ΣΥΡΙΖΑ διπλής όψεως

Η ομόφωνη καταδικαστική απόφαση εναντίον του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Παππά από το Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος προκάλεσε τη συντονισμένη – όσο και αήθη – αντεπίθεση του κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της Δικαιοσύνης. Ακούστηκαν και ειπώθηκαν τα πάντα για την πολιτική κάλυψή του: ότι «η δίκη ήταν πολιτική», η Δικαιοσύνη «βαριά άρρωστη», οι δικαστές «στημένοι», «η δίκη έγινε για να μην ξαναπληρώσουν οι πλούσιοι», αλλά αυτός «έφερε λεφτά στα δημόσια ταμεία», μέχρι τις φασίζουσες προγραφές Πολάκη για τα μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου ώστε «να καθαρίσουμε από αυτούς και να είναι αλλιώς την επόμενη φορά». Το να παίρνει ένα κόμμα διαζύγιο με την αλήθεια και την πραγματικότητα είναι δηλωτικό για το πώς το ίδιο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του στην πολιτική ζωή. Το να βρίσκεται όμως αυτό το κόμμα σε βαθιά δυσαρμονία με τις βασικές αρχές λειτουργίας της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αυτό είναι άκρως προβληματικό για τη δημοκρατία και τους πολίτες που το ψηφίζουν.

Ο Ν. Παππάς παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο για το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος στην υπόθεση του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες  το 2016. Το Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο συγκροτήθηκε από δεκατρείς ανώτατους δικαστές (7 αρεοπαγίτες και 6 συμβούλους επικρατείας) αποφάσισε ομόφωνα την ενοχή του βάσει του νόμου περί ευθύνης υπουργών (άρθρο 86 Σ). Η δίκη ήταν αμιγώς ποινική. Τα περί «πολιτικής δίκης» του «ηρωικού στελέχους» διωκόμενου από σκοτεινές δυνάμεις είναι χονδροειδείς ανοησίες προς τέρψη ενός αλαλάζοντος και τυφλά κομματικού ακροατηρίου. Η καταδίκη ενός πολιτικού για παράβαση καθήκοντος έχει εξ αντικειμένου μια ατιμωτική διάσταση. Σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός ενήργησε με δόλο, για να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος. Ο δόλος περιέχει τη γνώση του δράστη πολιτικού για την παράνομη πράξη, αλλά και τη θέλησή του να παραβιάσει το καθήκον του ως υπουργού, με σκοπό το παράνομο όφελος για τον ίδιο ή το κόμμα του. Γι’ αυτό είναι ατιμωτική η καταδίκη πολιτικού για ένα τέτοιο αδίκημα, για τον δόλο που αποδείχθηκε ότι είχε να βλάψει τους θεσμούς. Επομένως, και η δίκη ήταν δίκαιη και η καταδίκη, όπως είναι πλέον απαραίτητη η περαιτέρω διερεύνηση των καταγγελιών για «σακούλες  με πολιτικό χρήμα που έφευγαν από γραφεία επιχειρηματιών για να καταλήξουν στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ».

Ολοι γνωρίζουμε την αλήθεια για όσα συνέβησαν τότε: «εκκαθαρίσεις» στο ΕΣΡ και τα ΜΜΕ από τον ΣΥΡΙΖΑ, με ενορχηστρωτή τον υπουργό «προπαγάνδας» Ν. Παππά – όπως τον είχα αποκαλέσει στη Βουλή -, υπονόμευση των Ανεξάρτητων Αρχών, κλείσιμο εφημερίδων όπως τα «ΝΕΑ» και «Το Βήμα», φίμωση του Mega και απολύσεις δημοσιογράφων, ήταν η περίοδος που επιχείρησαν να στήσουν το ΣΥΡΙΖΑ channel και να ελέγξουν τον διαγωνισμό αδειοδότησης με δόλο και παράνομα μέσα.

Σήμερα επιχειρείται ένας ιδιότυπος συμψηφισμός μεταξύ της πολιτικής κάλυψης Παππά και της αποπομπής Πολάκη. Πέρα από τον προφανή τακτικισμό, ο ΣΥΡΙΖΑ διπλής όψεως ξαναφτιάχνει την πολιτική βιτρίνα του για τις εκλογές. Μπορεί να προστατεύει τον καταδικασμένο Παππά και να αποπέμπει τον ξαφνικά «ενοχλητικό» Πολάκη, αλλά παραμένει ένα βαθιά διχαστικό κόμμα, με αλλεργία στους δημοκρατικούς θεσμούς. Οι «βλαστοί της δρακογενιάς» έθαψαν οριστικά το ψευδώνυμο «ηθικό πλεονέκτημα» στα βοσκοτόπια της προπαγάνδας. Και κάπως έτσι τα κομματικά όργανα νομίζουν πως θα εξισορροπήσουν το εξουσιαστικό λάθος με το λαϊκιστικό πάθος. Δεν θα «καθαρίσουν» όμως με ένα ακόμη προεκλογικό νταλαβέρι. Γιατί, ευτυχώς, η κάλπη δεν έχει διπλή όψη.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρ. υφυπουργός