Τρέχω πάντα και παντού

Ενας από τους λόγους που μου αρέσει το τρέξιμο είναι το γεγονός ότι πρόκειται για άσκηση που έχεις τη δυνατότητα να την κάνεις οπουδήποτε στον κόσμο.

Αν έχεις μαζί τα αθλητικά σου παπούτσια και ρούχα, όπου κι αν βρεθείς θα έχεις τη δυνατότητα να κάνεις την προπόνησή σου.

Δεδομένου ότι λόγω δουλειάς ταξιδεύω συχνά, φροντίζω πάντα να έχω στη βαλίτσα μου πέρα από τα ρούχα της δουλειάς και εκείνα της προπόνησης.

Ανάλογα με τις μέρες που θα λείψω εκτός Αθηνών, παίρνω πάντα μαζί μου τον απαραίτητο δρομικό μου εξοπλισμό, δηλαδή σορτσάκια, μπλούζες, κολάν, ρολόι, ακουστικά και γυαλιά.

Να, για παράδειγμα την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στην Κύπρο για τις προεδρικές εκλογές. Εμεινα τρεις μέρες και κατάφερα να κάνω δύο προπονήσεις στη Λευκωσία. Ηταν και ένας τρόπος να δω την κυπριακή πρωτεύουσα με το μάτι του δρομέα. Αλλά κυρίως ήταν ο πιο κατάλληλος τρόπος για να βρω διέξοδο από το ιδιαίτερα φορτωμένο πρόγραμμα.

Εννοείται πως έτρεξα πολύ νωρίς το πρωί και αυτό μού έδωσε τη δυνατότητα να καθαρίσω τις σκέψεις μου, να ξεκουράσω το μυαλό μου και να γεμίσω ενέργεια για να βγάλω την υπόλοιπη ημέρα άνετα. Και αυτό ακριβώς είναι το περίεργο της υπόθεσης. Οτι δηλαδή ενώ τρέχοντας το σώμα κουράζεται, την ίδια στιγμή το μυαλό ξεκουράζεται! Τελικά το σώμα θα μπορούσα να πω ότι δεν κουράζεται σχεδόν καθόλου. Απλώς γυμνάζεται και μετά την προπόνηση βγαίνεις γεμάτος όρεξη για δουλειά.

Είναι και αυτό ένα από τα πολύτιμα δώρα που σου προσφέρει απλόχερα το τρέξιμο. Και φυσικά δικαιολογία για να μην τρέξεις δεν έχεις. Σε ό,τι με αφορά, υπάρχει πιθανότητα να χάσω κάποια προπόνηση μόνο στην περίπτωση που, λόγω της πτήσης την ημέρα που ταξιδεύω, αλήθεια δεν μου μένει διαθέσιμος ελεύθερος χρόνος.

Διαφορετικά δεν υπάρχει δικαιολογία. Τρέχω πάντα και παντού, και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για αυτό!