Κυβέρνηση

Υπάρχει ή δεν υπάρχει πιθανότητα να σχηματιστεί μια κυβέρνηση ηττημένων; Ο όρος εισήχθη στο λεξιλόγιο της πολιτικής αντιπαράθεσης από τον Αλέξη Τσίπρα – όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο είχε δηλώσει πως «για λόγους πρακτικούς και ηθικούς» δεν επιδιώκει μια τέτοια. Οταν, δηλαδή, είχε εξηγήσει ον δε ρέκορντ πως η περιλάλητη προοδευτική διακυβέρνηση που ευαγγελίζεται θα είναι εφικτή μόνο αν ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της ΝΔ το εκλογικό βράδυ – εφόσον έρθει δεύτερος, ο πρόεδρός του δεν θα διερευνήσει το ενδεχόμενο συγκρότησής της. Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό, πάλι, το μετεκλογικό μέλλον με ένα κυβερνητικό σχήμα χωρίς το κόμμα που συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό στις εκλογές με απλή αναλογική δεν είναι αδύνατο. Γιατί, κατά την κρατούσα νεοδημοκρατική άποψη, είναι μια κίνηση που θα ταίριαζε στο τσιπρικό ρεπερτόριο. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ με τη σειρά του λέει και ξαναλέει «όχι» σε αυτού του είδους τον κυβερνητικό συνασπισμό. Ωστόσο, το Σάββατο έβγαλε διαδικτυακούς τίτλους επικρίνοντας τον επικεφαλής της Αριστεράς ότι «ξαφνικά δεν μιλάει για κυβέρνηση πρώτης Κυριακής». Κι όχι μόνο.

Στρατηγική

{ARX}Χθες, επισήμανε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ως προϋπόθεση την πρωτιά του, καταστρατηγώντας τη φιλοσοφία της απλής αναλογικής που ο ίδιος θέσπισε». Ετσι, κάποιοι από εκείνους που τον άκουσαν ή τον διάβασαν αυτές τις μέρες, εξέλαβαν ως νέα θέση της Χαριλάου Τρικούπη το «ναι» στην κυβέρνηση ηττημένων – στην περίπτωση πάντα που τα νούμερα το επιτρέπουν. Οποιοι παρακολουθούν την πασοκική καθημερινότητα, όμως, δεν βρήκαν κανένα στοιχείο έκπληξης πίσω από τις ανδρουλακικές λέξεις. Εδώ και περίπου δύο μήνες, επιμένουν, ο πρόεδρος του άλλοτε κραταιού Κινήματος κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ετοιμάζεται να αγνοήσει το αποτέλεσμα της πρώτης αναμέτρησης. Είναι, εξηγούν, ο τρόπος του να αντιπολιτευτεί την αξιωματική αντιπολίτευση ως παράγοντα αστάθειας. Ή για να το μεταφράσουμε από την ιδιόλεκτο των κομματικών τακτικισμών: το τρίτο κόμμα αναζητά μια στρατηγική πρώτης κάλπης – σαν αυτή που τα δύο μεγάλα έχουν διαμορφώσει καιρό τώρα. Οι κακές γλώσσες του πολιτικού συστήματος, βέβαια, απέδωσαν διαφορετικά το νόημα της κεντροαριστερής τακτικής. Διέγνωσαν στην περιγραφή της το πρόβλημα όσων δεν μπορούν να διεκδικήσουν αυτό που θέλουν γιατί δεν το έχουν προσδιορίσει ξεκάθαρα{ARX}.