Οχλος

Η ιστορία με τον Βαρουφάκη δεν είναι καλαμπούρι. Και όχι λόγω Βαρουφάκη.

Δεν είναι καλαμπούρι επειδή γύρω μας σωρεύεται μια αντικοινωνική κουλτούρα με ένα αποτρόπαιο φορτίο βίας.

Παντού. Στον δρόμο. Στα σχολεία. Στις πλατείες. Στις γειτονιές. Στις συμπλοκές. Στα πεσίματα.

Στις προκλητικές κι εριστικές συμπεριφορές. Στα υβρεολόγια, την επιθετικότητα και τις απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ακόμη και σε ραδιόφωνα ή τηλεοράσεις όπου διάφοροι «ακατοίκητοι» έπαθαν ξαφνικά ντουβρουτζά.

Ενας κινούμενος όχλος. Που βρίζει, λοιδορεί, προπηλακίζει και δέρνει.

Τον Βαρουφάκη και τον Βίτσα. Δημοσιογράφους και πολιτικούς. Συμμαθητές και συμφοιτητές. Oσους έχουν διαφορετική άποψη ή δεν είναι σαν εκείνους.

Oταν μια διαδήλωση για τους νεκρούς στα Τέμπη καταλήγει σε καταστροφή του μνημείου των νεκρών της ΜΑΡΦΙΝ, είναι προφανές πως το ζήτημα δεν ήταν οι νεκροί.

Hταν οι «άλλοι».

Ο ίδιος ο Βαρουφάκης προσπάθησε να ελαφρύνει το ποιόν των τραμπούκων μιλώντας για «μπράβους της νύχτας».

Κανένας μπράβος και καμία νύχτα. Ακροαριστεροί τραμπούκοι τον έδειραν.

Ο βουλευτής του κόμματός του Γρηγοριάδης ζήτησε άλλωστε «αυτοί που διακινούν το ψευδές αφήγημα ότι ο Γ. Βαρουφάκης ψήφισε (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ) Mνημόνιο να προβληματιστούν από το σημερινό επεισόδιο» (11/3).

Δηλαδή, οι μπράβοι της νύχτας ήταν τελικά αντιμνημονιακοί διανοούμενοι; Κι αν ο Βαρουφάκης είχε ψηφίσει το Mνημόνιο, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να τον πλακώσουν στο ξύλο;

Eνας υποψήφιος βουλευτής του ίδιου κόμματος κατάλαβε αντίθετα ότι η επίθεση στον αρχηγό του «αποτελεί αποκύημα της δράσης παρακρατικών κύκλων στα πλαίσια του να καμφθεί η κινηματική απελευθέρωση του ελληνικού λαού» (Δ. Ζερβουδάκης, 11/3).

Ενώ διάφοροι φραμπαλάδες μίλησαν για «φασιστική επίθεση». Μάλλον είναι η πρώτη φασιστική επίθεση παγκοσμίως που εκδηλώνεται από… παρακρατικούς αναρχικούς!

Αλλά το πρόβλημα με τη βία που ζούμε είναι ακριβώς αυτό. Oτι δεν έχει πρόσημο, ούτε λογική, ούτε αφορμές. Είναι διάχυτη. Eχει μόνο στόχους.

Και για τη διάχυτη αυτή βία δεν φταίει ούτε η αδικία, ούτε οι ανισότητες, ούτε η νεανικότητα, ούτε η αμφισβήτηση, ούτε ο θυμός, ούτε το Μνημόνιο.

Η αλητεία φταίει. Που της έχουμε νομιμοποιήσει το σουλάτσο όχι επειδή υπάρχει λόγος αλλά επειδή δεν υπάρχει μυαλό.

Δέρνουν και οι δαρμένοι τούς χαϊδεύουν τα αφτιά.

Κακά τα ψέματα, αυτό το άναρχο ρεμπελιό είναι από τα βασικά ζητήματα των ερχόμενων εκλογών. Θα κριθεί αν θα του εκχωρήσουμε τη χώρα.

Υποψιάζομαι πως πρώτοι όσοι δεν εκτιμούν τον Βαρουφάκη, κυρίως εκείνοι που δεν θα τον ψήφιζαν ποτέ, θα το αποτρέψουν.