Υπέρ πάντων των θώκων

Μέσα σε όλα τα άλλα ωφέλιμα μάθαμε ότι οι καθηγητές στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου διδάσκουν με εξάμηνες συμβάσεις. Άρα οι παραιτήσεις τους είναι «άνευ σημασίας», οι συμβάσεις τους είχαν λήξει, το κάνουν «εκ του ασφαλούς», σύμφωνα με non-paper που διένειμε το  υπουργείο Πολιτισμού – το υπουργείο που θα έπρεπε να τους προστατεύει από τις επιβουλές των υπουργείων Εσωτερικών και Παιδείας.

Εκλογές όμως έρχονται, το στράτευμα πρέπει να προχωρήσει συντεταγμένο· με τις ζωούλες ηθοποιών, μουσικών, χορευτών, τραγουδιστών και άλλων αλαφροΐσκιωτων θα ασχολούμαστε; Νυν υπέρ πάντων των θώκων ο αγών.

Θα μπορούσαν να είναι και ωρομίσθιοι οι καθηγητές, όπως περίπου είναι οι περισσότεροι καλλιτέχνες των επιτελεστικών τεχνών. Υπάρχει η κυνική διαπίστωση της dismal science, της Οικονομικής, ότι όταν κάνεις δουλειά που είναι διατεθειμένοι να την κάνουν δωρεάν χίλιοι ερασιτέχνες, γιατί να πληρώνεσαι; Θα πλήρωναν κιόλας πολλοί ερασιτέχνες για να μετάσχουν στο χορό του Εθνικού, να είναι κομπάρσοι σε σίριαλ ή σε θεατρικές παραστάσεις.

Τα υπουργεία Πολιτισμού ιδρύθηκαν για να προστατεύσουν τη δημιουργικότητα από την αγριότητα των νόμων της αγοράς. Οι νόμοι του πολιτικού ανταγωνισμού αποδεικνύονται αγριότεροι από τους νόμους της αγοράς.

Ο πολιτισμός στη χώρα μας σταμάτησε με την ανέγερση  του Παρθενώνα που πρέπει οπωσδήποτε να ανασυγκροτηθεί σύμφωνα με το κομπλεξικό αντιϊμπεριαλιστικό όραμα της Μελίνας Μερκούρη – δηλαδή, εθνικιστικό όραμα, για τούτο και ευχαρίστως το εγκολπώθηκαν και οι εκ της Νέας Δημοκρατίας και οι εκ του ΣΥΡΙΖΑ υπουργοί Πολιτισμού. Πουλάει πολιτικά ο εθνικισμός όπως όλα τα αταβιστικά και ακαλλιέργητα – η καλλιέργεια βλάφτει.

Δεκαετίες, αιώνες αδιαφορίας για τις τέχνες από τους πολιτικούς – η Σχολή Καλών Τεχνών εξαιρείται, πίνακες και γλυπτά έχουν εμπορική-συλλεκτική αξία. Επιπλέον, κάθε πολιτικός ζει για τον ανδριάντα ή τη γυναικάντρα που θα του αναγείρουν, εν ζωή ει δυνατόν. Πώς θα πουλήσεις τον τραγουδιστή ή μουσικό όταν τελειώσει η συναυλία του, τον ηθοποιό ή σκηνοθέτη όταν τελειώσει η παράστασή του; Στα μαζικής παραγωγής του παγκόσμιου ανταγωνισμού αζήτητα του YouTube και του Spotify. Κολλητά με τους ερασιτέχνες.

Γιατί λοιπόν να γίνουν σχολές, γιατί να αναγνωρίσουμε αξία στα πτυχία τους, όπως στα πανεπιστημιακά, στα μάστερ, στα διδακτορικά; «Μήπως σας ζητούν πτυχία στις audition;», λέγεται πως είπε υφυπουργός στους συνδικαλιστές.

Πρέπει να γίνει για μια νύχτα δικτατορία των καλλιτεχνών να κάνουν audition: κανείς να μη δικαιούται να πολιτεύεται αν δεν μπορεί να τραγουδήσει Βέρντι και να απαγγείλει Άμλετ. Σε ένα βράδυ, θα προλάβουν, υποθέτω, να κόψουν όλους τους ζώντες νυν και πρώην υπουργούς, υφυπουργούς και λοιπούς πολιτευόμενους μανδαρίνους των υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας.