Κάνοντας δυνατή την ουκρανική νίκη

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο πόλεμος εισέρχεται σε νέα φάση. Μετά την αποτυχημένη επίθεση στο Κίεβο την περασμένη άνοιξη και την εντυπωσιακή αντεπίθεση των Ουκρανών που απελευθέρωσαν το Χάρκοβο στα βόρεια και τη Χερσώνα στα νότια, ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει ξεκινήσει μια τιμωρητική εκστρατεία με στόχο αμάχους και ενεργειακές υποδομές με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους.

Η γραμμή του μετώπου δεν έχει μετακινηθεί πολύ τους τελευταίους μήνες. Αλλά οι μάχες παραμένουν σφοδρές (με πολλές απώλειες) και η Ρωσία φαίνεται να προετοιμάζεται για μια μεγάλη εαρινή επίθεση. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι σύμμαχοι του Κιέβου έχουν δίκιο να αυξήσουν τη στρατιωτική τους βοήθεια, μεταξύ άλλων με την παροχή αρμάτων μάχης. Στόχος είναι η Ουκρανία να επικρατήσει έναντι του επιτιθέμενου. Η εναλλακτική λύση είναι ένας παρατεταμένος πόλεμος φθοράς, που θα οδηγήσει σε περισσότερους θανάτους στην Ουκρανία, μεγαλύτερη ανασφάλεια για την Ευρώπη και συνεχή δυστυχία σε όλο τον κόσμο (λόγω της εργαλειοποίησης της ενέργειας και των τροφίμων από τη Ρωσία).

Οι εταίροι της Ουκρανίας είχαν ήδη δεσμευτεί να παράσχουν προηγμένη αεράμυνα, όπως το αμερικανικό πυραυλικό σύστημα Patriot, πιο ικανά οβιδοβόλα και πρόσθετα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης. Η επίτευξη της «συμφωνίας για τα τανκς» χρειάστηκε χρόνο και έντονες συζητήσεις, μεταξύ άλλων και στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αν και η παράδοση των γερμανικών Leopard και των αμερικανικών Abrams θα πάρει χρόνο και θα απαιτήσει εντατική εκπαίδευση και συντήρηση, το αποτέλεσμα δεν περιορίζεται στο πεδίο της μάχης. Στείλαμε άλλο ένα ισχυρό μήνυμα στη Ρωσία ότι ο Πούτιν έκανε λάθος που αμφισβήτησε την αποφασιστικότητά μας.

Φυσικά, κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι περισσότερα όπλα θα παρατείνουν τον πόλεμο και θα διακινδυνεύσουν περαιτέρω κλιμάκωση και ότι οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις είναι η μόνη λύση. Ομως, ενώ οι Ευρωπαίοι θα παραμείνουν πάντα ανοιχτοί σε οποιονδήποτε είναι σοβαρός για την αναζήτηση ενός διαπραγματεύσιμου και δίκαιου τέλους του πολέμου, η Ρωσία μέχρι στιγμής έχει καταστήσει σαφές ότι σκοπεύει να επιμείνει στα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει. Ολοι όσοι έχουν προσπαθήσει να διαπραγματευτούν με τον Πούτιν έχουν επιστρέψει με άδεια χέρια. Μέχρι να αλλάξει αυτό, πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο μόνος τρόπος να τερματιστεί ο πόλεμος είναι να δοθούν στην Ουκρανία τα μέσα για να διώξει τον εισβολέα.

Το καθήκον της ΕΕ, επομένως, είναι να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να στηρίξει το Κίεβο. Και αυτό ακριβώς κάνουμε. Μαζί με τις κυβερνήσεις των κρατών – μελών της ΕΕ, έχουμε ήδη στείλει όπλα και συναφείς προμήθειες αξίας 12 δισ. ευρώ για την Ουκρανία. Αν συνυπολογιστούν επίσης η μακροοικονομική και η ανθρωπιστική βοήθεια, η συνολική υποστήριξή μας πλησιάζει τα 50 δισ. ευρώ. Επιπλέον, η ΕΕ είναι πια ο κύριος πάροχος στρατιωτικής εκπαίδευσης για το ουκρανικό προσωπικό. Μέσω της Αποστολής Στρατιωτικής Βοήθειας της ΕΕ στην Πολωνία και τη Γερμανία, είμαστε σε καλό δρόμο για να έχουμε εκπαιδεύσει 15.000 στρατιώτες μέχρι τον Απρίλιο και είμαστε έτοιμοι να διπλασιάσουμε την προσπάθεια και να εκπαιδεύσουμε άλλους 15.000 – μεταξύ άλλων στη χρήση αρμάτων μάχης όπως το Leopard 2.

Η ΕΕ επεξεργάζεται επίσης ένα δέκατο πακέτο κυρώσεων, έχοντας ήδη μειώσει την εξάρτησή μας από τις ρωσικές ενεργειακές εισαγωγές μέσα σε λίγους μήνες. Και μην κάνετε κανένα λάθος: οι κυρώσεις αποδίδουν. Ο πόλεμος κοστίζει ακριβά στο Κρεμλίνο και το κόστος αυτό θα αυξάνεται όσο περισσότερο διαρκεί.

Καθώς ταξιδεύω στο Κίεβο αυτή την εβδομάδα για τη σύνοδο κορυφής ΕΕ – Ουκρανίας, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η Ευρώπη έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τώρα, πρέπει να συνεχίσουμε να δίνουμε στην Ουκρανία τα μέσα για να νικήσει τον επιτιθέμενο, να αποκαταστήσει την κυριαρχία της και να βρει τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ο Ζοζέπ Μπορέλ είναι ύπατος εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ενωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής