Συντροφικότητα κι αδελφοσύνη

Η πολιτική δεν είναι εύκολη δουλειά. Διότι ακόμα και ο Σοπενάουερ να είσαι, κάποια στιγμή οφείλεις να πάψεις να συνομιλείς με τον εαυτό σου για τις ανθρώπινες βουλήσεις και να συναναστραφείς τους γύρω σου, φίλους κι αντιπάλους. Κι αλίμονό σου, πρέπει να συνεχίσεις να κρατάς τα χαρακτηριστικά της ανθρωπινότητάς σου: να είσαι ευγενικός, ενδεχομένως να χαμογελάς ενώ θα ήθελες πιθανόν να κλάψεις και να πλέεις πάντα σε έναν ωκεανό ηρεμίας ενώ τα νεύρα σου μπορεί να είναι τσατάλια. Οι απαιτήσεις πέφτουν λίγο μεγάλες αν δεν είσαι ο Σοπενάουερ, αλλά και πάλι δυο τρία πράγματα οφείλεις να τα έχεις πάντα κατά νου: να δείχνεις ευγενικός και να συγκρατείς τα νεύρα σου.

Ολα αυτά πρέπει να τα τηρείς όπου κι αν βρίσκεσαι. Σε δημόσιες αλλά και σε ιδιωτικές συναθροίσεις, σε κομματικές εκδηλώσεις αλλά ακόμα και σε μια καθημερινή έξοδό σου. Κι αλίμονο, χρειάζεται να είσαι προσεκτικός στο Διαδίκτυο και να έχεις τα μάτια σου τέσσερα στην τηλεόραση – επειδή ακόμα και μια λέξη, μια μικρή χειρονομία μεγεθύνεται, όχι μόνο δείχνοντας τον χαρακτήρα σου αλλά προβάλλοντάς τον σε μεγέθυνση σε κάθε σπίτι που σε βλέπει εκείνη τη στιγμή – και κατόπιν παντού, αφού η μεγεθυμένη εικόνα από την ανοίκεια συμπεριφορά σου πάει εύκολα παντού, επειδή γι’ αυτό φροντίζουν τα διάφορα δίκτυα επικοινωνίας.

Τα παραπάνω καταστατικά τα αναφέρω για να απαντήσω προκαταβολικά σε όσες και όσους λένε ότι η βουλευτίνα της ΝΔ Αννα Καραμανλή ήταν εκνευριστική όταν, σε τηλεοπτική συζήτηση με αντίπαλο τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Βαρεμένο, έδειχνε σε φωτογραφία τον Αλέξη Τσίπρα να προσέρχεται σε συναυλία στο θέατρο Παλλάς χαμογελαστός, ενώ την ίδια μέρα η χώρα πενθούσε τον θάνατο των δύο ιπταμένων του Πολεμικού Ναυτικού, του Στάθη Τσιτλακίδη και του Μάριου – Μιχαήλ Τουρούτσικα. Να συμφωνήσω, είναι φτηνή η κατηγορία ότι ο πολιτικός πρέπει στις δημόσιες εμφανίσεις του να προσαρμόζει το ύφος του όπως θα άρμοζε σε συνθήκες εθνικής χαράς ή εθνικής λύπης. Και σε γενικές γραμμές, το δείγμα γραφής του Αλέξη Τσίπρα και σε ζητήματα ενσυναίσθησης είναι γνωστό πριν αναλάβει τη σημειολογία του η Αννα Καραμανλή.

Προφανώς, ο Γιώργος Βαρεμένος δεν έκανε σκέψεις όπως αυτές που προηγήθηκαν, δεν φημίζεται για τη συνθετότητα των αναλύσεών του. Είναι γνωστός ως μονοδιάστατος και απόλυτος. Μαθαίνει τη γραμμή, πάει, τη λέει – κι αυτό είναι όλο. Λογικό είναι όταν κάτι τον αποδιοργανώνει να αγχώνεται και να νευριάζει.

Εν πάση περιπτώσει, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα του τηλεοπτικού live, εκνευρίστηκε με τη συνομιλήτριά του και της άρπαξε τη φωτοτυπία φωτογραφίας που επεδείκνυε, την τσαλάκωσε και την πέταξε. Είναι από τις συμπεριφορές που δεν επιτρέπονται σε πολιτικούς. Απέναντί του είχε μια αντίπαλο, που επιπλέον είναι γυναίκα. Η αντιπαράθεση έχει κανόνες – και απαιτεί ευγένεια και γερά νεύρα. Η συγκεκριμένη πράξη είναι λάιτ χρυσαυγιτισμός. Και γι’ αυτό απαράδεκτη.

Ευτυχώς για τον Γιώργο Βαρεμένο που είναι στον ΣΥΡΙΖΑ, έναν χώρο που υπεραμύνεται των έμφυλων ταυτοτήτων, επικρίνει τη μάτσο ανδρική βία, καταδικάζει τον σεξισμό και κηρύσσει πόλεμο στην ανδροκρατία όταν εντοπίζει απάδουσες συμπεριφορές εκτός. Εντός, όλα λύνονται με συντροφικότητα και αδελφοσύνη.