Το προφίλ των αναποφάσιστων

Μπαίνοντας, έστω ανεπίσημα, στην προεκλογική περίοδο, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία, που καλούνται να αποκωδικοποιήσουν και να ερμηνεύσουν τα επιτελεία των κομμάτων, είναι η εκλογική συμπεριφορά των συμμετεχόντων στις δημοσκοπήσεις που καταχωρούνται ως αναποφάσιστοι, το σώμα δηλαδή των εκλογέων που μαζί με όσους δεν απαντούν αναφέρονται ως «αδιευκρίνιστη ψήφος».

Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO η συγκεκριμένη υπο-ομάδα του πληθυσμού αποτυπώθηκε στο 9,3% ενώ στη μέτρηση του Δεκεμβρίου το αντίστοιχο ποσοστό βρισκόταν στο 9,7%.

Τόσο τα κόμματα όσο και πολιτικοί αναλυτές και εκλογολόγοι θα προσπαθήσουν στον δρόμο έως τις κάλπες να αποκρυπτογραφήσουν τις προθέσεις, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και κυρίως τα σημεία που θα επηρεάσουν αυτούς τους ψηφοφόρους και θα τους οδηγήσουν σε μια επιλογή – αν τελικά γίνει – στην κάλπη.

Συχνά η συγκεκριμένη υπο-ομάδα συγχέεται με αυτούς που ονομάζουμε «μετακινούμενοι» ψηφοφόροι, το τμήμα δηλαδή του εκλογικού σώματος που αλλάζει την κομματική του προτίμηση από τη μία εκλογική διαδικασία στην επόμενη.

Δεν μπορούν να υπάρξουν ακριβείς ενδείξεις για το πότε συντελείται αυτή η μετακίνηση εντός του εκλογικού κύκλου, σε καμία περίπτωση, ωστόσο, δεν μπορούμε να ταυτίσουμε τους αναποφάσιστους με τους μετακινούμενους, με το κυρίαρχο στοιχείο διαφοροποίησης να είναι ότι η πρώτη υπο-ομάδα αποτελείται συνήθως από άτομα με χαμηλότερο βαθμό εμπλοκής στα πολιτικά δρώμενα και απουσία ιδεολογικών στεγανών στην εκλογική τους συμπεριφορά, σε σχέση με τους δεύτερους που εμφανίζονται περισσότερο ενεργοί, με διάθεση πληροφόρησης και συμμετοχής.

Με βάση λοιπόν τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα της GPO, το σώμα των αναποφάσιστων συγκροτείται σε ποσοστό 56,7% από γυναίκες και 43,3% από άνδρες.

Πρόκειται για ψηφοφόρους που σε ποσοστό 27,7% αυτοτοποθετούνται στην ιδεολογική κλίμακα ως κεντρώοι, ενώ το 27% δηλώνει ότι ο διαχωρισμός  μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς δεν έχει νόημα και δεν αποτελεί ταυτοτικό χαρακτηριστικό.

Περίπου το 1/3 αυτών, ποσοστό 32,7%, ψήφισε κάποιο μικρότερο κόμμα στις τελευταίες εκλογές, ενώ για όσους είχαν επιλέξει κάποιο από τα κοινοβουλευτικά κόμματα, το 13,7% είχε ψηφίσει τη ΝΔ, το 7,4% τον ΣΥΡΙΖΑ, το 6,6% το ΚΙΝΑΛ και το 2,1% την Ελληνική Λύση. Το 13,7% δηλώνει ότι απείχε από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση. Θα πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι η αναγωγή των παραπάνω ποσοστών στον πραγματικό πληθυσμό μας δίνει νούμερα τα οποία από μόνα τους δεν μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την έκβαση της εκλογικής αναμέτρησης.

Την ίδια στιγμή, σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για το σύνολο του εξεταζόμενου πληθυσμού, προκρίνουν τη λύση του σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας σε ποσοστό 59,3%, έναντι 37,8% που πιστεύουν ότι αν από την κάλπη της απλής αναλογικής δεν προκύψει κυβέρνηση, θα πρέπει να γίνουν επαναληπτικές εκλογές.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτή τη δημογραφική – εκλογική ανάλυση εμφανίζουν κάποιες αντινομίες, σκιαγραφούν, ωστόσο, έως ένα βαθμό το προφίλ του αναποφάσιστου ψηφοφόρου, δίνοντας κατευθύνσεις στα εκλογικά επιτελεία για το περιεχόμενο των πολιτικών τους μηνυμάτων στον δρόμο προς τις εκλογές.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών GPO