν πάνω τους τίποτε αυτοί οι άνθρωποι; Προφανώς όχι, αν είχαν, θα μας ενημέρωνε σχετικά η «El Pais» και οι εν Ελλάδι συνεργάτες της – αυτοί που τώρα καταγγέλλουν τους έλληνες συνοριοφύλακες για κλοπές. Και κάτι ακόμη: αν δεχθούμε ότι συνέβη όντως αυτή η άθλια πράξη από μέρους ελλήνων συνοριοφυλάκων, προφανώς δεν συγκρίνεται με τίποτε με την αφαίρεση της ζωής από τις ισπανικές ένοπλες δυνάμεις δεκάδων άοπλων μεταναστών. Τους οποίους εν συνεχεία τούς έθαψαν σε κοινούς τάφους, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία έρευνα γι’ αυτούς – ούτε καν από πού προέρχονταν…

Και επειδή πρέπει να τα λέμε όλα, ποιο ήταν το αποκορύφωμα στο έγκλημα; Τα… συγχαρητήρια του ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ (κάτι θα έχει ακούσει επ’ αυτού η «El Pais», δεν μπορεί) στις ισπανικές ένοπλες δυνάμεις για την αποτροπή μιας «καλά οργανωμένης, βίαιης επίθεσης στην εδαφική μας ακεραιότητα»!!!

Συμπέρασμα, «μην κοιτάς την καμπούρα του άλλου, κοίτα τη δική σου καλύτερα» (λαϊκή σοφία, ελληνική είναι αυτή, και όχι ισπανική).

Επίσης πάει πολύ να μας κουνάει το δάχτυλο μια ισπανική εφημερίδα, όταν η χώρα της βαρύνεται με ξεκάθαρα εγκλήματα εις βάρος μεταναστών όπως στη Μελίγια – και ό,τι έχει συμβεί κατά καιρούς στη Δυτική Μεσόγειο…

Πρόκειται για θράσος, το λιγότερο…

Γελάνε και τα πεζοδρόμια

Σήμερα απεργούν οι δημοσιογράφοι της χώρας. Συντάσσονται και αυτοί στην πανελλήνια διαμαρτυρία για το έγκλημα των Τεμπών και ζητούν να εντοπιστούν οι ένοχοι και προφανώς να προσαχθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Πολύ σωστά και πολύ λογικά είναι αυτά. Και, προφανέστατα, ουδείς μπορεί να έχει αντίρρηση. Η δική μου αντίρρηση αφορά μέρος της προκήρυξης που εξέδωσε το ιερατείο που διοικεί το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων και εν πολλοίς ευθύνεται γιατί έχει γίνει σάκος του μποξ από διάφορους κανακομουτσινάδες, μαθητές ή μιμητές του γνωστού Λάκη.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτή (προσέξτε, παρακαλώ, διότι τα λέει όλα): «Οι δημοσιογράφοι απαιτούν: δημοσιογραφία για τον έλεγχο κάθε εξουσίας, με κριτήριο το δημόσιο συμφέρον, έξω από επιχειρηματικές και κομματικές ατζέντες»!!!

Από ποιον το απαιτούν, είναι η πρώτη ερώτηση. Από τον Πάπα της Ρώμης, τον Μακαριότατο Ιερώνυμο, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, από ποιον; Πάσα εξήγηση δεκτή. Οσο για την απαίτηση για τον έλεγχο της εξουσίας «έξω από κομματικές ατζέντες», με πρόεδρο προερχόμενο από τη Δεξιά και γενικό γραμματέα προερχόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ, με κάτι τέτοιες ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ γελάνε ξεκαρδιστικά ακόμη και τα πεζοδρόμια της οδού Ακαδημίας!..